Van treurwilg naar ultiem genieten. Ik heb regelmatig ‘de blues’.

Geschatte leestijd: 6 minuten.

Treur niet omdat iets voorbij is. Geniet ervan dat het gebeurd is.

Dichter Ludwig Jacobowski

Zo.

Dat is er uit.

Een topcliché, niet?

Het is een spreuk die ik wel vaker voorbij zie komen. Ook nu weer, op die inspirerende Omdenken-kalender deze week. Ja, die hangt nog steeds op onze wc 😉

Ik heb regelmatig de blues #1: Vakantieblues

Ik had daar tot voor kort altijd behoorlijk last van. De vakantieblues. Tijdens de vakantie al na gaan denken over het moment dat deze weer voorbij is. En het ‘leven van alledag’ weer daar is. Opstaan, kids naar school, werken, eten, slapen, opstaan, kids naar school, enzovoort.

Gek is dat toch, waarom kan je (kan ik) dan niet gewoon genieten van het moment, waarom alweer gaan nadenken over wat er daarna allemaal weer gaat gebeuren? Ik heb dat lang niet zo begrepen, maar had er écht wel last van. Een serieus dipje.

Ik vind op vakantie gaan gewoon echt heel leuk.

Iedereen in ons gezin eigenlijk wel. Ik sta ook overal bekend als “die gast die altijd maar weer op vakantie is”. En…nou, ja, dat valt best mee hoor. Of tegen, hoe je het bekijkt. Natuurlijk, ondanks de beperkingen die er zijn (de chronische pijn, corona) proberen we nog steeds regelmatig weg te zijn. Vaak wat kortere en ook best voordelige tripjes, waardoor het ook wat frequenter te doen is. En soms een uitspatting, bijvoorbeeld in de vorm van de 2019 cruise naar Dubai. Heerlijk (discussies over de milieu-effecten van cruises voor het gemak even daargelaten).

Ik hou van die vakantiesfeer, van in het buitenland zijn, van stoeien met een andere taal, van hotels ontdekken, van grip krijgen op nieuwe steden, van mensen die anders zijn en anders doen.

Ik denk dat dat ook de reden is waarom die vakantieblues ontstaat. Ik vond (en vind) mijn werk bij JoHo erg leuk, dus van een “werksleur” of zoiets was helemaal geen sprake. Ik vond (en vind, meestal) mijn leven in Nederland en het Bredase leuk, dus dat was ook geen issue. Maar het is waarschijnlijk gewoon het gevoel dat die leuke trip, waar je meestal best een tijdje mee bezig bent geweest qua voorbereiding, dan weer voorbij is.

Tegenwoordig is die blues minder heftig. Hoe ouder, hoe wijzer, haha. Het besef dat er altijd wel weer een nieuwe leuke trip komt. En: we hebben de ultieme remedie gevonden tegen dat bluesgevoel: tijdens je vakantie gewoon een nieuw plan maken. En, als het even kan, ook alvast regelen en boeken. Het uitkijken naar de nieuwe trip, sommigen noemen het voorpret, kan dan alvast beginnen.

Ik heb regelmatig de blues #2: Concertblues

Och man, wat ellendig. Vooral rondom Springsteen concerten had ik een stevige concertblues. Tijdens het optreden al denken “aaaaaah, dit is straks gewoon weer voorbij“. Man, geniet nou gewoon eens van het moment!

Het is volgens mij goed vergelijkbaar met die vakantieblues: ik vind Springsteen concerten gewoon ontzettend gaaf. Het ultieme genieten. En dat gaat vaak gepaard met het besef dat het in een split second weer voorbij is. En, anders dan met vakanties, je wéét dat ‘de volgende keer’ lang op zich laat wachten. Een paar jaar, op z’n minst. Jaloers ben ik altijd geweest op die superfans die van concert naar concert reizen. Den Haag, Keulen, Parijs, Barcelona, Rome of zelfs de oceaan over: waar ze het van betalen weet ik niet, maar dat zou wel de ultieme remedie zijn tegen de concertblues. Weten dat je nog een keer mag, en nog een keer.

Jungleland, Bruce Springsteen, Malieveld 14-06-2016

Wil je mij echt verrassen? Het ultieme blij-zijn-gevoel geven? Regel dan een Springsteen-tournee-langs-de-velden.

Ik heb dat trouwens ook lange tijd gehad met eigen optredens, met name met OnCue. Tot een paar jaar terug. Ik vind op het podium staan gewoon érg prettig, kan ook echt naar zo’n optreden toeleven. En zeker de jaarlijkse terugkerende optredens waarvan je wist dat het een topsfeer ging worden met een paar honderd man die volledig uit z’n dak zouden gaan. Balen op de zondag erna, dat het weer voorbij was.

Of ik nu naar een optreden van De Dijk, Blof, de Beatles-tribute band, Mark Knopfler, Marillion of Melissa Etheridge ging: de dag erna had ik de Concertblues.

Genieten?

Tegenwoordig kan ik beter genieten. ‘In het moment zijn’, om nog maar zo’n verschrikkelijk cliché te gebruiken. Niet meer zo hard treuren om iets dat geweest is, maar vooral blij zijn dat je er bij was.

Waarom dat is veranderd? Ik heb geen idee. Of…misschien toch wel.

Leeftijd? Leren we meer genieten, naarmate we ouder worden? Mwah, soms wel, soms niet.

Chronische pijn? Zou kunnen. Er is de laatste jaren heel wat ‘mindfulness’ voorbij gekomen. Maar nog steeds heb ik daar niet zoveel mee. Geef mij niet de opdracht om 15 minuten ‘aan niets’ te denken. Want ik denk dan 15 minuten aan alles tegelijk.

Maar die pijn leert je wel relativeren. En blij zijn dat je er bij kunt zijn. Ik schreef er al eens over, Springsteen op het Malieveld in 2016. Misschien is daardoor de blues achteraf wat minder. Geniet ik meer tijdens het moment.

Toenemend gevoel van wereldburgerschap? Het besef dat er meer is in de wereld dan mijn ‘rijke’ leventje hier in Nederland? Vakantieblues, concertblues…het zijn natuurlijk allemaal maar rijkelui’s-problemen. Velen zouden wíllen dat ze “last” hebben van zo’n post-vakantiegevoel.

Ik heb nog een reden: Tijs. Mijn zoon (10), voor wie ons gezin wat minder goed kent. We noemen hem “Mr. Mindfull”. Hij kan ontzettend genieten van ‘het moment’, is een dromer. Hij liet me de afgelopen jaren regelmatig zien wat het is om gewoon bij het hier en nu te blijven en te genieten van wat er op dat moment gebeurt. En niet teveel over morgen of gisteren na te denken.

Treur niet omdat iets voorbij is. Geniet ervan dat het gebeurd is.

Ik ben dan altijd nieuwsgierig naar de achtergrond van de man die deze zin, spreuk, bekender heeft gemaakt. Hij zal vast niet de enige zijn geweest die de uitspraak toentertijd deed, maar is er om een of andere reden bekend mee geworden.

Ludwig Jacobowski, een in Polen geboren Duitse dichter van Joodse afkomst, leefde maar relatief kort. Tussen 1868 en 1900, slechts 34 jaar dus. Hij groeide op in Berlijn. Jacobowski produceerde diverse gedichtenbundels en romans. Hij schreef veel over de isolatie van Joden aan het eind van de 19e eeuw en verdedigde de Joodse rechten via zijn werk, soms fel. In 2000 verscheen een verzameling van zijn werk: ‘Gesammelte Werke in einem Band‘, uitgegeven door Alexander Mueller.

Herkaderen

Het anders kijken naar dingen wordt ook wel herkaderen genoemd. Herkaderen is het veranderen van de context of betekenis van een situatie waardoor de gebeurtenis of uitspraak in een ander kader komt te staan en er een andere betekenis wordt gevormd.

Herkaderen wordt veel bij NLP, Neuro Linguistisch Programmeren, gebruikt. Het is de techniek achter positief denken. Niet somber zijn omdat dat Springsteen concert weer voorbij is, maar blij zijn dat je er bij was en positief terugdenken aan mooie herinneringen tijdens dat concert. Niet treuren dat die mooie stagetijd in Guatemala alweer 25 jaar geleden is, maar blij zijn dat daar het besef van wereldburgerschap ontstaan is.

Herkaderen wordt ook veel gebruikt om achter het gedrag van mensen te kijken, diepere bedoelingen te vinden. De hippe mensen onder ons noemen dat ook wel upchuncken: van iets concreets (bepaald gedrag dat je voor je ziet) naar iets abstracters (wat zou dat gedrag nog meer kunnen betekenen). In die zin zijn we bijvoorbeeld met ons pleegzorgwerk en onze opvoedpogingen al vele jaren, zonder dat we het doorhadden, aan het herkaderen en upchunken: “hij doet x, maar dat betekent waarschijnlijk y”.

Ook psychologen houder er erg van om te herkaderen. Leren om anders te denken over bijvoorbeeld chronische pijn is een uitdaging waar ik al enkele jaren mee bezig ben. Veel op eigen kracht, en soms met een beetje hulp.

Genieten!

Gek woord eigenlijk, genieten. Er zit ‘niet’ in. Beter zou gewellen zijn, het wél doen van leuke dingen en daar lol uithalen. Maar goed, het komt natuurlijk van genot. Gewel.

Het Genootschap Onze Taal vertelt me dat in de oertijd het woord ‘nieten’ stond voor ‘in gebruik hebben’, of ‘bezitten’. Daar werd wat later het voorvoegsel ‘ge’ voor geplakt, dat staat voor ‘volledig’. Volledig bezitten, dus. Later werd dat ‘met plezier gebruiken’ en dat veranderde in de loop der tijd weer in ‘je verheugen in iets’.

Ik las net een Tweet van Steve van Zandt. Ofwel Little Steven. Ofwel de vaste gitarist van de E Street Band: de vaste band van Springsteen. Steve is ook een oude vriend van Bruce, al in de begintijd trokken ze er als late tieners samen op uit om muziek te maken.

Yes! Als corona het toestaat en iedereen ook verder gezond blijft zou 2021, of misschien 2022, wel weer eens zo’n ultiem Springsteen moment kunnen worden.

Dat, gecombineerd met een aanstaande vakantietrip deze zomer, geeft voldoende brandstof om mij weer te laten genieten, te ‘laten verheugen in iets’.

Kom maar op, met die concertblues en vakantieblues!

Deel je ervaringen

  • Heb jij wel eens last (gehad) van zo’n bluesgevoel? Wat triggerde bij jou dat gevoel?
  • En wat is jouw ‘coping mechanisme’: hoe ga jij dat gevoel te lijf? Ga je het eigenlijk wel te lijf? Of heb je leren genieten, in plaats van treuren?

Deel je ervaringen via de reactiemogelijkheid onderaan.

Meer lezen

  • Lees meer over Ludwig Jacobowski
  • Voor de literair geïnteresseerden onder ons: Bol.com heeft alles, dus ook een dichtbundel van Jacobowski:
Samen online gamen met je papa die ouder wordt

Je wordt ouder papa -geef het maar toe. Over online gamen.

Geschatte leestijd: 5 minuten.

Laat ik met een lied beginnen.

Nee, wees niet bang, diegenen die mij een beetje kennen weten: ik ga NIET zingen 😉

Dus.

Het is officieel. Ik word ouder. Een stemmetje in mijn achterhoofd zegt dan direct ‘joh, wees blij dat je ouder wordt.’ Want het tegenovergestelde is…precies.

Situatieschets

Ik stond zondagochtend rond 09:30 op. Tot zover normaal.

Een vertrouwd beeld ook toen ik de woonkamer in stapte. Jongen, jaar of tien, op de bank, gamecontroller in de hand, oortjes in het oor, blik op oneindig, euh, op het beeldscherm. Het zou zomaar kunnen dat hij naar de naam Tijs luistert. Hij bedient die controller alsof het een verlengstuk van z’n lichaam is en hersenen en controller volledig met elkaar ‘in sync’ zijn. Ondertussen druk en op luide (maar echt lúide) toon met zijn vrienden pratend.

Hoezo kunnen mannen niet multitasken?

Ik citeer

(Ik heb echt letterlijk mee zitten typen wat ik voorbij hoorde komen. Lees ook mijn gedachten tussendoor).

Lekker Moesta.

Hoe kan hij zó snel lopen?? Ja, maar hij heeft meer AP (HP/Haapee…ik weet het niet, red.) 

Gast, ik word gesnipet (gesniped?) door die Mies. Das niet meer leuk. Hij had sowieso een shotgun. 

Ik ga ‘m leaven hoor. Dit is niet te doen. 

(niet dat ze ooit vertrekken uit dit spel, maar goed, het is een soort loos dreigement) 

Ik ben 16 AP (is ‘ie weer) door die minipower 2.0.
(ondertussen klinkt er óórverdovend geweld en geschiet…ik herhaal…zondagochtend 09:30) 

O nee hè hij heeft 1 bot. 
Weet je, die Mies is echt heel vervelend.
O pas op, hij heeft heeeeeeel veel HP. 

He wacht, waarom doet dat zoveel damage? Kan dat?? Ja dat wil ik ook.
Ik heb een lama op m’n rug. (Lama?? Wat doet dat dier hier nou weer in dit schietspel)

Gast. Gast! Gast!!

O jee hij gaat weer snipen. Hahahaha ik heb ‘m. Lekker dan!
Ik wil gewoon snél kunnen rennen. Maar dat kan nu niet.
Ik heb geen minigun. Ik wil ook een minigun. 

(WOII breekt nu echt los in de woonkamer, iedereen schiet op iedereen en af en toe klinkt een angstaanjagende kreet) 

Weet iemand waar je die minigun kunt pakken? (stilte) Waar dan? Maar ik wil ook een minigun! 

(Oervervelend lijkt me dat, die continue herhaling van woorden op je oren – zei hij, die het allerliefst zo vaak mogelijk muziek op z’n oren heeft… maar da’s anders…)

Hè komop Mies. Nu ben je echt helemaal hacker. 
Ik doe heel weinig damage gasten. 
Waar kan je dan in een hokje, Peer?

(Ik kijk ondertussen naar een combifiguur van Sylvester Stallone en Steven Seagal in beeld… met een soort elfenvleugeltjes op z’n rug… dat dan weer wel. Dan kan ‘ie vliegen, geloof ik. Dat is handig). 

The ‘battlefield’ heeft zich ondertussen verplaatst van een huis naar een grote bunker, waar iedereen een soort houten stellages bouwt om boven de ander uit te komen.

Oké. Dit is best saai.

(huh? Je bent net een halfuur achter elkaar in volle concentratie aan het schieten geweest. Hoezo saai?) 

Mies, ik stuur je wel even een invite. Waar ben jij? 

OK, ik ga leaven jongens. Ik moet ontbijten.

Zondagochtend 17-05-2020, Breda, Belcrum, transcript van commentaar bij een computergame, aangehoord door een net-wakkere-vader from outer space

Terug in de echte wereld.

Je wordt ouder papa

Goed. Het is nu officieel. Je wordt ouder, papa. Geef het maar toe. Ik zie de lol van deze Playstation 4 game gewoon niet. Ik volg de taal niet. Geen idee waar ze het over hebben. Vroeger kon ik me ook verliezen in computerspelletjes. Geen verslaving, zeker niet, maar ik kon zeker uren doorbrengen op de Commodore 64.

Commodore 64 setup. Ik had dat apparaatje linksboven, met die play en pause knoppen. Een vriendje had die linksonder, dat was al geavanceerder.

Yep. Dat is oud.

Spelletjes stonden op een tape, een soort bandje, later op een grote floppy. Dat spel moest je eerst stevig laden, voordat je kon gaan spelen. Pitstop 2, Prince of Persia (die titel moest van vér komen!), Ghostbusters, Baseball, Tennis…dat soort spellen. Die liepen ook regelmatig ‘vast’, waarop je opnieuw moest gaan laden. Zeg maar, de begintijd van het computertijdperk. En ik was er bij.

Verplaats je in je kind: terug naar je eigen kinderjaren

Ik snap hem wel. Steeds weer opnieuw die game spelen. Er beter in worden. Beter worden dan je vrienden. Maar ook leren van hen die nóg beter zijn. Dat blijft een uitdaging, iedere keer weer.

Als ouder moet je wel blijven opletten. Ik vind de ‘taal’ van die wereld echt bizar. Heel anders dan zijn gewone Nederlands, bijna een ander accent. En natuurlijk let ik, net als mijn ouders vroeger, ook op maximale speeltijd, genoeg beweging, etc. We willen geen gameverslaafde kweken, ik heb genoeg docu’s gezien om die kant niet op te gaan. Duidelijke afspraken maken dus…en vooral: consequent blijven.

Maar ook niet te spastisch worden; gun hem die lol. Zolang hij goed aanspreekbaar blijft en we blijven opereren binnen de afgesproken regels, mag hij van mij (en van ons) zich online uitleven. En ook wel eens een spelletje spelen bóven zijn leeftijdsgrens.

Hét spel

Wat hij nou speelde ‘hierboven’? In welke wereld ieder kind van zijn leeftijd de laatste maanden zoveel mogelijk vertoeft? Fortnite natuurlijk.

De truc zit ‘m natuurlijk in het veroveren van de nr. 1 positie. Je speelt tegen 100 tegenstanders, die je één voor één alleen -of samenspelend met je vrienden- omlegt. Net zo lang, totdat jij overblijft. ‘On the road’ kun je naar allerlei gedeelten van een gebied reizen, eilanden bezoeken, guns verzamelen in allerlei soorten en maten, herwonnen levenskracht opdoen, schatkisten openmaken…En o ja, je moet ook nog binnen (of juist buiten, ik begrijp het nog steeds niet) de ‘perfecte storm’ zien te blijven. Gaat dat mis, dan beland je in het oog van die storm en ben je hopeloos verloren. Zoiets.

Ik heb een poging gewaagd trouwens. Zag er allemaal best overzichtelijk en ‘te doen’ uit. Als ik Tijs bezig zag. Easy.

Na de ‘coole landing’ in mijn Fortnite wereld stond ik eerst al tien minuten te stuntelen om überhaupt een geweer op te pakken en te laden. Die storm, die ben ik helemaal uit het oog verloren. Hout hakken ter verdediging van mezelf…euh…dat doen we zo wel. Mijn tegenstanders schoten me ondertussen aan alle kanten overhoop. ‘One down’…ik zag die jochies gniffelen op hun bank…heb je weer zo’n beginner.

Ik ga weer snel leaven. Gast!!

Zo.

Nu eerst een ouderwets spelletje voetbal spelen tegen Tijs. Ik ben kansloos, bij voorbaat, maar het blijft leuk om te spelen. Zo af en toe.

Ondertussen zet ik Peter Koelewijn nog eens op.

Geef het maar toe.

Deel je ervaringen

  • Heb jij vroeger ook uren binnen doorgebracht achter de Commodore 64? Wat herinner jij je nog van die tijd? Beste games toendertijd?
  • Hoe ga jij als ouder om met je pré-puber die ‘nog even dit en dat wil afronden voordat hij kan stoppen met Fortnite’? Welke afspraken heb je gemaakt?

Meer lezen

Van Simon & Garfunkel via Nick & Simon naar Bruce Springsteen. Helemaal niet gek hoor.

Geschatte leestijd: 6 minuten.

Simon & Garfunkel. Meer nog dan de Beatles, de Stones en Elvis luisterde ik vroeger als kind, als tiener, naar Simon & Garfunkel. Ik werd pas laat ‘wakker’ qua Beatles, de Stones heb ik later ingehaald en Elvis…nooit helemaal, op een aantal toppers na. Maar Concert in Central Park heb ik gríjs gedraaid, die lp’s en cassettebandjes. Liedjes uitgeplozen tijdens mijn blokfluitcarrière (yep) en later op de piano. Maar vooral geluisterd, geluisterd en geluisterd. Ik kan een aantal songs toon voor toon mee neuriën (nee, ik zing nog steeds niet).

Wát? Simon & Garfunkel bóven de Beatles, Stones en Elvis??

Het is bizar. Ik weet het. Maar het is wel waar. In mijn tienerjaren luisterde ik, naast Springsteen, eerder Simon & Garfunkel dan de Beatles, The Rolling Stones en Elvis. Natuurlijk kreeg ik hun werk mee en had ik met name ook interesse in de Stones. De Beatles zijn in die jaren redelijk langs me heen gegaan. Bij een muzikale oom heb ik wel eens geluisterd naar lp’s als “1962-1966” (Red Album) en “1967-1970” (Blue Album), maar niet frequent. Elvis grootste hits kwamen ook in ‘huize Koert’ wel binnen. The Stones vond ik interessanter, zeker ook qua live uitvoeringen, en al het ‘gedoe’ eromheen was ook wel grappig.

Maar zeker niet in de mate van Simon & Garfunkel en Bruce Springsteen.

(en Dire Straits…en Sting…en De Dijk…en later BLØF)

Live in Central Park

Op YouTube vind je uiteraard het volledige concert Simon & Garfunkel Live in Central Park 1981

Ik kan het drómen. Het hele concert, van voor tot achter, alle overgangen. Het langzaamaan donker wordende Central Park. De reacties van het publiek op een volgend nummer. De gesproken tekst tussendoor. De piano sounds. Ik kan het dromen. Van Mrs. Robinson tot Late In The Evening en van Wake Up Little Susie tot Kodachrome / Maybellene.

Er is veel over dit concert geschreven. Het concert was destijds bedoeld als fundraiser voor het in die tijd zwaar verwaarloosde Central Park. Simon & Garfunkel waren al bijna tien jaar uit elkaar, na de zoveelste ruzie in 1970. Sindsdien hadden ze weinig meer samen gespeeld, beiden koppig én druk met eigen werk. Maar dat ‘eigen werk’ had maar wisselend succes, beider carrières zaten flink in het slop. Zowel Paul Simon als Art Garfunkel waren, tien jaar later, enthousiast over een nieuwe samenwerking op zo’n bijzondere locatie. Het zou een giga kans zijn om zichzelf weer opnieuw op de kaart te zetten.

De repetities in de weekends voorafgaand aan het concert waren op z’n zachtst gezegd niet leuk. Over alles moest tussen de twee onderhandeld worden, van setlist tot presentatie, van arrangementen tot samenstelling van de band.

Well, the rehearsals were just miserable; Artie and I fought all the time

Paul Simon

Paul Simon was vooraf nog bang over de vraag of er wel genoeg publiek, dus genoeg inkomsten voor het goede doel, zou komen. De weersvoorspelling was niet goed. Maar op 19 september 1981 kwam het publiek al vroeg in de ochtend. En massaal. De gehoopte 300.000 werden er uiteindelijk -naar schatting- rond de 500.000; het concert staat nog steeds in de top 10 best bezochte concerten in de VS aller tijden. Het gehele concert bevatte 21 nummers: 10 Simon And Garfunkel nummers, 8 Paul Simon nummers en 1 Art Garfunkel nummer, aangevuld met 2 covers. Ieder zong 3 nummers alleen.

Iedereen was lyrisch over het concert, bezoekers, pers, organisatie. Alleen Simon & Garfunkel niet: Garfunkel vond zijn zang niet best, Simon had het succes van de avond pas thuis gekomen door, tijdens het zien van de herhaling van de tv-beelden. 16 februari 1982 verscheen het gigantisch goed verkochte -en door mij dus grijs gedraaide- dubbel-album The Concert In Central Park.

Nick & Simon

Van Simon & Garfunkel naar Nick en Simon, van New York naar Volendam…een reuzenstap? Ja, enerzijds wel, want om in de eigen woorden van het laatste duo te spreken: “Simon & Garfunkel speelden toch echt wel in een andere league”. Eens, wereldwijd bekend zijn of wereldberoemd in Nederland: er zit een verschilletje. Maar anderzijds is er natuurlijk allerlei vergelijking mogelijk tussen de twee duo’s. Zijn Nick & Simon ook duidelijk geïnspireerd door Simon & Garfunkel; al in hun jeugdjaren speelden ze veel liedjes van de heren uit New York.

Ik schreef het al eens eerder, mijn muzieksmaak is erg breed. Van blues tot Latin, van oude (dixieland) en nieuwe (fusion) jazz tot het Nederlandse lied en van rock tot soul: ik vind veel mooi. Écht mooi. En daar horen ook veel liedjes van Nick en Simon bij. Als man is dat geloof ik niet heel stoer om toe te geven (?), maar ze maken gewoon écht mooie muziek. Mooie teksten, mooie akkoorden, goede live band, down-to-earth gebleven, écht muzikaal. Ik beken: Nick & Simon staan ook in míjn playlists en ik bezoek zo af en toe eens een (theater)concert.

Homeward Bound

Homeward Bound. Nog zo’n parel tussen al die Simon & Garfunkel liedjes. En niet geheel toevallig ook de titel van het volgende Nick & Simon (en Kees Tol) tv programma.

Ik heb die muzikale reisprogramma’s van Nick en Simon tot nu toe graag gekeken. Van Zuid-Afrika tot Maleisië en van Engeland/Ierland tot Zweden; ik vond en vind het leuk om te kijken. Hun ‘struggle’ te zien (met stevig redactiewerk achter de schermen) om in het buitenland aan de slag te komen, mooie contacten te leggen en vaak verrassend goed live on stage te komen, met leuke reacties. In 2020 staat “New York” dus op het programma, met een eerbetoon aan Simon & Garfunkel. Gaat het ze lukken om in gesprek te komen met Simon en/of Garfunkel (tezamen is uiteraard uitgesloten)?

Het programma moet nog worden uitgezonden (mei/juni 2020), ik heb het nog niet gezien, maar ik kijk er naar uit. Ik hou van hun humor, van hun sound en muzikaliteit.

‘Homeward Bound’ was lange tijd -en misschien nog wel- het favoriete liedje van Nick. Door de cafébrand in Volendam (2000-2001) lag Nick, verward en met weinig grip op zijn situatie, op de IC van het ziekenhuis. Geen tv, alleen radio- en cd-speler. ‘Homeward Bound’, het verlangen om weer naar huis terug te keren, heeft hij destijds veel geluisterd. Die ervaring zorgde er mede voor dat Nick muziek in een bepaalde richting en sfeer ging maken. Hoe mooi is het dat je dan jaren en een muzikale carrière later, in New York op zoek mag naar de roots van het duo Simon & Garfunkel?

Muziek bleek in die toestand de ideale afleiding en troost, een bron van blijheid en houvast.

Nick Schilder, in “10 jaar Nick & Simon”

Nick & Simon go Springsteen!

Please, let this Dutch duo “Nik and Saimon” (spreek uit met Amerikaans accent) go Springsteen! Ja waarom niet? Ik zou het fantastisch vinden als deze twee heren het muzikale werk van Springsteen levend houden als hij er straks -laat het nog lang duren- niet meer zou zijn. Had ik al eens geschreven dat ik een voorliefde heb voor het werk van Bruce 🙂 ? En dan heb ik het misschien niet zozeer over de stadionstampers als Dancing In The Dark en Born In The USA – hoewel, ook die kun je op allerlei manieren spelen. Luister maar eens naar Springsteen @ Broadway.

Maar Springsteen heeft natuurlijk ook ontzettend veel hele mooie luistersongs geschreven die zich prima lenen voor meerstemmige zang. Waarom niet? Denk alleen maar aan het meest recente werk, Western Stars. Maar welke Springsteen CD je eigenlijk ook pakt: er zitten nummers tussen die Nick en Simon, met een afwisselend stevig en subtiel spelende Marcel Fisser band, prima kunnen performen.

Van Magic tot The Ghost of Tom Joad en van The River tot Darkness on the Edge of Town. Van My Hometown tot Sandy en van Racing In The Street tot The Rising: ik hoor het wel, qua sound van Nick & Simon! Je moet het niet willen vergelijken met het rauwe dat Springsteen heeft, maar dat betekent niet dat het niet mooi zou kunnen zijn. Het hoeft ook zeker geen “kopie” te worden, juist veel eigen interpretatie.

Wie weet kan ik ze inspireren 🙂 Mooi in de intimiteit van de theaters. Vóór de pauze Simon & Garfunkel, na de pauze Bruce Springsteen. Natuurlijk omgeven met eigen (nieuw) werk. De kleine liedjes, en de grote klein gespeeld. Succes gegarandeerd…één bezoeker heb je al. 😉

Deel je ervaringen

  • Hoe heb jij de muziek van Simon & Garfunkel vroeger -of nu- beleefd? Heb je er überhaupt naar geluisterd? Wat vind je van het concert in Central Park?
  • Heb jij ook zo’n guilty pleasure, zoals ik die met de muziek en programma’s van Nick & Simon heb? Hoewel, ‘guilty pleasure’, dat is eigenlijk behoorlijk gek. Er is weinig geheims aan. Weet eigenlijk niet waarom ik dat schrijf. Anyway, heb je die?
  • Zie jij het net als ik voor je, Nick & Simon die hun eigen invulling van Springsteen nummers maken?
  • En wie hebben jou vroeger -of nu, als nu over 20, 30 jaar jouw vroeger is- muzikaal eigenlijk geïnspireerd?

Deel je gedachten via de reacties hieronder.

Meer lezen

Homeward Bound van Nick, Simon en Kees is vanaf donderdag 21 mei wekelijks bij AVROTROS te zien, NPO1 om 21:30.

  • Lees ook dit artikel van Erwin Barendrecht over het Simon & Garfunkel Concert in Central Park
  • Geïnteresseerd in de muzikale carrière van Paul Simon? Ik heb zijn biografie gelezen. Zeker interessant om zijn blik op de periode tijdens en na de samenwerking met Art te leren kennen.
  • Lees meer over wie Nick & Simon muzikaal inspireerden in 10 jaar Nick & Simon (2016)

Meer lezen over míjn muzikale inspiratiebronnen? Blader door het Blogmagazine Muziek.

Een blik over Central Park, New York
Het leven wordt mooier als je de juiste toon weet te vinden

Het leven wordt mooi als je de juiste toon weet te vinden

Geschatte leestijd: 5 minuten.

Ik werd eergisteren, de laatste dag van april, getriggerd door de volgende spreuk die bij ons op de scheurkalender in de wc hangt:

Het leven is als muziek: het wordt mooi als je de juiste toon weet te vinden

Omdenken scheurkalender 2020

Muziek: centraal element in mijn leven

Zoals ik al vaker op deze site heb beschreven, speelt muziek sowieso wel een centrale rol in mijn leven. En dan bedoel ik enerzijds muziek luisteren, met een brede muziekinteresse; van Springsteen tot Anouk, van John Mayer tot Nick en Simon (ja echt!), van AC/DC tot jazz/fusion en van Melissa Etheridge tot Blof/Racoon en Chef’s Special. Maar anderzijds zéker ook zelf muziek maken, in mijn vaste bands OnCue (2019: 25 jaar!) en Tak & Band (sinds 2018). Ik speel dagelijks piano en repeteer -buiten corona tijden- wekelijks.

Coverband OnCue live on stage
Niets zo fijn als live op het podium, achter de toetsen

De laatste jaren is er nog een ander muzikaal element in mijn leven bijgekomen, namelijk het vrijwilligerswerk voor Stichting Muziekids. Een mooie combinatie van ‘muziek’ en ‘zorg’, waarbij kinderen en jongeren met muziek worden afgeleid in ziekenhuizen en zorginstellingen.

Muziek: pijnstiller in barre tijden

In de jaren dat ik moest leren omgaan met pijn, die na verloop van tijd als ‘vanzelf’ chronisch werd, heb ik altijd houvast gehad aan muziek. Op de momenten dat het moeilijk werd, pittig was, té pittig werd, kon ik altijd terugvallen op muziek. Mijn favoriete songs en playlists boden dan troost en afleiding. Koste wat kost ben ik zelf muziek blijven maken; dagelijks achter de piano en tijdens repetities met beide bands.

Had je daar dan energie voor?

Nee. Maar het was een overlevingsmechanisme. Blijkbaar komen er dan andere krachten vrij. Het blijven spelen hield me letterlijk op de been. En op een of andere manier die ik lang niet begreep, voelde ik ook letterlijk even wat minder pijn tijdens het muziek maken. Zowel bij repetities, als live op het podium.

Dikwijls lag ik tussen het spelen door, in de repetitieruimte of in de keuken van een of andere kroeg, gestrekt op de vloer. Even mijn rug ontlasten en de opkomende pijn niet voelen. Soms tot grote schrik van een kroegeigenaar, als ik vergeten was om dit vooraf aan te kondigen 🙂 Maar daarna kon ik toch weer 45 minuten verder. Eerst dacht ik dat het puur de adrenaline, de kick, van het live spelen voor publiek was. Maar hoe kwam het dan dat ik ook thuis tijdens het piano spelen voor ‘even’ minder pijn voelde?

  • OnCue en publiek live on stage tijdens Brabantse Wal Festival
  • OnCue live on stage tijdens Brabantse Wal Festival
  • setup van Koert on stage bij coverband OnCue: piano en Hammond
  • Koert op zijn favoriete plek achter de piano's bij OnCue coverband

Later ben ik de boeken van Erik Scherder gaan lezen en online video’s van zijn colleges gaan terugkijken. Nu snap ik het mentale en fysieke proces iets beter van wat er in mijn brein precies gebeurt tijdens het zelf muziek maken. Muziek maken leidt niet alleen af, het zorgt ook echt voor demping van pijnsignalen in je brein.

Iemand zei al gekscherend, ‘nou, dan moet je maar professioneel muzikant worden’… Tja, daar moet je dan wel voldoende talent voor hebben :-), en een ijzeren discipline om steeds beter te worden.

Maar goed, ‘muziek’ speelt bij mij dus een centrale rol in mijn leven en bij het leren omgaan met pijn. In het vinden van voldoende afleiding. En soms ook in het vinden van troost. Lees mijn blog over mijn ervaring in Den Haag 2016 maar eens terug…

Fasen in omgaan met chronische pijn

Voor mij is het proces van (leren) omgaan met chronische pijn als een muziekstuk dat regelmatig wisselt van tempo, ritme, toonhoogte en intensiteit.

Het chronische pijnproces wordt ook vaak vergeleken met rouwverwerking, waar ik me ook wel in kan vinden. Ik heb ook braaf alle subfasen doorlopen:

  • Ontkenning (die pijn gaat echt wel weer weg);
  • Woede (lazer op met die k%&!@* pijn!);
  • Onderhandelen (oké, als ik me drie weken volledig rustig hou, dan is daarna die pijn echt wel weg);
  • Depressie (wat moet ik in hemelsnaam nog doen om het minder te laten worden) en
  • Aanvaarding (goed, ik geloof dat dit het is en zo blijften nu…).

Ik benoem het ook bewust als léren omgaan met chronische pijn. Ik ervaar het ook echt als een proces dat je met vallen en opstaan héél langzaam leert. Een proces ook uit de categorie ‘Leven Lang Leren’, helaas…

Het chronische pijnproces zelf is als muziek

Muziek kent snellere en langzamer passages. Muziek kan hele vrolijke tonen en sferen hebben, maar ook sombere en duistere passages. Muziek brengt je in allerlei stemmingen.

Ik realiseerde me een tijdje terug dat het chronische pijnproces zelf ook een vorm van muziek is. Het is haast net als het (leren) spelen van een lang en ingewikkeld muziekstuk. In het begin lijkt het alles overweldigend en heb je geen idee hoe dat hele stuk onder de knie te krijgen. Wanneer je het opdeelt in kleinere stukken en vervolgens stap voor stap – en met het nodige geduld – de onderdelen benadert, wordt het steeds beheersbaarder en krijg je uiteindelijk meer grip op het complete stuk.

Het dealen met de pijn, het worstelen en strijden met de pijn, het berusten in pijn (‘accepteren’ heb ik altijd een vreselijke term gevonden) gaat in langzame en soms snellere fasen. Wanneer je aan het begin staat lijkt het alles overheersend en is nauwelijks te bevatten wat er gebeurt. Het ene moment heb je het zwaar en is de pijn te pittig om mee om te gaan, het andere moment gaat het toch een stukje beter en zit je in een positievere flow. Vorder je in het proces, dan krijg je meer grip op wat wel en niet werkt en hoe je een nieuwe balans krijgt. Zo makkelijk als ik het nu opschrijf is het in de praktijk uiteraard niet; die ritmes wisselen elkaar continu af, gedurende het jaar en jaar in jaar uit. Als een doorlopende cadans, waar je helaas vaak toch weinig invloed op hebt. Maar de manier waarop je je in die cadans beweegt, daar heb je zeker – stap voor stap en met geduld – wél invloed op.

Uiteindelijk gaat het bij omgaan met chronische pijn vooral ook om het ‘vinden van de juiste toon’.

Maar, laat ik het niet ontkennen, ook om het vinden van de juiste medicatiebalans :-). Want die medicatie heeft ook altijd meegeholpen natuurlijk, en nog steeds. Ik kan wel een mooi verhaal schrijven over de werking van muziek op pijn, maar ‘muziek’ is natuurlijk maar één van de elementen die meehelpen in het leren omgaan met chronische pijn. Wel een heel mooi en positief element.

Deel je ervaringen

  • Heb jij ook zo’n rode draad, zo’n vast element in je leven, dat je houvast biedt en telkens weer terugkomt?
  • Heb jij ook chronische pijn, of een andere chronische ziekte, en in de loop der tijd ervaring opgedaan hoe hier mee om te gaan?

Ik ben nieuwsgierig, laat me via de reacties weten waar jij telkens opnieuw je energie uit haalt.

Lees meer

  • Meer weten over OnCue, Tak & Band? Lees de startpagina over Muziek. En ja, als je zorgt voor een nieuwe boeking voor een van ‘mijn’ bands, dan biedt je dus eigenlijk een stukje muziektherapie! 😉
  • Ook periodiek geïnspireerd worden door leuke en prikkelende Omdenken quotes?
Méér muziek in je huis - ouderwetse grammofoonspeler

Méér muziek in je huis: tips en tools

Geschatte leestijd: 7 minuten.

In deze bijzondere tijden van corona zie ik zo af en toe ook positief nieuws voorbij komen. Bijvoorbeeld een ideeënbox van Méér muziek in de klas over hoe je juist nu ook thúis meer muziek in huis kan halen. Of een overzicht van Muziekids hoe je kinderen ook virtueel kunt laten meegenieten van muziek en zelf muziek maken. Ook ik zet een aantal mogelijkheden op een rij om méér muziek in je huis te brengen.

Online muziekles

Zit je zelf, of zit je kind, op muziekles? Fysiek bij elkaar komen zit er nu nog even niet in, hoewel de richtlijnen weer aan het veranderen zijn. Maar je kunt wel navragen of de muziekdocent ook lessen online geeft. Dat gaat voor een aantal instrumenten en op een aantal niveaus eigenlijk ook prima. De docent kan -net als wanneer je fysiek bij elkaar bent- stukjes voorspelen die je vervolgens naspeelt. Je kan online dieper ingaan op achterliggende muziektheorie, je kan samen je voorkeursmuziek uit gaan zoeken, toonladders of vingerzetting oefenen…eigenlijk zijn veel onderdelen van je normale muziekles ook virtueel prima te doen. Misschien een idee om ook in de post-corona tijd een deel van de muzieklessen online aan te gaan bieden? Scheelt iedereen weer heel wat reisbewegingen én tijd.

Tip: zoek op YouTube maar eens op ‘online muziekles’!

Tijs krijgt online muziekles piano tijdens de corona periode
Muziekles met je juf via de iPad en smartphone

Maak samen een Line Rider

Een wát? Een Line Rider. Gebaseerd op een computerspelletje van een aantal jaren terug (de hype was rond 2006), heeft iemand een doorlopende tekening gemaakt op de vijfde symfonie van Beethoven. Eén of meerdere kleine poppetjes ‘rijden’ in vloeiende bewegingen over doorgetrokken en onderbroken lijnen, op de maat van de muziek.

De Line Rider app, waarmee je zelf tekeningen kunt maken, is voor een paar euro te downloaden in de App stores. OK, het vergt wat oefening (het schijnt dat onderstaand Beethoven filmpje in +/- 3 maanden is gemaakt), maar het dwingt je om spelenderwijs héél goed naar de muziek te luisteren. En er zijn -uiteraard- diverse online tutorials te vinden.

Online lesmateriaal van TeachRock

Voor iedereen met een interesse in muziek en Amerikaanse artiesten heeft TeachRock een enorm aantal muzieklessen gratis toegankelijk online staan. Het lesmateriaal is geschreven voor muziekdocenten op lagere, middelbare en hogere scholen in de US, maar sowieso leuk om te bekijken en de lessen te volgen. Via de lessen krijg je ook inzicht in achterliggende gedachten van songwriters, beter inzicht in de lyrics, etc. Je kan zoeken op o.a. leeftijd, genre of lesniveau. Het materiaal bestaat al langere tijd, maar is in corona-tijd helemaal relevant, nu duizenden muziekstudenten vanuit huis muziekles proberen te blijven volgen. E Street Band gitarist Steven Van Zandt, aka Little Steven, is founder van TeachRock en in de founder’s board zitten o.a. Jackson Browne, Martin Scorsese, Bono en Bruce Springsteen.

Bezoek de Online Muziekstudio van Muziekids

Wil je weten hoe je muziek kunt maken op afstand van elkaar? Stichting Muziekids inventariseerde al eerder een aantal apps en online mogelijkheden om samen muziek te maken. Van een Chrome music lab tot beatboxen en van Ableton live online tot ukelele spelen.

Steun je Stichting Muziekids, dan ondersteun je de muziekactiviteiten van de muziekstudio’s in de ziekenhuizen en kinderklinieken waar Muziekids normaal gesproken actief is. En in deze corona-tijd maakt men samen met de patiëntjes op afstand, online, muziek!

Spotify family abonnement voor méér muziek in je huis

Je bent vast al wel bekend met Spotify, de muziek-streamingdienst waar je gratis, of voor een vast bedrag per maand, digitaal kunt luisteren naar je favoriete muziek. Wil je graag specifieke nummers luisteren en zónder advertentieonderbrekingen, kies dan voor een betaald abonnement. Je kan dan onbeperkt muziek downloaden en nummers ‘skippen’.

Wist je dat Spotify ook een family-abonnement biedt? Voor €14,99 per maand (kosten: april 2020) kun je tot 6 Premium accounts instellen voor gezinsleden die op hetzelfde adres wonen, zodat iedereen lekker naar zijn eigen favoriete muziek luistert. Ook kun je een ‘Family Mix’ gezinsaccount (laten) samenstellen, gevuld met ieders favoriete muziek.

‘Samen een uurtje Spotifyen’ is een hartstikke leuke bezigheid voor een druilerige zondagmiddag -of juist samen van muziek genietend tijdens de maaltijd in de doordeweekse avondzon. Ook leuk trouwens voor feestjes -zodra het week kan-, om de muzieksmaak van je vrienden beter te leren kennen!

Bewegen op muziek

Dansen op muziek maakt je niet alleen alerter, maar verbetert ook je mobiliteit, coördinatie en stabiliteit. Maar bovenal is het bewezen dat dansen op muziek je gelukkig(er) maakt. 

Met bewegen op muziek sla je twee vliegen in één klap: even lekker je energie kwijt door te bewegen én dat doen op je favoriete muziek. Online zijn er duizenden (instructie)filmpjes te vinden met praktische tips om samen méér muziek je huis in te halen en lekker te bewegen op muziek. Ideaal als activiteit als de energie even ‘laag’ is, na een stevige concentratie vergende werkmiddag of studie-uur…of juist als er tevéél energie in huis is en je jezelf -of je kinderen- even wilt ontladen.

Muziek verbindt en dat is duidelijk merkbaar. Mensen bewegen enthousiaster mee als er muziek op staat. Het stimuleert herinneringen én je brengt er vaak een gesprek mee op gang. Het zijn fantastische momenten.

Bewegen met ouderen, Sport Nederweert

Tip: Praktisch handboek + cd, met 15 uitgewerkte bewegingsspelletjes, bedoeld voor iedereen die met jonge kinderen werkt in de leeftijd van 3-8 jaar:

Zelf muziekinstrumenten maken

Zet een paar pannen van verschillende grootte bij elkaar, pak twee houten pollepels en zie daar: je hebt een zelfgemaakt drumstel in huis. Maar het kan uitgebreider: in 5 minuten een fluitje maken van een tak, een ‘timpani’ drum maken van plastic flessen, een trompet van rietjes en karton en de gevorderden onder ons maken zelfs een eigen kazoo, gitaar of houten cajon.

Eenvoudig en leuk om te doen, je bent een paar minuten, uurtje of middagje aan het knutselen én hebt een leuk eindresultaat dat je vervolgens kan leren bespelen.

Je eigen muziek produceren: DAW software

Ben je al wat langer bezig met zelf muziek maken dan bestaan er tegenwoordig veel mogelijkheden om je eigen muziek ook op te nemen, of met een computer en software zelfs digitaal muziek te componeren. Deze corona-tijd-van-veel-in-huis-zijn is het ideale moment om je verder te gaan verdiepen in de talloze mogelijkheden die de productie-software (DAW genaamd, Digital Audio Software) biedt.

DAW software is er uiteraard in allerlei soorten en maten. Van gratis programma’s als Cakewalk by Bandlab, Garageband en ProTools tot geavanceerde programma’s (tot een paar honderd euro) als Reaper, Ableton Live, ProLogic of Steinberg Cubase. Let op: sommige daws zijn alleen bruikbaar op bepaalde operating systems (bijvoorbeeld alleen voor Apple, of alleen voor Windows), terwijl er ook software is die op verschillende systemen draait. Welke software je ook kiest, neem er de tijd voor want de mogelijkheden zijn vaak ontzettend uitgebreid. Dat biedt veel opties om je muziek in elkaar te zetten, maar kan in het begin ook flink frustreren omdat je door alle knoppen het bos niet meer ziet of beginnersfouten maakt. Gelukkig zijn er voor elk systeem veel online tutorials te vinden.

Leestip: Beste DAW software in 2020

Beleef je favoriete concert en/of muzikant opnieuw: méér live muziek in je eigen huiskamer.

Meer vrije tijd dan normaal? Of ben je juist hard aan het werk en ’s avonds toe aan wat muzikale ontspanning? Zet in plaats van de reguliere televisie eens een concertfilm of -documentaire op van je favoriete muzikant. Bij uitstek een manier om even helemaal ondergedompeld te worden in de muziek en te ontspannen.

Uiteraard heeft Netflix een aantal concertregistraties online staan, maar ook diverse mooie muziekdocumentaires. Zo bekeek ik -uiteraard- al ‘Springsteen on Broadway’, maar ook ‘Gaga: five foot two’, ‘Keith Richards: under the influence’ (práchtig!) en ‘Avicii: true stories’.

YouTube staat bomvol kwalitatief hele fraaie (of soms muzikaal of beeldtechnisch haperende) ‘Full concert’ concertregistraties van vrijwel iedere muzikant. Maar vaak ik ook de officiële internetpagina van je favoriete muzikant een goed startpunt voor veel gratis live beeldmateriaal.

Door het coronavirus treden muzikanten op dit moment nergens meer op. Om dit enigszins te compenseren zetten veel artiesten eerdere concertregistraties live, via hun site of via de social kanalen. Daarnaast treden ze nu wél online live op, vaak via hele interessante ‘back-to-basics sessies’ vanuit hun eigen huis. Ook leuk, voor wie van klassieke muziek houdt, zijn de dagelijkse concertuitzendingen van de European Concert Hall Organisation (dagelijks dus, om 20:00, via de Facebook pagina’s van aangesloten zalen).

Ook interessant: 3voor12 concertregistratiesvideoplatform Koninklijk Concertgebouwarchieven van TivoliVredenburg

Muziek met je jonge kinderen: Muzido

Wil je samen met je baby, dreumes, peuter of kleuter thuis meer muziek maken? Start dan bij de Muzido spelsuggesties met bijbehorende liedjes (en mp3’s om gratis te downloaden). Muzido staat voor MUZIek DOe je samen. Samen met je jonge kind muziek maken is niet alleen heel leuk, maar ook leerzaam én goed voor de ontwikkeling van je kind.

Kijk voor de 0 tot 4 jarigen ook eens bij Muziekidee en voor de kleuters bij Aan de slag. Eerder schreef ik al over het werk van MuzieKanjers in Breda en omgeving. Leuke muzieklessen met je (kleine) kind op schoot, voor als het na corona weer live bij elkaar kan!

In 2013 was er zelfs een ‘Jaar van Muziek met het Jonge Kind’. Dat zou er toch gewoon ieder jaar moeten zijn?!

Deel je eigen ‘méér muziek in je huis’- ervaringen

  • Heb jij een leuke manier gevonden om méér muziek je huis in te halen? Deel je tip via de reacties hieronder en ik voeg de mogelijkheid toe aan het overzicht op deze pagina!

Meer lezen over muziek

Prima uitzicht op het podium tijdens mijn muziekherinnering 'for life'

Mijn muziekherinnering ‘for life’

Geschatte leestijd: 5 minuten.

Via een column in de Volkskrant werd ik op het spoor gezet van Jaap Hoogendoorn. Een -op het oog en ongetwijfeld ook in de dagelijkse praktijk :-)- hele vriendelijke meneer van in de ’70 die net als ik een passie heeft voor muziek. Jaap schrijft columns over muziek. Columns met een veelal klassieke-muziek-insteek, met humor geschreven en altijd met doorlinks naar de besproken muziek. Ik ontving “column nr. 20” in mijn mailbox, waarin Jaap schrijft over de kracht van muziek in combi met een bepaalde tijd of locatie. Hij kleedt dat vervolgens aan met zijn muziekherinnering ‘for life’.

Muziek kan onmiddellijk associaties oproepen. Je hebt dat ene stuk in díe omgeving of op dát moment gehoord. Het is in je geheugen gegraveerd. Hoor je het (jaren) later weer, dan ben je plots weer terug in díe omgeving of op dát moment. Bij geuren kan datzelfde fenomeen optreden. Gehoor en geur kunnen het bewerkstelligen.

Jaap Hoogendoorn, ‘Zondagochtendmuziek’

Jaaps muziekherinnering ‘for life’

Een korte passage uit ‘Zondagochtendmuziek’, blog nr. 20 van Jaap.

Het was zomer. Zondagochtend vroeg. Prachtige ochtend. Ik ging al vroeg mijn bed uit. Liep naar de keuken, maakte thee. Met mijn gettoblaster nestelde ik mij op het terras met radio 4. Scarlatti. Vederlichte tonen verenigden zich met de vredige stilte om mij heen. Een symbiose van piano en zondagochtendgevoel. Alsof het zo moest zijn. Het zal vijf minuten hebben geduurd, maar het leek langer. Ik probeerde het vast te houden. Maar zo’n radioprogramma gaat verder.

Ook zíjn blog loopt verder. Jaap vertelt dat hij, iedere volgende keer dat hij nu Scarlatti hoort, aan dat zomer-zondagochtendgevoel terug moet denken. De associatie tussen een bepaald soort muziek (Scarlatti Sonate in E Major), locatie (terras in de ochtendzon) en tijd (vroege zondagochtend in de zomer) is rond.

Mijn muziekherinnering ‘for life’

Het was 14 juni 2016.

Een op het eerste oog doodgewone dinsdagavond halverwege juni. Maar een avond die voor flink wat Nederlanders toch niet zo gewoon zou blijken te zijn. Met mij hadden ruim 50.000 mensen de weg naar Den Haag gevonden. Te voet, per fiets, met de auto, bus, trein. En met speciale concertbussen. Mensen kwamen uit heel Nederland om die inmiddels best oude baas weer eens live aan het werk te zien. En bij hem wéét je dat dat een avond van minimaal drie, drieënhalf, soms wel vier uur muziek wordt. Mensen hadden er zin in, de sfeer was opperbest, veel veertigplussers maar ook opvallend veel jongeren.

Virtuele strijd tegen tienduizenden andere liefhebbers

Het was spannend geweest. Heel erg spannend. Het missen van een concert van deze baas in Nederland is -voor mij- eigenlijk geen optie. Ik vind fan een wat hysterisch woord, maar ik ben wel erg fan van zijn muziek. Al sinds mijn 14e. Een aantal maanden daarvoor had ik een zenuwslopende ochtend achter laptop, iPad en smartphone gezeten en tickets bemachtigd. Vele concertgangers met mij zullen het beeld herkennen. Samen met mijn even jonge nicht’je’, in 2016 inmiddels ook al weer 42, waren we geluksvogels in die strijd om tickets voor een concert dat in enkele minuten uitverkocht was geraakt.

Gek eigenlijk, dat die vele tienduizenden gelijkgestemde liefhebbers, met wie je de passie, liefde of gewoon voorkeur voor zijn muziek deelt, op zo’n moment ook keihard je tegenstanders zijn bij het bemachtigen van die schaarse tickets. Of medestanders, voor hen die het net als mijn nichtje en ik ook gelukt was een ticket te kopen. En ook gek eigenlijk, dat ik het over ‘schaarste’ heb terwijl er zo’n 50.000 tickets te koop zijn. Oké, een deel zal vooraf al gereserveerd zijn voor bobo’s, relaties, ticketpartners en anderen, maar het gaat nog steeds om héél veel tickets. Maar nóg meer gegadigden dus, die ook een muziekherinnering ‘for life’ willen meemaken.

Race tegen de klok

In de maanden daarna leefden we naar het concert toe, maar wist ik ook dat er een kans was dat ik voor de zoveelste keer geopereerd moest worden. Jarenlang hernia gedoe, dat was uitgemond in chronische pijn. ‘Ach nee, dat wordt vast niet eerder dan de zomer’, zei men in het ziekenhuis. Totdat ik bericht kreeg dat er, door uitval, een plek voor mij was begin mei. Óp de verjaardag van mijn oudste dochter. Het was dóen, of weer maanden wachten. Dat laatste was om meerdere redenen geen optie, dus werd ik geopereerd. En werd het bijzonder spannend of ik 14 juni 2016 zou gaan halen. Of ik voldoende hersteld zou zijn om er bij te zijn, daar op het Malieveld in Den Haag.
Op het allerlaatste moment kreeg ik groen licht van mijn neuroloog. Hij wist hoe belangrijk dit mentaal voor mij was -dat had ik hem uiteraard subtiel 😉 wel duidelijk gemaakt.

3, 2, 1…let’s make lifetime memories

De eerste noten van de E Street Band klonken over het zonnige Haagse veld, de eerste waterlanders kwamen bij mij naar boven. En ik ben geen huilebalk, verre van zelfs. Ik had het gehaald. Mét rolstoel, op het rolstoelpodium en met mijn nichtje als begeleidster. Ze ploegde me over het enigszins drassige veld (het had flink geregend voordat de zon doorbrak, red.), maar ach. We waren er. Ik was er. En met mij Bruce Springsteen, zijn vaste band en die 50.000 anderen. Voor mijn gevoel was bijna ík daar, op mijn podium, het stralend middelpunt. Ik genoot van iedere minuut. Wat een prachtig concert, van ruim 3,5 uur!

Racing In The Street: muziek, locatie en tijd

Halverwege het concert speelde Bruce “Racing In The Street”. Een nummer dat ik altijd al mooi vond, maar die avond kreeg het extra lading mee. De song, het gevoel, het veld, die mensenmenigte, maar vooral het feit dat ik het gehaald had. Kortom, een unieke combinatie van ‘muziek’, ‘locatie’ en -extra bijzonder ook- ‘tijd’.

Ik luister die live opname nog regelmatig terug, op momenten dat ik het moeilijk heb, dat de chronische pijn niet te harden is. Telkens als ik dat nummer nu hoor, ben ik terug bij 14 juni 2016. Terug bij The Boss, op het Malieveld. En ik geniet.

Luister mee:

Bruce Springsteen, Live at Malieveld Den Haag, ‘Racing In The Street’

Dát is nu mijn muziekherinnering ‘for life’

Terug naar Jaap.

Deze versie van ‘Racing In The Street’, dát is nu mijn “zondagochtendmuziek-gevoel”. Ik hoef die klanken van dit nummer maar te horen, of de positieve emotie welt weer in mij op en dat gevoel van dat moment is helemaal terug. Mijn ‘dinsdagavondgevoel’ van 14 juni 2016 is Jaaps zondagochtendgevoel!

En ik ben het helemaal met Jaap eens: dát kan muziek met je doen!

Deel jouw muziekherinnering!

  • Heb jij ook zo’n herinnering aan muziek die je bijblijft? Een nummer, een locatie, een bepaald tijdstip, waardoor er iedere keer een gevoel komt bovendrijven? Deel jouw muziekherinnering ‘for life’ met me via de reacties.
  • Ben je ook liefhebber van de muziek van Springsteen? Laat je horen! Hoe word er in jouw omgeving gereageerd op je voorkeur voor de muziek van Bruce 🙂 ?

Meer lezen?

  • Vind je het leuk om meer over mijn persoonlijke ervaringen rondom muziek te lezen? Volg mijn Magazines Muziek, Muziek in de Zorg en Muziekids.
  • Als je je abonneert op deze site, rollen nieuwe berichten vanzelf je mailbox in. Leuker én makkelijker kan ik het niet maken.
  • Wil je Jaap Hoogendoorn ook volgen? Hij houdt een eigen site over muziek bij: Blumine. Jaap geeft al jaren cursussen ‘Luisteren naar Muziek’, concertinleidingen, muzikale voordrachten en is in te huren voor workshops.
  • Close-up van Bruce op het scherm @Malieveld - Mijn muziekherinnering 'for life'
  • Prima zicht op het podium @Malieveld - Mijn muziekherinnering 'for life'
  • Prima zicht op het podium vanaf het rolstoelpodium - Mijn muziekherinnering 'for life'
  • Steve van Zandt aan het werk @Malieveld - Mijn muziekherinnering 'for life'
  • Spelen van verzoekjes @Malieveld - Mijn muziekherinnering 'for life'
  • Prima uitzicht op het podium tijdens mijn muziekherinnering 'for life'

Met dank aan Jaap Hoogendoorn, van wie ik een deel van zijn ‘Zondagochtendmuziek’ column in dit blog heb gebruikt. Wil je de muziekcolumns van Jaap ontvangen? Stuur een bericht naar jhoog33@hetnet.nl.

Tatiana van der Heijde maakt met MuzieKanjers muziek met baby's, kinderen en jongeren

Spotlight: MuzieKanjers. De kracht van muziek voor baby’s, kleuters en kinderen in de basisschoolleeftijd.

Geschatte leestijd: 8 minuten.

Een tijdje terug kwam ik in het kader van Muziekids in contact met Tatiana van der Heijde. Tatiana is een muzikale duizendpoot, speelt klarinet en is opgeleid als muziekdocent “Muziek op Schoot”. In 2016 ontwikkelde zij vanuit haar passie voor muziek en kinderen “MuzieKanjers”.

Ik vind MuzieKanjers een prachtig voorbeeld van hoe iemand zijn passies, in dit geval muziek en kinderen, vertaalt naar een eigen onderneming. Mooi ook om het enthousiasme van Tatiana te zien als zij vertelt over MuzieKanjers en haar vele andere muzikale ‘projectjes’, die allemaal tegelijk lopen en elkaar deels overlappen.

‘Spelenderwijs’ heeft Tatiana daarmee een enorm netwerk ontwikkeld in de Bredase muzieksector (en ver daarbuiten); een netwerk dat we hopelijk samen en stapsgewijs kunnen enthousiasmeren om acties voor ‘mijn passie’ Muziekids op touw te zetten.

Wat doet een muzikale duizendpoot zoal?

Muziek maken en muziekles geven aan jonge kinderen, dat doet Tatiana het allerliefst. Maar haar agenda zit bomvol met allerlei muzikale activiteiten, zoals:

  • muziek maken in allerlei muziekensembles en projectorkesten
  • verzorgen van workshops op locatie, bijvoorbeeld in een kinderdagverblijf, bij een kinderfeestje, tijdens een event of in de bibliotheek
  • coachen van pedagogisch medewerkers: de ontwikkeling van kinderen spelenderwijs stimuleren door te zingen en muziek te maken
  • deelnemen aan concertreizen, met muzikale uitvoeringen in het Europese buitenland
  • muziekles geven aan kinderen in de basisschoolleeftijd
  • deelnemen aan congressen en events op het gebied van muziekeducatie

Daarnaast runt Tatiana dus haar eigen onderneming MuzieKanjers en volgt ze regelmatig aanvullende cursussen op het gebied van muziekeducatie.

Hoe kwam Tatiana tot MuzieKanjers?

Op 7-jarige leeftijd begon Tatiana met klarinet spelen. Al snel startte ze bij de Biltse Harmonie en in de jaren daarna speelde ze in veel verschillende orkesten en ensembles. Na een studie Bewegingswetenschappen en een aantal jaren werk als instructeur van gymlessen voor kinderen van 0 tot 12 jaar, koos Tatiana in 2015 voor de opleiding tot docent Muziek op Schoot. Na het afronden van deze post-hbo opleiding startte ze in 2016 MuzieKanjers.

Tatiana: “In mijn baan als gyminstructeur ontdekte ik hoe leuk het is om met jonge kinderen te werken. Maar ik was ook al een tijdje op zoek naar een nieuwe uitdaging. Muziek maak ik al heel mijn leven en ook vrij fanatiek: ik heb in allerlei ensembles en orkesten gespeeld, maar wel altijd als vergevorderde amateur. Een loopbaancoach zette mij op het volgende pad, eigenlijk heel logisch met mijn muzikale achtergrond, en zo begon ik in de zomer van 2015 de post-HBO opleiding tot docent Muziek op Schoot. In 2016 leidde dat haast automatisch tot mijn eigen bedrijf MuzieKanjers.”

In 2018 volgde Tatiana een aanvullende cursus Muziek in de onderbouw en een training Wereldse muziek. In 2020 aangevuld met de cursus Muziek als Vak aan het conservatorium in Den Haag, vanwege de corona situatie deels via online lessen.

Wat is MuzieKanjers?

Bij MuzieKanjers komen twee passies van Tatiana samen: werken met jonge kinderen én muziek maken. MuzieKanjers is in te schakelen voor onder andere workshops muziek maken, coaching en begeleiding op het gebied van muziekles aan kinderen en Muziek op Schoot; muziekactiviteiten voor de jongste kinderen van 0 tot 4 jaar.

Zó mooi om de blikken van verwondering en de intense concentratie op die gezichtjes te zien als ik op een instrument speel. En dan natuurlijk zelf proberen.

Tatiana van der Heijde

Tatiana: “Je ziet de kinderen overduidelijk genieten, ieder op zijn of haar eigen manier. De kinderen voelen zich bij mij op hun gemak en krijgen alle ruimte om de eerste stapjes te zetten in de muziek. Je kunt wat mij betreft niet vroeg genoeg beginnen.”

Naast de Muziek op Schoot® lessen geeft Tatiana ook muziekles voor kinderen in de basisschoolleeftijd. Bij de culturele centra Nieuwe Veste in Breda en de Nieuwe Nobelaer in Etten-Leur heeft ze haar eigen kleuter- en AMV-groepen. Ook geeft ze diverse lessen na schooltijd.

Tatiana: “Ik heb een aantal vaste ochtenden met ouder-kind lessen Muziek op Schoot. Daarnaast geef ik regelmatig workshops op kinderdagverblijven en soms geef ik bijvoorbeeld les in een ruimte op de kinderboerderij. Ideaal en laagdrempelig als ouders eens een keer willen proberen wat het inhoudt. Naast de lessen aan de ‘kleintjes’ geef ik ook steeds meer muzieklessen voor kleuters. Met deze doelgroep kun je echt weer een stap verder!”

Tatiana combineert spelenderwijs muziek met spelletjes en leren

Samen muziek maken met kinderen en jongeren staat centraal bij alle activiteiten die MuzieKanjers biedt. Maar uiteraard besteedt Tatiana ook tijd aan de meer bedrijfsmatige kanten van haar eigen onderneming: pr maken (al gaat ook veel via mond-tot-mond reclame), administratie, uitzoeken en maken van nieuw lesmateriaal, social media kanalen bijhouden, onderhoud van instrumenten, etc.

Muziek op Schoot

Muziek op Schoot is het onderdeel van MuzieKanjers dat echt gericht is op de állerkleinsten: baby’s vanaf 4 maanden komen al bij Tatiana op muziekles! De dreumesen (1-jarigen) en peuters (2-4-jarigen) doen samen met hun ouder mee. Maar ook komen regelmatig opa’s en oma’s met hun kleinkinderen naar de workshops toe, als activiteit die de onderlinge band nog eens extra versterkt.

Tijdens de lessen zijn er luistermomenten en schoot- en bewegingsspelletjes. Al spelend en ontdekkend stimuleren Tatiana en de begeleidende ouders de muzikale ontwikkeling van het kind. Ook andere ontwikkelingsgebieden, zoals de motoriek en taal- en sociale vaardigheden, worden daarbij aangesproken. 

Elke MuzieKanjers-les wordt op maat samengesteld voor de groep, zodat de activiteiten altijd aansluiten bij de belevingswereld van de kinderen. Door een vaste begroeting en afsluiting krijgen de kinderen een veilig en vertrouwd gevoel. Ook herhaalt de muziekdocent de liedjes vaak, zodat kinderen steeds meer mee kunnen doen. Daarbij wordt gebruik gemaakt van voor de kinderen geschikte instrumentjes, zoals ritmestokjes, schud-eitjes en trommeltjes. De kleurrijke materialen, zoals ballen, blokken en sjaaltjes, maken de lessen speels en extra aantrekkelijk voor de kinderen die meedoen. Ouders krijgen altijd de bladmuziek van de liedjes mee naar huis. Ook deelt Tatiana korte , eenvoudige, filmpjes van de liedjes die gespeeld zijn in een app-groep. Handig om thuis een vervolg te geven aan de MuzieKanjers lessen en samen met je kinderen muziek te maken.

Mijn eigen ervaringen met muziek en opgroeiende kinderen

Als papa van drie kinderen, inmiddels (bijna) 13, 10 en 8, heb ik altijd geprobeerd spelenderwijs muziek toe te passen in het opvoeden en opgroeien. Ik ben zelf muzikaal opgevoed en heb veel plezier gehaald uit muziekonderwijs vroeger. Ik schreef er al eens eerder over op de introductiepagina Muziek. Ik ben er van overtuigd dat dat een positieve invloed heeft gehad op gevoel en verstand…al is dat natuurlijk raar om over jezelf te zeggen haha 😉

Gek genoeg heb ik sinds mijn tienerjaren een soort ‘zang’blokkade ontwikkeld. Als jonger kind vond ik zingen fijn, ik wilde bijvoorbeeld altijd graag voorzingen tijdens de AMV muzieklessen. Maar later niet meer. Dat was in het begin na de geboorte van Ana knap onhandig, want uiteraard wilde zij ook graag samen liedjes zingen en muziek maken. Ik moest echt een paar drempels over om samen met haar te gaan zingen, maar ben dat uiteindelijk wel gaan doen. Althans, als er niemand anders in de buurt was. Zo ging dat ook bij Tijs en later Jans. En nog steeds zing ik niet graag, ook niet als ik alleen ben.

Thuis staat vaak muziek op. Ik heb samen luisteren naar muziek ook altijd gestimuleerd. Mijn kinderen hebben nooit echt interesse gehad in zelf een muziekinstrument bespelen. Ik heb dat ook niet gepusht, maar natuurlijk wel geprobeerd. Er staan in huis meerdere (digitale) piano’s, dus dat maakt het ‘even samen muziek maken’ heel makkelijk. Des te leuker om nu te zien dat Tijs, inmiddels 10, ook serieuzer aan de slag wil met leren piano spelen en sinds kort op muziekles zit bij de Nieuwe Veste. Het ‘leren op school’ gaat hem vooralsnog heel makkelijk af. Goed ook dat hij met deze muzieklessen een extra uitdaging krijgt, want piano leren spelen gaat níet vanzelf.

Ook die muzieklessen gaan heel anders dan vroeger, hoewel ook ik al een moderne vorm van piano/synthesizerles heb gekregen bij de muziekschool in Bergen op Zoom. Tegenwoordig kun je er voor kiezen om direct ook in een bandje les te krijgen, gekoppeld aan een halfuur zelf les (in duo’s). Super om te zien dat Tijs nu al na enkele lessen leert samenspelen met andere muzikanten!

“Mijn twee zoontjes (1,5 en 3) hebben het onwijs naar hun zin gehad bij de lessen van “het muziekmevrouwtje”. Thuis horen we de liedjes regelmatig terugkomen en wordt er met stokjes stevig getrommeld en getikt. Ik merk dat tijdens de lessen zowel hun gevoel voor ritme alsmede hun interesse voor muziek een stuk is toegenomen. En Tatiana geeft haar lessen met een onvermoeid enthousiasme.

Hanneke

Muziek is verrijkend, rustgevend, geeft meer menselijk invoelingsvermogen én hogere cijfers: wat wil een kind (of ouder) nog meer?

Muziek stimuleert de emotionele ontwikkeling. Het bespelen van een instrument vergroot het zelfvertrouwen en geeft kinderen een gevoel van eigenwaarde. Met een instrument en met muziek kun je je gevoel een plek geven, maar ook je creativiteit vergroten en daaruit veel voldoening halen. Daarnaast zorgt muziek voor een betere sociale ontwikkeling. Het kind ervaart saamhorigheidsgevoel, krijgt aandacht voor de ander. Daarnaast leren kinderen te wachten op hun beurt en om te gaan met spelregels.

Wie zoekt naar effecten van muziek op kinderen komt al snel bij neuropsycholoog Erik Scherder uit. “Muziek is niet alleen verrijkend (wat is fijner dan naar mooie muziek luisteren?) en rustgevend, maar het stimuleert ook het menselijk invoelingsvermogen. Bovendien blijkt uit onderzoek dat tieners die van jongs af met muziek bezig zijn, op de middelbare school in alle vakken hogere cijfers halen dan tieners met weinig muziekervaring.” Kortom, muziek is niet alleen prettig, maar ook noodzakelijk om het leervermogen op een hoger plan te tillen. Door op gepaste wijze muziek te maken bij deze kindjes, wordt de ontwikkeling van de niet volgroeide hersenen gestimuleerd.

Scherder is er altijd helder in: de aanraking met lekker veel muziek zal kinderen en jongeren goed doen: minder stress en vermoeidheid, meer rust in het brein.

Voor wie daar nog over twijfelt: lees Scherders boek Singing in the Brain maar eens. En/of: neem een keer met je kind deel aan een MuzieKanjers workshop, zodat je het effect op kinderen met eigen ogen kunt zien…

Muziek op schoot veilig op afstand: online videolessen

Op een veilige manier live met elkaar samen zingen en muziek maken in een groep met volwassen en kinderen is even niet haalbaar in corona-tijd. Maar muziek is en blijft uiteraard belangrijk! Daarom kun je deelnemen aan de online cursus met videolessen van 30 minuten. Zo kun je toch zingen, spelen, dansen en muziek maken samen met je dreumes of peuter, vanuit je eigen huiskamer.

Je leest er meer over in de MuzieKanjers webshop.

Deel je ervaringen

  • Maak jij samen met je kind regelmatig muziek? Zing je samen liedjes, of speel je een instrument?
  • Heb je zelf een instrument leren spelen als kind of jongere? In hoeverre heb jij aan die ervaring wat gehad in je latere leven?
  • Ben je muziekdocent op een lagere of middelbare school? Op welke manier(en) is ‘muziek’ een onderdeel in het curriculum? Wat leeft er qua muziekonderwijs bij jullie op school?

Deel je ervaringen via de reacties hieronder.

Meer lezen

  • Geïnteresseerd in de lessen of activiteiten van Tatiana en MuzieKanjers? Lees online meer en neem contact op.
  • Meer lezen over muziek maken met jongere kinderen? Ga naar de website Muziek met het jonge kind. De Stichting Muziek op Schoot promoot het belang van een gezonde muzikale opvoeding van het jonge kind.
  • Interesse om een van de meest kwetsbare doelgroepen, jonge kinderen in het ziekenhuis, het plezier en de kracht van muziek te bieden? Kijk op de Muziekids pagina hoe jij kan steunen.
  • Meer lezen over de effecten van muziek op het brein? Lees het boek Singing in the Brain van Erik Scherder.

De lessen van Tatiana zijn doordacht, gestructureerd, muzikaal, actief en gezellig. Na afloop van de cursus is er gelegenheid voor “Hoe-gaat-het-ermee” onder het genot van een kopje koffie, terwijl de kinderen nog even mogen spelen. In alles straalt het er vanaf dat Tatiana kundig is in wat zij doet en er zelf ook van geniet.”

Antoon, vader van 1,5 jarig dochtertje

Bron foto’s: MuzieKanjers

Bruce Springsteen live on stage

Covered by Springsteen

Geschatte leestijd: 4 minuten.

Ik heb een voorliefde voor de muziek van Bruce Springsteen; dat moge duidelijk zijn. Ik schreef er al eens over op de introductiepagina van ErzitMuziekinmijnleven. Springsteen zit diep verweven in mijn familie; ooms, nichtjes, broers, ouders…iedereen is Springsteen ‘fan’. Zonder dat we dat overigens als zodanig benoemen, ik vind het woord ‘fan’ altijd licht hysterisch.

Maar toch…je kan mij op een zeldzaam moment van stress betrappen met name als het gaat om het bemachtigen van een van de schaarse Springsteen tickets, voor zijn volgende concert in Nederland. Alle hotlines staan dan open, tablets, iPads, smartphones…ze doen allemaal mee om een plek in de ticket queue te bemachtigen.

Springsteen dus.

Hij is zóveel meer dan zijn bij het grote publiek meest bekende songs als Born in the USA, Dancing in the Dark etc. Ik las dit weekend weer een post in Telegraaf die had opgepikt dat Springsteen zelf lange tijd heeft getwijfeld over het op de plaat zetten van dit nummer. Zijn vriend en trouwe bandgenoot Steve van Zandt haalde hem destijds blijkbaar over het nummer toch te gebruiken, zo vertelt het artikel. Ook ik heb het nooit tot zijn betere songs gevonden, te bombastisch, te verkeerd begrepen qua boodschap. Het was ook helemaal geen “Lang leve de USA” nummer, zoals politici het nummer probeerden te misbruiken, het was eerder een protest tegen die USA. En toch…als hij Born in the USA live speelde, in een wat ander arrangement dan op de plaat, dan kwam het nummer áltijd weer aan. Ook de uitvoering tijdens zijn Broadway theatertour is zó intens…het zet dit nummer in een heel ander daglicht.

Mijn Springsteen favorieten? Dat zijn er velen. “Racing in the Street” vind ik prachtig (het nummerde triggerde mijn emoties tijdens het concert @Malieveld Den Haag in 2016 enorm), “Rosalita”, haast alles van de Seeger Sessions, “Cadillac Ranch”, “Kitty’s Back”, “Factory”, “Candy’s Room”, “Jack Of All Trades” en het recente “Tucson Train”.

Muziektijdschrift Oor schreef een mooi artikel over Springsteens 50 beste songs, naar aanleiding van zijn 70e verjaardag. Het blijkt een herpublicatie te zijn van de 50 favorieten van Tom Engelshoven, OOR’s Springsteen watcher sinds jaar en dag, die het overzicht zo’n tien jaar terug maakte:

Covered by Springsteen

Zo af en toe kom je van die pareltjes van websites tegen, waarvan je het bestaan niet wist (ik althans niet). In dit geval de website Covered by Springsteen van ene Linda. Linda heeft, als een soort doorlopend levenswerk, ‘alle’ (op z’n minst zoveel mogelijk) songs in kaart gebracht die Springsteen zelf ooit heeft gecoverd. Artiesten, of de songs zelf, die hem op een of andere manier inspireerden. De website geeft niet alleen een alfabetisch overzicht, maar ook achtergrondinfo over waar en wanneer het lied werd gecovered door Bruce, een eventuele reactie van de originele artiest, de songtekst en achtergrondinfo over de originele song en/of artiest.

Alom bekend is dat drie artiesten Springsteen het meest inspireerden: Elvis Presley, Pete Seeger en Woody Guthrie. Maar wist je dat hij tijdens een van zijn vele, vele (en lange!) concerten ook bijvoorbeeld Highway to Hell (AC/DC), Come Together (Beatles), River Deep, Mountain High (Ike en Tina Turner), Voodoo Child (Jimi Hendrix), Bridge Over Troubled Water (Simon and Garfunkel) en The House is Rockin’ (Stevie Ray Vaughan) coverde?

De laatste jaren opende Springsteen zijn concerten vaak met een cover van een ‘lokale’ band of artiest. Een vaak wereldberoemde act uit het land waar hij op dat moment optrad. Een héle fraaie uitvoering vind ik zelf Stayin’ Alive van de Bee Gees, dat hij tijdens zijn Brisbane concert in 2014 speelde.

Bruce websites

Natuurlijk zijn er in de loop der jaren vele Springsteen websites gemaakt. Van hemzelf (Brucespringsteen.net), van fanclubs (o.a. Betrue in Nederland, Badlands in Engeland, Springsteen.net in Noorwegen, Point Blank in Spanje) en van coverbands (Bruceband.nl, de naar eigen zeggen nr. 1 Springsteen coverband van Europa).

Zo is er ook een initiatief van Nederlandse fans, Bosstime. Een interactieve website die alle statistieken rondom concerten wereldwijd (setlists, lengte van concerten, stadions, etc.) en albums bijhoudt.

Internationaal is er ook een aantal zeer goede Springsteen websites; denk aan:

  • Brucebase: zeer uitgebreide website met concert-overzichten, foto’s, video’s, maar bijvoorbeeld ook een opsomming van Bruce gebeurtenissen op een specifieke datum, een studio guide over alle opnamesessies of een uitwerking van alle “introducties” die Bruce tijdens concerten aan nummers gaf
  • Springsteenlyrics: bizar uitgebreide site met alle songteksten, maar ook alle bootleg opnames die zijn uitgebracht, radioshows, boeken, enz. enz.
  • E Street Shuffle: uitgebreide blog website over albums, songs, concerten, zeldzame opnames, media-aandacht, covers, gastbijdragen in concerten, etc.

Springsteen 2020…en verder

Western Stars gaf weer een mooie Springsteen opleving in 2019. Deze volgende en verrassende twist aan zijn muzikale carrière was ook weer raak, vond ik. Een bijzondere cd met strijkers op de voorgrond. Ik moest hem even een paar keer luisteren voordat de nummers op zijn plek vielen, maar dat vielen ze uiteindelijk zeker. En daarop volgde de prachtige bioscoopweergave van de Western Stars performance in Bruce’s eigen ‘achtertuin’. Geen wereldtournee, maar toch dichtbij.

Bruce is inmiddels de 70 gepasseerd. Natuurlijk hoopt iedereen, inclusief mijzelf, nog op (minstens) een nieuwe world tour. En natuurlijk moet hij dan Nederland aandoen. Maar, mocht dat niet het geval zijn, dan vliegen we wel ergens heen in Europa. De kans om hem nog eenmaal live te zien is me heel wat geld, moeite en energie waard. Desnoods weer in rolstoel, zoals in 2016 (vandaar ook die emoties).

Al een tijdlang wordt er gesproken over nieuwe studio-opnames van Springsteen en The E Street Band. Ook door Bruce zelf bevestigd tijdens een gesprek met regisseur Martin Scorsese, toen ze promotie deden voor de Netflix-film “Springsteen on Broadway“. Volgens de pre-corona planning zou de cd ‘ergens in 2020’ uitkomen en een wereldtournee volgen. Ongetwijfeld heeft het coronavirus invloed op die planning gehad. Maar zolang hij fysiek en mentaal sterk blijft zal Bruce het wereldpodium opnieuw op gaan zoeken.

Dus, kom maar op met die ticketstress! Ik zit er klaar voor 😉

When I look out from my stage these days, I look into the eyes of three generations of people, and still popular music continues to provide its primary function as youth music.

Bruce Springsteen tijdens zijn keynote speech @ South By Southwest Music Festival. Overigens stak hij zelf als eerste de draak met het ‘moeten’ geven van een keynote speech en beklemtoonde hij direct dat zijn ‘bescheiden mening’ maar een van de vele, vele meningen was.
Een kind aan het zingen in de microfoon

Muziek leert je scherper waarnemen en bewuster nadenken. Over de ‘kracht van muziek’.

Geschatte leestijd: 6 minuten.

Als ik me onrustig voel, of verdrietig of boos, luister ik naar muziek. Het maakt me blij, rustig en ontspannen. Muziek voelt als thuis.

Stella de Geus, finalist The Voice Kids 2017

Kindermuziekweek

Van 27 maart tot en met 5 april is het weer Kindermuziekweek. De bedoeling van deze week is om overal in het land muziekoptredens te verzorgen voor kids. Om kinderen te activeren voor muziek, maar ook om lekker te kijken en te inspireren. Het corona-virus gooide ook hier roet in het eten, maar de organisatie van de week bouwde het programma razendsnel om tot online programma. Met o.a. energizers, workshops over verschillende instrumenten, optredens van o.a. Dirk Scheele, Youtube filmpjes, danssessies en dagelijkse voorleesmomenten met lezen op muziek.

Ik vind dat fenomeen ‘de dag van’…’de week van’…’de maand van’ een beetje aan kracht inboeten de laatste tijd. Iedere dag is het wel weer een dag van een specifiek thema. Alle thema’s schreeuwen om aandacht, om online deelname, om succesvolle social campagnes. Ik heb het idee dat veel mensen een beetje “dag van…”-moe zijn. Voel jij dat ook? Laat het me weten, via de reacties.

Maar, opportunisme is mij niet vreemd, deze “Muziek-tiendaagse” vind ik toch zeker de moeite waard. De kracht van muziek voor kinderen is zo sterk, en zo universeel…muziek kan voor kinderen (en volwassenen) in deze onzekere tijden zéker een instrument van troost en ontspanning zijn.

Wat is nu precies die kracht van muziek?

“Muziek is voor mij Leven en Vrijheid”, zegt FunX radio dj Fernando Halman in de Kindermuziekweek-special. “Soms kun je een gevoel niet in woorden omschrijven, maar kan muziek het perfect weergeven. Ik vind het betoverend als akkoorden van muziek samensmelten met de tekst die er op wordt gezet. Dan heb je een legendarisch nummer”.

Door muziek te maken, bijvoorbeeld via muziekonderwijs, ontwikkelen kinderen de topfuncties van hun brein, waardoor ze niet alleen beter gaan rekenen en schrijven, maar ook doordacht zullen handelen in hun dagelijkse leven. Kinderen raken ontroerd door muziek, ontspannen, of juist heel blij. Luisteren naar een concert, klassiek of pop, is voor kinderen een actief proces. Kinderen worden verrast, horen voor hen nog onbekende klanken en kunnen allerlei verschillende beelden ontwikkelen bij het luisteren van die muziek. Het leert hen scherper waarnemen en bewuster na te denken over wat ze horen en ervaren.

Wat gebéurt er in je brein als je muziek maakt?

Het bespelen van een instrument of het zingen in een koor is niet alleen leuk om te doen. Het is ook ontzettend gezond. Het geheugen verbetert en het probleemoplossend vermogen ontwikkelt. Op jonge leeftijd zorgt het bespelen van een instrument ervoor dat de verbindingen tussen taalgebieden in het brein verbeteren. Dit komt doordat de linker- en rechterhelft van de hersenen beter met elkaar samenwerken. En dat is ook weer belangrijk voor de interactie tussen emoties en het gedrag.

Dopamine, oxytocine: er gebeurt van alles in je lijf bij muziek

Als je muziek luistert worden onder andere diverse motorische gebieden in de hersenen actief. Hierdoor willen we graag bewegen op muziek. Ook wordt het stofje dopamine aangemaakt, dat zorgt voor een gelukzalig gevoel. En als we muziek maken in groepsverband dan komt de stof oxytocine vrij. Dit is ook een geluksstofje dat zorgt voor een gevoel van saamhorigheid. 

In 2019 en 2020 werd bekend dat patiënten minder pijn ervaren door muziek te luisteren. Ook is er minder pijnmedicatie nodig als patiënten muziek luisteren, voor, tijdens en na een operatie.

Motoriek, sensoriek, emotie, cognitie: muziekspelen is een supercombinatie van alle factoren.

Neuropsycholoog Erik Scherder

Mijn kinderen en muziek

Ik heb zelf een muzikale jeugd gehad. Ik schreef er al eerder over, maar met een vader die dirigent was en muzieklessen (AMV, Algemene Muzikale Vorming) gaf ging dat eigenlijk vanzelf. Er is nooit gepusht, maar muziek luisteren en maken hoorde er gewoon bij. Als vanzelf ging ik na de algemene muzieklessen een instrument bespelen. Later koos ik bewust voor piano en synthesizer en begon mijn leven als (amateur)muzikant. Ik heb daar ontzettend veel profijt van gehad. Nu nog, want: muziek maken verlaagt tijdelijk mijn (chronische pijn)beleving. Hoe letterlijk wil je de kracht van muziek ervaren!

Mijn kinderen heb ik ook nooit gepusht om iets met muziek te gaan doen. Van kleins af aan zingen en dansen ze er al op los. Om één of andere reden ontwikkelde ik in de loop der jaren een zangblokkade, maar met mijn kids zette ik die tijdelijk opzij. Als er verder geen toeschouwers waren, tenminste. Regelmatig ging ik met een van de kinderen achter de piano zitten, lekker even ‘rammen op de toetsen’. In latere jaren kwam er huiswerk bij vanuit de muziekles op school en gingen ze serieuzer oefenen. Maar tot voor kort had geen van de drie ambitie om écht iets met het leren van een instrument te gaan doen.

Piano en bandles bij The Loads, onze overburen

Totdat Tijs uit het niets zei ‘Pap, ik wil op pianoles. En dan niet van die klassieke piano, maar zoals jij dat doet, op dat keyboard (synthesizer) of iets met een band’. Dat gaat wel vaker zo met Tijs; een hele tijd hoor je hem er weinig over, pushen heeft ook volkomen geen zin (los van dat ik nooit heb wíllen pushen), en opeens komt hij er mee. En dan zal het ook gaan gebeuren 😉 Van mij had het uiteraard ook gitaar, saxofoon of drums mogen zijn, maar natúúrlijk is het leuk dat hij kiest voor mijn favoriete instrument -en ook wel zo praktisch…

Ik heb hem, na een eerste aanzetje vanuit mij, laten uitzoeken hoe dat werkte bij de Nieuwe Veste (de ‘culturele markthal’ in Breda, mede dus muziekschool). Zij bleken een heel mooi combiprogramma te hebben waarbij je wekelijks een halfuur piano/synthesizer les hebt (alleen of in duo) en direct daarna een halfuur bandles. Gewoon, samenspelen vanaf moment 1…ideaal. Samen muziek maken leert je luisteren naar anderen, nadenken over welke rol je hebt in een groep en welke partijen daar bij passen. De lessen bleken ook nog eens bij ons aan de overkant gegeven te worden, in Nieuwe Veste-dependance The Loads. Ideaal x2.

Nieuwe Veste-docente Karina (Rombouts) is creatief in Corona-tijd, want de lessen gaan gewoon door, online. Met een verbinding via videobellen krijgt Tijs alsnog virtueel les, zodat hij vooruit blijft gaan. Alleen het bandgedeelte staat logischerwijs even stil.

Pianoles in corona-tijd: de pianojuf via je smartphone

Ik vind het fantastisch te zien dat in ieder geval één van mijn kids de kracht van het zélf maken van muziek kan ervaren. De andere twee hebben andere creatieve of sportieve hobby’s, zoals dansen en zingen, en dat is uiteraard ook prima.

Muziek als afleider voor kinderen in ziekenhuizen

Ik heb er al meer over geschreven maar een heel bijzondere manier van het toepassen van die ‘kracht van muziek’ gebeurt bij Stichting Muziekids. Met muziek in ziekenhuizen en zorginstellingen willen zij zo veel mogelijk kinderen en jongeren afleiden en soms ook troost bieden. Het inzetten van muziek als het even niet, of helemaal niet, lekker met je gaat. Op momenten dat je opgenomen bent en er weinig te beleven valt in het ziekenhuis komen muziekvrijwilligers bij je aan bed of loop je zelf naar de studio, waar mogelijk. Lekker even een halfuurtje of uur geen patiënt zijn, maar gewoon kind. Samenspelen met andere leeftijdsgenoten, onder begeleiding en aansporing van muziekprofessionals.

Muziekids biedt eigenlijk een jaarrond-Kindermuziekweek. Muziek geeft kinderen voor even dat gevoel van ‘geborgenheid’, biedt afleiding als kinderen hun ‘thuis’ missen. En dat gebeurt inmiddels op steeds meer locaties in Nederland. Het doel is om op iedere locatie waar Muziekids actief is of wordt, zoveel mogelijk dagdelen actief te kunnen zijn met muziek. Ieder dagdeel heeft -uiteraard- een kostprijs (instrumenten, reiskosten, vrijwilligerskosten, salariskosten van de studioleiders, etc.).

Méér muziek voor méér kinderen op méér (ziekenhuis)locaties

Heb jij een goed idee om een fundraising actie op te starten voor Muziekids? Zodat steeds méér kinderen overal in Nederland jaarrond die kracht van muziek kunnen ervaren? Heb jij toegang tot fondsen, subsidies of werk je voor een werkgever die kinderen in ziekenhuizen kan ondersteunen? Leg contact en ik ga je koppelen aan Muziekids!

Lekker even drummen in de Muziekids muziekstudio in de KinderKliniek Almere

Deel jouw ervaringen

  • Heb je zelf ervaring met de kracht van muziek? Wanneer heeft muziek jouw geholpen op mooie of droevige momenten? Welke bijzondere herinneringen heb jij bij muziek?
  • Volgen jouw kinderen muziekles, op school en/of via een particuliere docent of muziekschool? Welke keuzes gingen daar aan vooraf? En treden ze ook wel eens live op?

Meer lezen?

Bax verpakkingsdoos Without music

De doos waarvan iedere muzikant het leuk vindt om ‘m te openen…

Geschatte leestijd: 5 minuten.

De droom van iedere muzikant. Nou ja, in ieder geval…iets waar ík altijd erg blij van word.

De variant van Bax uit Goes ziet er zo uit:

De grootte kan uiteraard variëren, van klein tot enorm. De grootte zegt ook niet per definitie iets over de inhoud…want soms zitten er doosjes in doosjes in doosjes…

Anyway, ik heb het natuurlijk over de nieuwste zending van de online muziek(instrumenten)winkel.

Van lokale muziekspecialist naar online muziekshop

Ook ik ontkom er vaak niet meer aan. Waren er (heel) vroeger in Bergen op Zoom en sinds de laatste +/- 30 jaar in Breda nog genoeg goede lokale muziekwinkels te vinden, tegenwoordig is ook de muziekwinkel in je stad een uitstervende soort. Ho wacht, er zijn er nog wel hoor, en ook héle goede, maar in Breda valt het erg tegen. Oké, Dijkmans muziek is een fraaie maar erg gespecialiseerd in alles wat met gitaren te maken heeft. En gitaren zijn voor mij…uiteindelijk toch een andere wereld. Mijn wereld is die van Hammonds, Electrische piano’s, Rhodes en de good old synthesizer.

“Gitaren zijn emotioneler dan keyboards. Mensen kopen een gitaar liever niet via internet. Ze willen zo’n instrument vasthouden en horen voor ze tot koop overgaan.”

Jan-Willem Van Zanten, eigenaar Dijkmans muziek Breda

Online bestellen

Mede omdat de muziekhandels steeds meer uit het straatbeeld verdwenen, ben ook ik overgestapt naar online bestellen. En toegegeven, ook “prijs” is een factor die meespeelt. Voor een muzikant is toch ieder tientje meegenomen. Hoewel ik altijd gevoelig ben gebleven voor de factor ‘service’: uitleg van een mede-muzikant die het je ín de winkel even rustig uitlegt of laat zien. Dat leverde tot een paar jaar terug toch regelmatig ritjes naar Bax in Goes of Feedback in Rotterdam op.

Maar uiteindelijk ging ik ook over naar online bestellen. Ik ben het wel met Jan-Willem eens: voor gitaristen werkt zoiets anders dan voor (de meeste) toetsenisten. Nog niet zo lang geleden bestelde ik een Nord piano (3) via internet. Want of je nou een Nord koopt in Groningen, Venlo of Dordrecht; hij klinkt -als het goed is- overal hetzelfde. Nieuwe sounds haal je binnen via internet-updates, en hoogstens de versterker kleurt het geluid nog iets. Zo kocht ik die Nord bij Laenen Music in Oosterhout, toevallig vlakbij Breda. Ik kende die winkel niet, maar er stond een vorig-model-Nord tegen een goede aanbieding. Woensdag besteld, vrijdag in huis.

Terug naar de verpakking

Ik wijk af. Ik begon dit bericht met die droom van iedere muzikant. De doos die door DHL, PostNL of welke bezorger dan ook keurig voor de deur wordt gezet en schreeuwt om uitgepakt te worden. Of het aan de corona lag of aan de geringe hoogte van het bestelde bedrag weet ik niet, maar ik hoefde geeneens te tekenen voor ontvangst.

In dit geval een zending van Bax, uit Goes. Ik vermoed dat het dit keer wel aan corona-invloed onderhevig was, maar hij had er zo’n vijf dagen over gedaan tussen bestelling en levering. En dat vinden we dan tegenwoordig héél lang, ja, ook ik. Minder bezetting bij Bax (?), minder bezetting bij PostNL (?), meer bestellingen te verwerken omdat iedereen thuis zit en meer tijd heeft voor hobby’s (?), ik weet het niet. Doet er ook niet zoveel toe eigenlijk, want ik had geen haast met deze bestelling.

Maar wat zit er nou ín???

Een König & Meyer keyboard stand Spider Pro! Een wát? Nou, dit. Beetje denigrerend wel trouwens, dat “keyboard”. Er komen wel even die Nord piano 3 en een Hammond XK-2 op te staan hoor ;-), hoewel die laatste natuurlijk ook alweer ruim twintig jaar meegaat (1999).

The new Hammond XK-2 provides for the idiosyncrasies of the electro-mechanical Tonewheel Generator which formed the basis for the classic Hammond sound. The XK-2 offers the closest digital reproduction of the classic sound while offering many features not found in any other keyboard or portable organ.

Door: Hammond Orgel Club Holland. Ja ja, die bestaat écht. En nee, tegenwoordig is de XK-2 niet meer “the new choice”, want al weer lang ingehaald door nieuwere modellen.

Maar een “keyboard” heeft voor mij dus toch nog altijd een beetje een denigrerende ondertoon. Zo’n apparaat dat je voor je allereerste muziekles gebruikt om te kijken of je het leuk vindt. Met twee van die boxjes links en rechts waar het geluid uit komt. Kan puur mijn eigen ‘frame’ zijn, uiteraard.

Uitpakken maar!

Dit keer was het ook weer zo’n doosjes-in-doos geval, omdat ik er ook een opzetstuk bij had besteld zodat ik mijn iPad er bovenop kan zetten. Heel handig, denk ik. En zo…

…ziet dat er dus nog “kaal” uit. Positie van de ‘armen’ kan uiteraard in hoogte worden versteld en de armen kunnen ook worden ‘uitgetrokken’ voor de diepere modellen. Statief lijkt door de spider-poten inderdaad heel stabiel, al moet ik ‘m nog uittesten met gewicht er op. De armen kunnen 35kg per armpaar dragen, en je kunt er tot maar liefst 3 armparen op monteren. Ben wel benieuwd hoe bespeelbaar e.e.a. dan nog blijft, maar er zou wellicht wel een derde kleiner keyboardje op kunnen staan.

Ik heb ook al drie minpuntjes ontdekt…

Ieder voordeel hep…ja precies. Hier de paar nadelen die ik heb kunnen ontdekken:

  • volgens de Bax verkooptekst zouden de armsteunen ook in een hoek van 15 graden (hoger/lager dan middelpunt) verstelbaar moeten zijn. Ik heb alleen nog niet kunnen ontdekken hoe je die hoek dan vastzet.
  • de steun is vrij zwaar (+/- 11.5 kilo). Dat maakt de meesten misschien niet zoveel uit, maar als je net als ik worstelt met chronische pijn dan weegt alles dat je moet tillen al snel veel.
  • er zit geen handvat aan de steun, om hem makkelijk op te tillen. Mijn vorige exemplaar, nu nog in gebruik bij OnCue, heeft dat wel en dat is erg praktisch.

En eigenlijk nog een vierde…er moest gesleuteld worden om het opzetstuk voor de iPad houder te monteren. Zal voor de meesten niet zo’n issue zijn, maar met mijn twee linkerhanden ga ik het liefst álles dat met sleutelen en klussen te maken heeft uit de weg :-)… Ook moet je het opzetstuk er wel iedere keer na gebruik bij een optreden afschroeven, want anders gaat ‘ie geheid stuk tijdens vervoer. Maar toch, dat nadeeltje weegt niet op tegen het voordeel dat ik een extra iPad kan gaan gebruiken, bovenop de pianostandaard, voor de bediening van mijn Integra7.

Wat dát nu weer is? Dat lieve kijkbuiskinderen…is voor een volgende keer…

Ps

Is je de slogan opgevallen, op die Bax doos?

Without music, life would be a mistake

Friedrich Nietzsche

Couldn’t agree more…

Heb jij ook zo’n…

…”ding” waarbij je hart sneller gaat kloppen als het (binnenkort) wordt bezorgd? Iets waar je naar uitkijkt en waarbij je ieder uur de app op je smartphone raadpleegt waar die bezorger nu uithangt? Waarbij je teleurgesteld bent als je de zending hebt gemist of de bestelling om onverklaarbare reden -en altijd vlak voor sluitingstijd- direct in het bezorgdepot is beland?

Laat het me weten, via de reacties hieronder.