Zingeving en verbinding: het agoramodel toegepast op mijn leventje

Geschatte leestijd: 9 minuten.

Zingeving.

Zingeven.

Ik geef zin. Jij geeft zin. Hij geeft zin.

Het is eigenlijk een gek woord, zingeving.

Zingeving is een begrip uit de metafysica, wijsgerige antropologie en de psychologie en betekent het zoeken naar de zin, de bedoeling of het doel van het leven of van grote gebeurtenissen in het leven, of het trachten dit doel zelf te scheppen.

Wikipedia

Ik ben meer schepper dan zoeker, denk ik. Natuurlijk, ook ik zoek op gezette tijden naar het doel van dit alles. Zeker op momenten dat het lastig wordt in het leven. En geloof me, die zijn er in mijn 46 jaren al best wat geweest.

Maar ik schep wat meer vreugde in het scheppen van zin. C.q. het geven ervan.

Ik stuitte op een interessant filmpje van Peter Henk Steenhuis, journalist en filosofieredacteur bij dagblad Trouw. Een filmpje over het Agora-model, gecreëerd door René Gude: de in 2015 overleden voormalig Denker des Vaderlands.

Trouwens een bijzonder ambt, dat Denker des Vaderlands. Ik heb me altijd afgevraagd (maar er me nooit in verdiept) hoe je die functie krijgt. “Ik solliciteer voor de vacature DdV…”, mwah, nee, het zal wel anders verlopen.

Het Agora model

De agora was in vroeger tijden de marktplaats, de plek in een ‘stad’ waar alles samenkwam, waar het sociale leven zich afspeelde.

René Gude werkte aan een model rondom wereldbeschouwing, een model om de samenhang in iemands leven -en misschien ook wel in de maatschappij- te verklaren. Hij kreeg de tijd niet meer om het model ‘af’ te maken, maar zijn aantekeningen werden opgepakt door Erno Eskens, Florian Jacobs en Peter Henk Steenhuis.

De vier P’s

In het agoramodel komen de vier ‘P’s naar voren: vier gebieden waarop je leven zich kan afspelen. Ieder ook met zijn kenmerkende benamingen en bewoordingen:

  • de privésfeer met woorden als thuis, vrienden, familie, liefde
  • de private sfeer met woorden als werk, aankopen, economie, contract, collega’s
  • de publieke sfeer met woorden als vereniging, stichting, vrijwilligerswerk, engagement
  • de politieke sfeer met woorden als bestuur, rechtspraak, stemmen, politiek

Gude onderscheidt een verschil in ‘zin’ vroeger en nu. Vroeger was er meer sprake van zin-‘krijging’: de zin, het doel, van je leven kreeg je meer opgelegd vanuit religieuze overtuiging. Tegenwoordig is er meer sprake van zin-‘geving’ en zin-‘maken’: je geeft vooral zelf invulling en zin aan je leven, je maakt je leven zelf. Natuurlijk met veel gradaties, niet iedereen ervaart evenveel vrijheid in de keuzes in het leven.

De 4 Z’ten

Daarnaast zijn er de vier Z’ten; er zijn 4 ‘kanten’ aan zingeving:

  • zinnelijk: lijfelijk, energie, lust, het lekkere
  • zintuiglijk: het “schone”, esthetische, de kunst, “mooi”
  • zinrijk: het rationele, verwoorden wat je doet of moet doen
  • zinvol: achter je doelen staan van je leven of werk

De 4 sferen

Net als letterlijk in de agora, een verzamelplaats met diverse pleinen en gebouwen, vind je zingeving in 4 ‘trainings’sferen, ofwel ontwikkelsferen:

  • tempels / religie
  • theaters: kunst
  • academie: scholing, filosofie
  • sport

Op deze vier gebieden kun je zingeving ‘trainen’, zorgen dat zingeving tot z’n recht komt. Het trainen van lijf en verstand.

OK, dat is mooi. En nu?

Ik begon na te denken of ik dit model eens kon toepassen op mijn leven. En wat eigenlijk die rode draad in dat leven tot nu toe is geweest. Ik kwam erachter dat die rode draad eigenlijk toch wel vooral “verbinden” is. Niet dat ik nou zo’n netwerker ben, of altijd diegene ben die het hoogste woord heeft of de mensen staand bovenop de tafel met de mooiste moppen en verhalen vermaakt en verbindt (zeg maar, nooit). En ik ben ook niet die 100% pure verenigingsman die altijd en overal kan worden ingeschakeld. Maar ik ben denk ik wel diegene die mensen met zingeving probeert te verbinden.

Wie mij een beetje kent: denk je mee?

Toegepast op de 4 P’s:

  • privé: ik ben wel van het harmoniemodel, meer dan het conflictmodel. Ik ben binnen het gezin de verbinder, laat in groepen graag de voors en de tegens aan het woord, zoek naar nuance.
  • private sfeer: ook mijn werk draait al jarenlang om verbinding en zingeving; ik geef je hieronder een korte uitleg.
  • publieke sfeer: ‘muziek’ verbindt mijn wereld op allerlei manieren. En daarnaast is ‘pijn’ een centraal element geworden, inmiddels ook wat betreft zingeving. Beide werk ik hieronder uit.
  • politieke sfeer: ik heb wel altijd interesse in de politiek gehad, en steeds meer interesse ontwikkeld. Maar dat heb ik (nog) niet omgezet in politieke daden, los van het periodieke ‘stemmen’ natuurlijk. Je moet ook iets aan zingeving te winnen hebben 😉

Toegepast op de 4 Z’ten:

  • zinnelijk: het ‘lichaam’ is wel essentieel geworden in mijn leven, een haperend lichaam, haperende geest
  • zintuiglijk: met name de kracht van muziek die doorwerkt op lichaam én geest: pijn’vrij’ zijn tijdens het muziek maken
  • zinrijk: rationeel handelen in mijn werk stond wel centraal in mijn leven, maar ook daar had ik een verlangen naar zingeving: talentontwikkeling, persoonlijke ontwikkeling, (wereld)burgerschap. Lees verderop meer hierover.
  • zinvol: ik ben bezig met het opstarten van een Pijnvereniging, lobby doorlopend voor Muziekids, ben actief met wereldburgerschap en benut de kracht van muziek maken voor eigen en andermans gewin.

Toegepast op de 4 trainingssferen:

  • tempels / religie: ik geloof niet zo in een geloof, maar zoek wel altijd naar de sociale verbinding van mensen, harmonie, wat voor elkaar over hebben en échte interesse tonen (wereldburgerschap)
  • theaters / kunst: ik ben natuurlijk muzikaal actief, ik vind het leuk om de schoonheid én kracht van muziek te laten zien; via ‘mijn’ bands en door het werk van Muziekids te steunen.
  • academie: werken aan overdracht van kennis en ervaringen rondom pijn, bouwen aan de opstart van een Landelijke Pijn Vereniging samen met enkele initiatiefnemers, kennis en ervaring delen via eigen blogsite www.erzitmuziekinmijnleven.org, en waar haalbaar volg ik graag (e-)cursussen op allerlei terreinen
  • sport: ik ben eerder altijd sportief geweest, heb dat door rugproblemen moeten neerleggen, maar nu zorgt sport en beweging ook weer voor pijn’acceptatie’ (of tenminste ‘-berusting’)

Zingeving in de publieke & private sfeer

Twee van de vier P’s vragen om een uitwerking wat mij betreft: zingeving in de publieke en private sfeer.

Stichting JoHo & World Supporter

Voor mij geen harde, zwaar commerciële, werkomgeving. Met de vele voordelen (denk: vrijheid, respect, vertrouwen) en paar nadelen (denk: salaris) die die keuze met zich meebracht.

Begonnen in het toerisme, mijn droom, om mensen het plezier van vakantie en reizen te geven. Ontspannen, nieuwe culturen ontdekken, een leuke tijd hebben. Uiteindelijk, door toevalligheden, toch een ‘andere’ keuze gemaakt dan het 100% reisbureau en terecht gekomen bij JoHo. Een organisatie, stichting en bedrijf waarin +/- 50.000 leden zich verbonden voelen rondom talentontwikkeling, internationale samenwerking, wereldburgerschap. Waarin kennis en ervaringen worden gedeeld rondom leren, werken, reizen, helpen en wonen/leven in Nederland en het buitenland. Een echte netwerkorganisatie, waarin veel mensen én organisaties welkom zijn om te delen wat ze doen. En ik heb meegedacht over het ontwikkelen van www.worldsupporter.org: het verbinden van mensen die zich op één of andere manier betrokken voelen bij de wereld.

De verbinding en zingeving druipen er wel vanaf, zeg maar.

Ook verbinden?

Pijnplatform 2.0

Ook alweer door toevalligheden ben ik in de wereld van de (chronische) pijn gerold. Ik probeer de laatste tijd mensen rondom chronische pijn te verbinden, kennis en ervaringen te delen via deze blogsite (en ja, óók om van me af te schrijven 🙂 ), via een zeer actieve besloten Facebook groep (+/- 3.400 leden) en met een nog te ontwikkelen Platform chronische pijn / Landelijke Pijn Vereniging.

Ook verbinden?

  • Word lid van de Facebook groep.
  • Of neem contact met me op als je een goed idee hebt voor het te ontwikkelen pijnplatform. We zoeken nog mensen die graag hun mening geven, niet vies zijn van het lezen van e-mails en documenten en enkele uren per week of per maand vrij kunnen maken voor het kernteam of als lid van de vrijwilligersteams. Sta aan de basis van een nieuw, fris en modern pijnplatform voor en door mensen met chronische pijn.

Stichting Muziekids

Ik schrijf er regelmatig over; ik ben actief geworden bij Stichting Muziekids: méér muziekbeleving voor en samen met kinderen en jongeren in Nederlandse ziekenhuizen. Een van de leukste dingen om te doen vind ik het stimuleren van mensen om fondsenwervende acties op te tuigen, zodat op steeds meer plekken door steeds meer mensen de kracht van muziek kan worden ervaren en worden gegeven. Want: muziek verbindt mensen.

Ook verbinden?

OnCue en Tak&Band

Ja, muziek verbindt mensen. Als er érgens een plek is waar ik dat wekelijks zie, is het in de twee bands waarin ik op de toetsen speel: OnCue en Tak&Band. Bij de eerste al sinds 1994; over onderlinge verbinding gesproken! Bij Tak&Band sinds eind 2017. Dat gaat volledig over de kracht van muziek, ingezet voor mensen die een leuke tijd willen hebben en/of de ‘schoonheid’ van muziek willen horen. Maar dat gaat óók over een groep muzikanten die zich verbonden voelen door de muziek die wordt gemaakt. In al die jaren optreden voor publiek heb ik duizenden mensen voor me gezien die zich -in ieder geval voor de duur van het optreden- één voelden, juist door de muziek die we maakten.

Ook verbinden?

  • Luister (en kijk) naar de muziek van OnCue en Tak&Band.
  • Heb je een mogelijkheid voor een optreden? Mail naar info [at] oncue.nl of pietertak [at] icloud.com.

Zingeving & persoonlijke ontwikkeling

Best gek, om via zo’n model eens na te denken over de rode draad in je leven-tot-nu-toe. Maar eigenlijk ook best leuk.

Had ik er ook zo bewust over nagedacht als de pijn niet op de rem had getrapt in mijn leven? Als er niet zoveel onverwachte verandering was gekomen? Waarschijnlijk niet. Natuurlijk ben je je ergens wel bewust van die rode draden en worden in je onderbewuste de keuzes gemaakt rekening houdend met dat wat voor jou belangrijk is.

Maar eigenlijk gun ik het iedereen wel eens, of periodiek, om bewust het agoramodel toe te passen op zijn of haar leven’tje’.

En laat dat nu net ook weer het spoor zijn waarop Stichting JoHo zich de laatste jaren steeds actiever begeeft: persoonlijke ontwikkeling en internationale samenwerking. Bewust nadenken over de ontwikkeling van je talenten, vaardigheden, over je beroepskeuzes, carrièreswitches, de invulling van een lang verlof en over alles dat je drijft. Welke keuzes maak je daarin, waarom, en wat kun je ondernemen om de invulling van je leven in lijn te brengen -en houden- met wat jij belangrijk vindt. Wat JoHo betreft óók rekening houdend met een ander en voor wat betreft de invulling van je keuzes vaak ook met een internationale dimensie. Privé, privaat, publiek en voor sommigen misschien ook politiek.

Dit ben ik

Ik vind het wel gek hoor, om in een blogomgeving als deze te schrijven over mezelf.

Begin dit jaar nam ik me voor ‘objectief’ te gaan bloggen over een aantal voor mij belangrijke onderdelen van mijn leven: muziek, reizen, pleegzorg, pijn, talentontwikkeling, wereldburgerschap.

In de loop van het jaar kwam ik er achter dat de voor mij -en voor de ander- leukere blogs vaak die waren waarin ik meer van mezelf liet zien. Tenminste, dat was mijn eigen ervaring en hoorde ik ook terug.

Maar als ik narcistische trekjes krijg: waarschuw me op tijd! 🙂

Oké, ééntje dan: het interview dat enige tijd terug in NRC’s rubriek “Dit Ben Ik” stond. Misschien moet je je beeldscherm even inzoomen, of bekijk het artikel online.

Deel je ervaringen

  • In hoeverre is ‘zingeving’ voor jou belangrijk? En op welke manier(en)?
  • Zie jij net als ik een rode draad, als je van een afstandje kijkt naar jouw privé, private, publieke en misschien zelfs wel politieke leven?
  • Op welke manier(en) ontwikkel jij zingeving via religie, kunst, scholing en sport?
  • Voel jij -net als ik- ook voor de invoering van een maatschappelijke ‘dienst’plicht? Een flexibel (!) in te vullen vorm van burgerschap, bijvoorbeeld op ijkpunten in je leven (post-middelbare school, post-studie, eind 20, begin 40, begin 50, rond je 65e). Om daarmee voor even écht betrokken te zijn bij de maatschappij, meer begrip voor een ander te kweken en na te denken over jezelf?

Deel je gedachten via de reacties onderaan of neem contact met me op.

Meer lezen

Het leven ís soms ook gewoon…bewerkelijk. René Gude @ DWDD.

Blogmagazine over Talentontwikkeling

Geschatte leestijd: <1 minuten.

Een blog over bloggen: hoe 1 jaar bloggen mij, en jou, bevalt

De covid-gekke jaarwisseling 20-21 deed mij nadenken over mijn eerste jaar ‘bloggen’. Wat vind ik van dat eerste jaar? En wat vind jij eigenlijk? Wat mis ik nog op mijn blogsite? Daarbij sleutelde ik een klein beetje aan het uiterlijk en aan wat extra functionaliteiten. Ook maakte ik, eindelijk, een echte ‘Over-mij’ pagina. Wil je weten wat ik van mijn eerste blogjaar vond? Waarvoor je mij ’s nachts wakker kan maken? En welke toekomstdromen ik zoal heb? Lees mijn blog over bloggen.

Zingeving en verbinding: het agoramodel toegepast op mijn leventje

Heb jij wel eens nagedacht over de rode draad in de keuzes die je in je leven maakt? Ik af en toe, en de laatste tijd nogal vaak. Voor een interview-rubriek in Trouw over ‘Zingeving’ dacht ik er weer eens echt bewust over na. Online vond ik, niet toevallig, het agoramodel. Welke vier P’s, vier Z’ten en vier sferen komen terug in mijn leventje? Zonder narcistisch te willen worden, zoom ik eens wat dieper in op waarom ik de dingen doe zoals ik ze meestal doe.

Koreman’s Limoncello: ‘wereld’beroemde Bredase citroenlikeur

Ik hou er van. Citroenlikeur. Zeker als ‘ie ijskoud is. Een simpel drankje, met maar vier ingrediënten. Maar zó lekker. Ik las over het verhaal van twee Bredase jongens, Thom en Frank, die als startend ondernemer in de wereld van de limoncello gedoken zijn. En en passant in 2020 meteen een silver medal award in de wacht sleepten in een internationale competitie. Passie, wereldburgerschap en tegelijkertijd met beide beentjes op de grond. De fles Koreman’s limoncello staat inmiddels koud te worden. Binnenkort een proefsessie.

Internationalisering in het onderwijs: nog steeds een wereld te winnen

Nederland moet oppassen dat het de discussie rondom internationalisering van het onderwijs niet versmalt tot verengelsing en aantallen internationale studenten. Ook op het gebied van uitgaande internationale studentenmobiliteit, de international classroom en online internationaal studeren valt er nog een wereld te winnen. Eén van mijn irritaties ligt bij het ontbreken van een strategisch beleidskader voor het verbeteren van de kwaliteit, begeleiding en monitoring van internationale stages. Het wordt hoog tijd dat er financiering komt voor een Nederlands netwerk van stagebegeleidende bedrijven wereldwijd. Met periodieke stagebezoeken, aandacht voor praktische ondersteuning van studenten in het buitenland, structureel delen van kennis en ervaring door studenten en het duurzaam beklijven van verbeterde internationale competenties. Als iedere student in Nederland de kans krijgt een stageperiode in het buitenland door te brengen, leiden we studenten -én hum omgeving- pas echt op tot Nederlandse wereldburgers.

Muziekonderwijs is goed voor je brein -zeker ook dat van kinderen.

(Bijna) iedereen weet het. Muziek luisteren en vooral zelf muziek maken is goed voor zoveel dingen. Je wordt er vrolijk van, er komen emoties los, het ontspant, leidt af, verlaagt de bloeddruk, drukt pijn weg. Regelmatig wordt dit gevoel ondersteund door wetenschappelijk onderzoek. Zoals het onderzoek van twee Universiteiten in Chili, dat het effect van muziekonderwijs op het geheugen van kinderen onderzocht. Functionele MRI levert het bewijs dat kinderen die muziekles hebben gevolgd significant beter scoren op een geheugenoefening, door toegenomen hersenactiviteit. Zitten jouw kinderen al op muziekles?

Chronisch positief: ziek zijn en toch je eigen toekomst inrichten.

Waar een wil is, is een weg. Een tegeltjeswaarheid als een koe, maar wanneer je chronisch ziek bent ligt dat soms toch net effe anders. In dit artikel licht ik een aantal organisaties en initiatieven uit die mensen met en zonder beperking ondersteunen bij het ontwikkelen van talenten. De chronische positiviteit bij veel mensen met een chronische ziekte zouden we véél vaker voor het voetlicht moeten brengen. Denk je mee?

Bewust leven en je taalgebruik aanpassen mét chronische pijn

Veel mensen die leven met chronische pijn voelen zich slachtoffer van deze pijn. David Hanscom en zijn gast Jake Eagle spreken hierover in een interessante podcast. Door technieken toe te passen rondom bewust(er) leven én door letterlijk je taalgebruik aan te passen kun je afstand nemen van je (onbewuste) slachtofferschap, zelf weer de regie nemen en nieuwe diepere verbindingen met mensen aangaan.

Samenvatting: Zorgboek Pijn, Stichting September / Pijn-Hoop

Met chronische pijn leren leven ís goed mogelijk, maar hoe doe je dat, in de dagelijkse praktijk? Het Zorgboek Pijn is geschreven op basis van de ervaringen van andere mensen met pijn: mensen die met vallen en opstaan hebben geleerd hoe ze een plezierig, bevredigend leven kunnen leiden, ondanks de pijn.

Samenvatting: De Pijn De Baas – Frits Winter

De Pijn De Baas van dr. Frits Winter is een klassieker op het gebied van boeken over chronische pijn. Het boek kan je concreet helpen om je eigen therapeut te worden, zodat je zelf de invloed van de pijn op je leven leert terugdringen. Het boek wordt ook veel gebruikt als basis in therapie- en revalidatietrajecten. De Pijn De Baas leert je stapsgewijs en systematisch de pijn onder controle te krijgen, zodat het uiteindelijk een minder prominente rol in je leven krijgt.

Een Creatieve Zomer: zit er creativiteit in mijn leven?

Voor Een Creatieve Zomer werd ik geportretteerd met mijn muzikale werk bij Tak & Band en OnCue en het vrijwilligerswerk voor Stichting Muziekids. Gaat het me lukken om een brede en uitgebreide boodschap terug te brengen naar een video-item van 2 à 3 minuten? Kijk en oordeel zelf. Voor wie meer wil weten, heb ik de vragen ook in woord (en beeld) beantwoord.

Duurzaam leven. Ik worstel voorlopig nog.

Duurzaamheid. Voor mij een nogal lastig begrip. En…ik heb een dubbele duurzame moraal. Ben enerzijds bezig met wereldburgerschap en duurzaam leven, maar anderzijds soms ook nogal opportunistisch. En zeker wat betreft ‘reizen’ ook best niet-duurzaam. Maar ja, het is ook maar hoe je het begrip duurzaamheid benadert. Lees mee over mijn duurzaamheidsdilemma en hoe 1.000 jongeren ook mij inspireerden.

Bewuster keuzes maken met een tussenjaar

Mijn studiekeuze stond al vroeg voor 100% vast. Maar terugkijkend had ik tóch misschien wel andere keuzes gemaakt. Twijfelen op het moment van het maken van levenskeuzes is helemaal niet raar. Rondom je studie, baan, carrière(switch), privéleven, vakanties en reizen, pensioen: een ‘pas op de plaats’ of ‘tussenjaar’ kan helpen bij het bewuster maken van keuzes. Maar er zitten ook risico’s aan en goede begeleiding of spiegeling van professionals helpt écht om keuzes te maken die beter bij je passen. Lees mee en ontdek waarom er bij mij in huis overal wereldbollen staan.

Leren solliciteren en werk vinden in Cambodja

Niet alleen moeten Cambodjaanse werkgevers groeien in het bieden van een veilige en gezonde werkplek met arbeidsperspectief voor álle doelgroepen. Maar ook moeten met name jongeren en vrouwen in Cambodja beter leren solliciteren en werk vinden. Vakbonden CNV en CLC zorgen met projecten voor bewustwording en talentontwikkeling. En hoor ik daar een JoHo belletje klingelen?

Meer informele culturele ontmoetingen zijn nodig om culturele diversiteit niet steeds (vaker) te laten ontsporen.

Er is veel culturele diversiteit, en die groeit ook verder. Maar wat vaak ontbreekt is wederzijds begrip en respect voor elkaars culturen. Er is meer culturele dialoog nodig, bijvoorbeeld gefaciliteerd door bibliotheken. Maar ook het stimuleren van cultureel onderwijs, stages in het buitenland en ‘reizen’ kunnen bijdragen aan meer onderling begrip. Wanneer begint de overheid nu eens met dat écht te stimuleren en faciliteren, via stichtingen en het bedrijfsleven?

A quote a day keeps the doctor away

Ik hou van quotes; korte zinnetjes die je even aan het denken zetten. Welke inspireren mij zoal? Een klein overzichtje; over dromen, moed en stellige meningen. En over Confucius: Chinese filosoof en mensenverbinder.

Help jezelf door een ander te helpen – wat hebben altruïsme en pijndemping met elkaar te maken?

Mensen met chronische pijn doen er vaak alles aan om die pijn te verminderen. Behandelingen, operaties, medicatie, therapieën…pijnpatiënten gaan een hele tijd, energie en geld kostende mallemolen door om minder pijn te ervaren. Recent onderzoek van de Beijing University wijst uit dat vrijwilligerswerk en ‘iets goeds voor een ander doen’ kan meehelpen aan pijndemping. Dus: help jezelf, door een ander te helpen.

African women education development

Afhankelijk blijven van ontwikkelingshulp, of meer zelf doen?

Al jarenlang wordt de discussie gevoerd: houden hulporganisaties Afrikaanse landen niet afhankelijk van hun hulp? Moeten Afrikaanse landen het niet meer zelf gaan doen? Dembisa Moyo, auteur van onder andere ‘Doodlopende Hulp’, pleit voor minder ontwikkelingssamenwerking en meer focus op eigen productie en werkgelegenheid op het Afrikaanse continent. Afrika is er klaar voor. Maar is het Westen dat ook?

Tatiana van der Heijde maakt met MuzieKanjers muziek met baby's, kinderen en jongeren

Spotlight: MuzieKanjers. De kracht van muziek voor baby’s, kleuters en kinderen in de basisschoolleeftijd.

Muziek heeft een enorme invloed op baby’s, kleuters en jonge kinderen. Niet alleen draagt het bij aan een ontspannen en minder stressvol leven, ook stimuleert het het menselijk invoelingsvermogen én draagt het bij aan het leervermogen van kinderen. Tatiana van der Heijde ontwikkelde MuzieKanjers met muziekles en workshops voor jonge kinderen en kinderen op de basisschool. Op een speelse manier laat zij kinderen genieten van muziek en het samen met (groot)ouders of verzorgers muziek maken. Lees in dit blog meer over Tatiana en MuzieKanjers.

Mensen die een wereldcommunity vormen

(online) Vrijwilligerswerk -juist nu!

In tijden van corona en intelligente lockdown zou je kunnen denken dat er minder behoefte is aan vrijwilligers. Immers, veel initiatieven worden gecanceld of vallen stil. Het tegendeel is echter waar: je kunt juist nu op zóveel manieren bijdragen aan jezelf en een ander. Een blog over vrijwilligerswerk op afstand.

Kijken door een zonnebril

Ben jij nog nieuwsgierig? Het belang van nieuwsgierig blijven.

Geschatte leestijd: 2 minuten. Ik heb geen bijzondere talenten, ik ben alleen hartstochtelijk nieuwsgierig Albert Einsten Ik ben ook nieuwsgierig. Ik wil veel van veel weten. Heb een brede interesse – daarom ook dit weblog met allerlei uiteenlopende onderwerpen. En dan zijn het nog maar de eerste keuzes uit veel onderwerpen waar ik nieuwsgierig naar … Lees verder Ben jij nog nieuwsgierig? Het belang van nieuwsgierig blijven.

Stadsgezicht Malaga kathedraal

Business bootcamp Malaga: werken aan je business skills

Geschatte leestijd: 2 minuten. Recent las ik Transfer Magazine, dit keer volledig in het teken van de ‘International classroom’. Centraal in de artikelen staan vragen als: Hoe stimuleer je interactie tussen Nederlandse en internationale studenten, ‘at home’ of tijdens een uitwisseling? Op welke manier(en) kunnen scholen (meer) invulling geven aan internationale samenwerking, of ‘mondiaal’ burgerschap? … Lees verder Business bootcamp Malaga: werken aan je business skills

Heerlijk uitzicht op Lago de Atitlán, Guatemala

Study Spanish in Guatemala

Geschatte leestijd: 1 minuten.Ofcourse, when travelling around in Guatemala and Central America, a basic knowledge of Spanish is ‘a must’ to connect with local Guatemaltecos. Guatemala has several hotspots if you decide to slow down and learn some Spanish -or improve your existing knowledge. Main Study Locations Antigua: thé study-Spanish-location in Guatemala, with a lot … Lees verder Study Spanish in Guatemala

Op een fraaie manier een duik nemen vanaf de rotsen

Met je tieners voor langere tijd naar het buitenland: eerste aandachtspunten

Geschatte leestijd: 4 minuten. Vertrek je met je kinderen voor langere tijd naar het buitenland, voor een lange reis, voor het werk van een van de ouders, of voor een ‘echte’ emigratie, dan is er een aantal aandachtspunten. Op welk moment vertel je het je kinderen, hoe zit het met de leerplicht, welke school ga … Lees verder Met je tieners voor langere tijd naar het buitenland: eerste aandachtspunten


Mijn blog volgen

Krijg nieuwe blogs direct in je mailbox. Wel zo makkelijk!

Bezig met verwerken …
Gelukt! Je staat op de lijst.
Stadsgezicht Malaga kathedraal

Business bootcamp Malaga: werken aan je business skills

Geschatte leestijd: 2 minuten.

Recent las ik Transfer Magazine, dit keer volledig in het teken van de ‘International classroom’. Centraal in de artikelen staan vragen als:

  • Hoe stimuleer je interactie tussen Nederlandse en internationale studenten, ‘at home’ of tijdens een uitwisseling?
  • Op welke manier(en) kunnen scholen (meer) invulling geven aan internationale samenwerking, of ‘mondiaal’ burgerschap?
  • Hoe voorkom je dat internationale studenten in een internationale ‘bubbel’ blijven hangen?
  • Wat is de meerwaarde van samenwerken in internationale projectgroepen?

International classroom: intercultureel contact geen vanzelfsprekendheid

Het blijkt dat Nederlandse en internationale studenten die (verplicht) samenwerken in projectgroepen niet elkaar ‘vanzelfsprekend’ ook voor of na de projectgroep blijven ontmoeten. Samenwerking verloopt vaak stroef omdat studenten elkaar nog niet of niet goed genoeg kennen, omdat er onbedoelde communicatiemisverstanden zijn, maar ook omdat docenten geen of te weinig ‘ijs-brekende’ elementen in het programma hebben ingebouwd. “Onbekend” maakt zelfs bij studierichtingen die volledig geënt zijn op international business of internationale samenwerking toch nog “onbemind”. Nederlandse studenten missen -zeker in de eerste studiejaren- simpelweg vaak ook nog de tools (competenties, vaardigheden) om makkelijk contact te leggen met hun internationale studiegenoten.

Ontwikkeling van internationale competenties en een breder wereldbeeld

Ook komt in het magazine naar voren dat (middelbare) scholen, HBO’s en universiteiten op een veelvoud aan manieren zoeken naar mogelijkheden om studenten te betrekken bij “het buitenland”. Ofwel, men is zoekend en experimenterend om invulling te geven aan het door opeenvolgende ministers zo gewilde ‘mondiaal burgerschap’. Sommige opleidingen hebben vaste en flink ontwikkelde structuren en offices voor internationale stages, uitwisselingen, internationale cases en onderzoeksopdrachten met een buitenland-component; bij andere opleidingen zorgt een individuele enthousiaste docent of dekaan voor eerste experimentjes. Als treffend voorbeeld van dat laatste wordt een docente geïnterviewd die, voor haar eigen professionele en persoonlijke groei, een half jaar een hr-stage ging lopen bij een bedrijf in Singapore. Opnieuw feeling krijgen met de hr-werkvloer, gedwongen worden om weer out-of-the-box te denken, nieuwe internationale competenties ontwikkelen, ervaring opdoen met werken in een andere cultuur. Sinds haar eigen ‘stage’ motiveert de docente haar studenten nu veel steviger om óók een internationale (werk)ervaring op te doen. In Singapore wierf zij verschillende stageplaatsen en regelde internationale business cases.

Business Bootcamp: twee vliegen in één klap?

Al lezende in het magazine moest ik denken aan een andere interessante optie die ik recent voorbij zag komen. Namelijk de mogelijkheid voor (Nederlandse) studenten om deel te nemen aan een Business Bootcamp in het zuid-Spaanse Málaga. Tijdens dit project staan taalontwikkeling en ondernemerschap centraal. Studenten én docenten verblijven twee (tot vier) weken in Málaga en werken aan een (real-life) ondernemersopdracht. Men ontmoet de (Spaanse of internationale) ondernemer, werkt een plan van aanpak uit, gaat aan de slag, presenteert het eindproduct en natuurlijk wordt er ook geëvalueerd. Het betrokken bedrijfsleven, gemeente én het internationaal onderwijs blijken deze “nieuwe” manier van werken bijzonder te waarderen, blijkt uit reeds uitgevoerde bootcamps.

Zo’n bootcamp lijkt mij een mooi voorbeeld van wat Transfer magazine benoemt. De Nederlandse student (én docent!) werkt aan internationale competenties. De internationale classroom komt in beeld; Spaanse studenten worden in het project betrokken en ook diverse Malageense onderwijsinstellingen blijken bootcamp-opdrachtgever te zijn. Door de groepsgewijze aanpak kan er in relatief korte tijd veel werk worden verzet. De betrokkenheid van een Málaga taalinstituut zorgt voor een taalkundige boost en draagt zorg voor de omliggende reisregelzaken.

Entonces, movamos la clase a Málaga!

Meer lezen

Groep vrijwilligers die samen de maaltijd bereiden

Werken aan je vaardigheden met vrijwilligerswerk in het buitenland

Geschatte leestijd: 3 minuten.

In het buitenland werken is een verrijking; je krijgt de kans je kennis uit te bouwen over hoe het is om te werken in een land buiten Nederland én je doet internationale praktijkervaring op in een vaak totaal andere cultuur. Dat je als vrijwilliger in het buitenland ook werkt aan diverse individuele competenties en vaardigheden wordt vaak onderbelicht. Wat steek je nu concreet op van een aantal weken of maanden werken voor een stichting of ngo in het buitenland? In hoeverre draagt het bij aan je “curriculum vitae”, naast de concrete bijdrage die je levert in het project?

In dit blog licht ik drie concrete voorbeelden uit waarin vrijwilligers achteraf werd gevraagd in hoeverre ze met het vrijwilligerswerk nieuwe competenties of vaardigheden hadden opgedaan, of bestaande hadden bijgeschaafd, en zo ja welke dat waren.

Vrijwilligerswerk in het buitenland: Curaçao

  • Wie: Nederlandse vrijwilligster Kim (22)
  • Wat: Vier weken gewerkt bij Fundashon Amigunan di Cristo, een stichting die het leefklimaat wil verbeteren voor kansarme jongeren in de wijken Fuik, Seru Machu, Seru Grandi en Sabana Kra.
  • Via wie: Wereldstage
  • Bijdrage: ik wilde graag overal meedraaien en heb activiteiten gecoördineerd en begeleid die de stichting organiseert voor de jeugd, ik heb jongeren begeleid bij hun huiswerk, hééél veel broodjes voor de lunch gesmeerd, jongeren gestimuleerd bij een leesproject, samen geknutseld, muziek gemaakt en gedanst, door te sporten de kids enthousiaster gemaakt om regelmatig te bewegen
  • Competenties & vaardigheden: ik heb door de vele activiteiten waar ik kon bijdragen geleerd beter te plannen, ik heb veel geleerd over samenwerken (met projectleiding en andere vrijwilligers), me professioneel op te stellen, ik heb door voor een groep te staan gewerkt aan mijn zelfvertrouwen, ik heb in de praktijk geleerd te communiceren met mensen met een andere achtergrond/cultuur en er werd veel gevraagd van mijn flexibiliteit.

Vrijwilligerswerk in het buitenland: Filippijnen

  • Wie: Nederlandse vrijwilliger Hans (45)
  • Wat: Twee weken gewerkt bij Wildlife in Need, een animal rescue center gericht op het voorkomen van uitsterven van diverse bedreigde diersoorten, o.a. door het beschermen van hun leefgebied, het redden van zieke of gewonde dieren en het voorkomen van (illegale) handel
  • Via wie: Worldexperience Philippines
  • Bijdrage: ik heb meegewerkt in het project gericht op de langstaart makaak (een apensoort). Ik werkte in de Subic Bay Freeport Zone, waar makaken onder coördinatie van het project worden vrijgelaten. Ik vond het bijzonder om met dit gedreven team van Filippijnse en internationale vrijwilligers samen te werken; ik mocht assisteren bij het vrijlaten van een makaak, ik heb geholpen met het bereiden van voedsel (de apen worden tijdelijk gevoerd volgens een afbouwschema) en heb hand- en spandiensten gericht bij diverse kluswerkzaamheden in het project.
  • Competenties & vaardigheden: het samenwerken met het vrijwilligersteam was voor mij heel leerzaam, ik heb in korte tijd veel geleerd over de kansen maar ook bedreigingen van een dierenopvangproject waardoor mijn organisatiebewustzijn groeide, mijn geduld werd her en der op de proef gesteld en natuurlijk heb ik me ook redelijk moeten aanpassen aan de klimatologische omstandigheden en manier van werken in het project. 

Vrijwilligerswerk in het buitenland: Tanzania

  • Wie: Nederlandse vrijwilligster Manouk (32)
  • Wat: Anderhalve maand gewerkt bij een kleine kliniek in Iringa
  • Via wie: Vrijwillig Wereldwijd
  • Bijdrage: omdat ik een medische opleiding en werkervaring had mocht ik veel doen in deze kleine kliniek; ik heb meegeholpen bij de intake van patiënten, ik heb samen met een Tanzaniaanse collega mensen getest en behandeld die besmet waren met het HIV virus, ik heb geassisteerd bij het verstrekken van medicijnen aan patiënten die de kliniek bezochten en ik heb voorlichting gegeven over hygiëne en gezondheid in het algemeen.
  • Competenties & vaardigheden: het was heel anders werken dan in het ziekenhuis waar ik in Nederland werkzaam ben. Dat vroeg bijvoorbeeld veel van mijn flexibiliteit, geduld en aanpassingsvermogen. I heb geleerd professioneel te handelen onder totaal andere omstandigheden dan in Nederland, het samenwerken met het medisch team van de kliniek vond ik heel prettig en omdat ik op zoveel plekken kon assisteren moest ik mijn eigen werkzaamheden plannen, veel meer nog dan in Nederland. Ook ben ik omgevingsbewuster geworden; de leefomstandigheden in de dorpen rondom Iringa bepalen mede de zorgvraag van de patiënten die ons bezochten.

Deel je ervaringen

  • Ben jij je bewust geworden van een groei in bepaalde competenties of vaardigheden, door je vrijwilligersperiode in het buitenland?
  • Heb je daar specifiek op ingezet (je project gekozen juist om bepaalde vaardigheden te verbeteren) of is dat meer onbewust gegaan?
  • Op welke manier pas je hetgeen je geleerd hebt tijdens je periode in het buitenland nu toe in je werk, vrijwilligerswerk of andere activiteiten in Nederland?
  • Deel je ervaringen via een reactie hieronder, of schrijf er zelf een blog over.

Meer lezen over het ontwikkelen van je talenten en vaardigheden

Woordenwolk Projectplanning

7 tips bij het schrijven van een projectaanvraag

Geschatte leestijd: 4 minuten.

Ik volgde net een webinar van Stance van Heijst, van ZorgSubsidieKalender. Wanneer je een projectaanvraag indient bij een fonds of subsidieverstrekker zijn er diverse criteria waarop je aanvraag wordt beoordeeld. Uiteraard zijn deze criteria altijd goed te vinden; immers je moet ze kennen om een goede aanvraag te kunnen schrijven.

Maar, er zijn ook criteria die niet expliciet worden benoemd. Waar let een beoordelaar van je aanvraag nu indirect op? De “zeven tips van Stance”.

1- Wie is dit?

De beoordelaar wil duidelijkheid hebben wíe de aanvraag doet. Maak jezelf dus duidelijk bekend, laat weten wat je expertise is en of je al eerder succesvolle projecten hebt gerund. Geef inzicht in je reputatie en maak ook duidelijk waarom je een interessante partij bent voor het fonds. Geef referenties, zorg dat je website en socials op orde zijn. Bouw aan het vertrouwen!

2- In hoeverre helpt jouw project het fonds of de subsidiegever om hun maatschappelijke doel(en) in te vullen?

Oók het fonds of de subsidieverstrekker heeft een maatschappelijk doel, net als jij als aanvrager. Natuurlijk wil men zien en lezen op welke manier jij met jouw project het fonds helpt om die doelen te verwezenlijken. Leg die link dus uit in je aanvraag, laat zien hoe je project aan de lange termijn doelstelling bijdraagt, stel je op als gelijkwaardig (en dus niet onderdanig) partner. Benoem ook op welke manieren je deelnemers betrokken zijn bij je project: je werkt voor hén, niet voor jezelf en er is duidelijk behoefte aan bij je doelgroep.

Een samenleving waarin niemand er alleen voor staat, doe je mee?

Maatschappelijke doelstelling Oranjefonds

3- Op welke manier levert jouw project het fonds of de subsidiegever goede PR op?

Ook een fonds- of subsidieverstrekker moet gedurende het jaar of bij de jaarrapportage laten zien wat er is bereikt. Dat doet men middels een jaarverslag, op de website of in de eigen social kanalen. Daarvoor zoeken ook zij naar projecten die hen kunnen helpen om bijvoorbeeld met goede foto’s en filmpjes te laten zien wat is bereikt. Vraag je dus af op welke manier(en) jouw resultaten en cijfers de verstrekker kunnen laten stralen. Lever pro-actief materiaal aan en denk dus tijdens je uitvoer al aan het maken van goed beeldmateriaal.

Het VSB fonds maakt het aanvragers makkelijk om de fondsverstrekker in het zonnetje te zetten

4- Is je projectplan makkelijk verteerbaar?

Denk je even in in de positie van de beoordelaar. Die heeft een bureau of mailbox vol met projectaanvragen die allemaal nog moeten worden beoordeeld. Niets zo irritant dus als een projectaanvraag waar niet doorheen is te komen. Heb respect voor de tijd van de lezer van jouw aanvraag; formuleer helder en zo beknopt mogelijk. Maak eens gebruik van tabellen of grafieken in plaats van een lap tekst, voeg foto’s toe en gebruik citaten om je aanvraag lekkerder leesbaar te maken. Bij de meeste fondsen en subsidies volstaat een projectaanvraag van 5 tot 10 a4tjes; tenzij anders aangegeven. Zorg ook voor een goede samenvatting (1 a4 max) en laat je software een autoamatische inhoudsopgave maken.

Ga zorgvuldig om met de tijd van de lezer van je projectaanvraag…

5- In hoeverre kan het project mislukken?

Natuurlijk wordt jouw project een succes. Maar laat in je aanvraag wel zien welke risico’s er zijn in de uitvoer. Inhoudelijk of financieel. Lukt het je bijvoorbeeld om voldoende deelnemers te werven, en wat ga je doen als dat (nog) niet lukt? Welke andere risico’s zijn er, wat is de kans dat dat risico optreedt en wat is de impact daarvan? Welke beheersmaatregelen bereid je voor om om te gaan met die risico’s? Verstop deze risico’s niet voor de beoordelaar, maar benoem ze. Je hoeft er geen twintig op te sommen…dat straalt uit dat de kans groot is dat je project mislukt, maar benoem er wel drie of vier.

6- Wat is de prijs per deelnemer?

Een simpele rekensom: de totale kosten gedeeld door het aantal projectdeelnemers. En/of: de totale kosten gedeeld door het aantal direct of indirect bereikte personen. In hoeverre is deze ‘kostprijs’ te verantwoorden, marktconform? Is het geen enorm duur project voor het resultaat dat je beoogt? Vaak wordt extra gelet op de last van de totale personeelskosten in het project, als percentage van de totale projectkosten. Beoordelaars hebben daar interne criteria voor, opgebouwd vanuit vaak jarenlange ervaring met projecten. Is je project relatief kostbaar? Leg dan goed uit waarom dat zo is en waarom de beoordelaar je project tóch moet goedkeuren. Een voorbeeld van een dergelijke verantwoording kan zijn dat je met relatief dure onderzoekers werkt, experts op jouw vakgebied. Dat verhoogt de kosten, maar levert ook een goed wetenschappelijk inzicht in waar velen uit jouw branche van kunnen profiteren.

De subsidieverstrekker heeft uiteraard een track record opgebouwd in de loop der jaren…

7- Wat vindt de leidinggevende van de beoordelaar van zijn of haar ‘akkoord’?

Heb je de beoordelaar álle info gegeven die relevant is voor jouw project? Is zijn of haar akkoord intern verdedigbaar? Hoe groot is de kans op mislukken van jouw project…een beoordelaar zal best wat risico’s mogen en kunnen nemen, maar teveel mislukte projecten die door hem of haar zijn geaccordeerd is natuurlijk intern geen goed signaal. Schrijf vooral enthousiast, laat zien wat de situatie ‘voor’ en ‘na’ je interventie (je project) is en benoem zo concreet mogelijk de verwachte resultaten.

Deel je ervaringen!

Heb jij projectaanvragen ingediend en ervaring met deze -of andere- wat meer indirecte criteria waarop een aanvraag wordt beoordeeld? Heb je aanvullingen op dit blog? Deel ze in een reactie!

Nieuwsgierig naar Zorgsubsidiekalender?

Het is de grootste fondsen- en subsidiedatabase voor zorg & welzijn.