Over alles waar pleegzorg om draait. Én over één bijzonder moment.

Geschatte leestijd: 7 minuten.

Daar zit ik dan. Op de achterbank van een BMW; het model is me even ontgaan. Maar het type en uitstraling van de auto past goed bij zijn uiterlijk en stijl. Netjes, opgeruimd, brandschoon. Links van mij mijn zoon van ruim 10, direct voor mij op de passagiersstoel mijn heerlijk pré-puberende dochter van net 13. Achter het stuur mijn pleegzoon van 21. Apetrots ben ik op hem. En op ons. Lees met me mee; ik vertel je gaandeweg waar volgens míj pleegzorg nu écht om draait.

Twaalf jaar hebben we hem niet gezien. Natuurlijk, die jaren vlogen voorbij en in al die jaren is er ontzettend veel gebeurd. In zijn leven, in ons leven. Als jochie van 9 jaar hebben we hem, na enkele hele fijne weekend-pleegjaren, weggebracht naar zijn ‘vaste’ woonplek. We brachten hem naar een pleegvader in de buurt van Den Bosch, op een buitenterrein dat heel veel ruimte en uitdaging biedt aan kinderen in zijn leeftijd. Wat vonden wij het spannend. En wat vond hij dat ongetwijfeld ook spannend, hoewel we dat niet zo aan hem zagen.

Zijn rijstijl op de weg van Breda naar een vakantiepark ergens op de Veluwe is beschaafd. Ongetwijfeld heeft ‘ie die wat aangepast aan zijn bijrijders. We hebben geen haast. Het is druk op de weg. En hij mag toch maar maximaal 100 rijden. Onderweg babbelen we wat. Ik realiseer me tijdens de autorit opeens hoe bijzonder dit is. Destijds brachten wij hem na ieder pleegweekend terug naar zijn voor toen vaste woonplek, een jeugdzorginstelling net onder Breda. En later brachten wij hem weg naar zijn volgende ‘levens’bestemming, op die ongetwijfeld fijne maar ook wel bijzondere plek vlakbij Den Bosch. En nu rijden wij met hem mee. Voor een nieuw weekend samen, om de draad na ruim tien jaar weer op te pakken.

Er gaat natuurlijk een verhaal vooraf aan dit ritje naar de Veluwe.

Dat verhaal start mid december 2019. De verjaardag van onze pleegzoon is rond Kerstmis. Ieder jaar zoeken we rond die datum op de social kanalen even op zijn voor- en achternaam. Gewoon, leuk, en nieuwsgierig naar wat er van hem geworden is. Destijds lieten wij hem los, zoals je dat doet als weekendpleeggezin. Kinderen zijn vaak een intensieve periode bij je, eens in de twee, drie weekenden, voor een afgebakende tijd. Soms is dat een paar maanden of een jaar, in de praktijk (van onze ‘pleegcarrière’) toch vaak meerdere jaren.

Honderden kinderen wachten jaarlijks vergeefs op een plek in pleegzorg.

De zoektocht naar vaste verblijfplaatsen voor kinderen die in jeugdzorginstellingen wonen is vaak moeizaam. Eind 2018 wachtten in Nederland 255 kinderen en jongeren op een start van een pleegzorgtraject. 465 Kinderen en jongeren waren al wel aangemeld bij pleegzorg, maar voor hen was nog geen gezin beschikbaar. Ofwel; 720 jeugdigen wonen in een jeugdzorginstelling zónder concreet perspectief op een vervolgplek. Eind 2017 was dat aantal 785, eind 2016 936. Ook in 2020 zoeken nog altijd honderden kinderen en jongeren een vaste nieuwe, veilige en stabiele woonomgeving. In totaliteit verblijven er jaarlijks tussen de 20.000 en 25.000 kinderen bij pleegouders; ruim 80% woont er fulltime, zo’n 15% in deeltijd, bijvoorbeeld in het weekend en/of in de vakantie. Het Jeugdwet-adagium dat ieder kind ‘zoveel mogelijk in een gezinssituatie moet opgroeien’ wordt -en werd- in de praktijk dus nog lang niet altijd ingevuld.

Nieuwsgierig naar de wereld van pleegzorg? Bekijk de meest recente Factsheet Pleegzorg (2018):

Zoeken, vinden, aftasten, kennismaken. En opnieuw opbouwen.

Maar goed, we zoeken dus ieder jaar uit nieuwsgierigheid altijd even op zijn naam. Lange tijd levert dat geen passend profiel op. In 2018 denken we hem even gevonden te hebben, maar na contact te leggen blijkt het toch iemand anders te zijn. Qua profielfoto had het hem kúnnen zijn, al twijfelden we toen ook al. In 2019 doen we -weer in de kerstperiode- vanuit een vakantieadres een nieuwe poging. En opeens…reageert hij. Met een profielfoto die onmiskenbaar hém is. Geen spat veranderd: dezelfde blik, dezelfde oogopslag, alleen…12 jaar ouder. Bijzonder hè, hoe je dan toch direct iemand herkent.

Heel voorzichtig bouwen we een eerste contact op. We leggen uit wie we zijn, waarom we hem nu benaderen. We laten de regie van vervolgcontact volledig bij hem liggen; als hij het wil, houden we contact. Er volgt een hele bijzondere periode van stapsgewijs opnieuw met elkaar kennismaken. Verhalen, herinneringen en ervaringen uitwisselen, fotoboeken bekijken, videofilmpjes van destijds zien. Hij ziet zichzelf als kind terug, in bewegend beeld. Herinneringen komen bovendrijven. Zijn pleegvader blijkt ook veel fotoboeken te hebben gemaakt van de periode na zijn verblijf bij ons: vakanties, uitstapjes, zijn hond als trouwe kameraad…er trekt een heel tienerleven aan ons voorbij. Zó bijzonder om te zien! Hij heeft het goed gehad, zo op het eerste gezicht te zien. Een bijzondere verblijfplek, maar goed voor zijn situatie; warm, uitdagend, met veel sociale contacten.

Hoeveel onthoudt een kind van zeven, acht jaar oud zich jaren later nog?

We vragen ons af hoeveel hij zich nog weet te herinneren van de periode bij ons. Hoeveel onthou je, als je tussen je zesde en negende levensjaar eens in de paar weekends bij een pleeggezin logeert? Onze oudste dochter Ana, destijds een baby en peuter, weet hij zich nog goed te herinneren. Hij heeft Ana’s luiers verschoond, geholpen met flesvoeding, meegelopen met wandelingetjes buiten om haar te laten slapen. Ruim voor de geboorte van Tijs is hij verhuisd. Al pratende komen er uiteindelijk toch behoorlijk veel herinneringen bovendrijven, waarbij de foto’s en videobeelden (lang leve het digitale tijdperk!) goed helpen.

In de maanden na de eerste hernieuwde kennismaking bouwen we het contact voorzichtig weer op. Niet te snel, vooral weer op aangeven van hem. Maar hij wil wel en krijgt direct een hele bijzondere band met Ana; ze hebben heel veel broer-zus jaren in te halen. Ana heeft al een bijzondere band met onze andere pleegzoon, nu 24, met wie we altijd contact hebben gehouden. En nu krijgt ze er opeens nóg een grote broer bij! De middagbezoekjes worden dagbezoeken, er volgt weer een eerste nachtje, een eerste logeerweekend, een doordeweeks bezoek. De loyaliteit naar eigen ouders én pleegvader is er zeker en is ook heel mooi om te zien. Maar hij toont ook een gretigheid om het contact met ons te herstellen en weer uit te bouwen.

Welkom in ons midden…

En daar zitten we dus. In de auto, voor een eerste ‘lang weekend weg’-uitstap, midden in corona-tijd. We gaan -op afstand- de verjaardag van ‘opa’ vieren. Ook dat gaat een hernieuwde kennismaking opleveren. Hij schakelt snel, noemt mijn schoonvader ook al ‘opa’ en mijn vriendin ‘mama’. Geheel vanuit zichzelf. Hij heeft het goed bij zijn pleegvader, woont er nog altijd en heeft het daar naar zijn zin. Hij straalt aan alles uit ook behoefte te hebben aan een moederfiguur in zijn leven. Mijn vriendin neemt die rol als vanzelf weer op zich. Natuurlijk. Zoals het zo’n twaalf jaar geleden ook was. Niet zijn échte moeder, dat weten we allemaal; als pleegouder ben je zeker geen vervanging van de echte ouders. Nooit. De loyaliteit van pleegkinderen naar hun echte ouders blijft groot, wat er ook allemaal (eventueel) gebeurd is in het verleden.

Ik kijk wat uit het raam terwijl de reis richting midden-Nederland vordert. Op de achterbank in de auto bij mijn 21-jarige pleegzoon. Ik had het je eind 2019 niet kunnen voorspellen…

Dit is waar pleegzorg om draait.

Dít is waar pleegzorg om draait, wat mij betreft. Kinderen opvangen, loslaten en altijd opnieuw welkom heten. Mits de relatie natuurlijk in de basis goed is…of zelfs ook in gevallen waarbij die basis verstoord is geraakt. Tweede, derde en vierde kansen bieden, als het moet. Kinderen en jongeren die in de wereld van jeugdzorg en pleegzorg belanden kiezen daar niet zelf voor. Het minste wat je kan doen is er dan voor hen zijn; als ze jong zijn, als je ze moet loslaten, of wanneer er opnieuw contact ontstaat. Kiezen voor pleegzorg kán ook een verbintenis ‘for life’ inhouden.

Het is belangrijk dat er pleegouders zijn. Pleegzorg is een vorm van vrijwilligerswerk die nog altijd niet heel bekend is in Nederland, zo laten ook de jaarlijkse campagneresultaten van Pleegzorg Nederland zien. Natuurlijk kennen veel mensen de term ‘pleegzorg’ wel, maar wat het nu precies inhoudt, welke vormen er zijn, wat de criteria zijn om pleegouder te worden, hoe dat in de praktijk werkt…het is voor velen nog onbekend. Het zou anders moeten zijn; er is jaarlijks nog altijd een tekort aan plekken voor pleegkinderen. Er is een verloop in aantal pleegouders: pleegouders stoppen er om allerlei redenen mee en nieuwe ouders melden zich aan. In 2018 zijn 2566 pleegouders geaccepteerd, maar zijn er ook 2317 gestopt. Dat is een netto groei van slechts 249, terwijl er nog enkele duizenden nodig zijn.

Ik gun het alle kinderen in Nederland en daarbuiten, die om wat voor reden dan ook (tijdelijk of voorgoed) afscheid hebben moeten nemen van hun ouders. Pleegzorg vervangt niet de ‘echte’ ouders en dat is ook niet het doel. Maar het biedt kinderen wel een vangnet wanneer het nodig is en waar ze later met een hopelijk positief gevoel op terug kunnen kijken. En het biedt pleegouders een rijk en dankbaar gevoel: een verrijking van en voor je leven.

Ps

Hoe het weekend is verlopen? Prachtig. Ook de hernieuwde kennismaking met opa, oma en tante ging voorspoedig, vol wederzijds respect en allerlei verhalen van vroeger. Hij straalde in alles uit zich weer bij ons thuis te voelen. Bewoog zich heel natuurlijk opnieuw in ons midden. Hij kwam lekker los, maakte grapjes, discussieerde mee. Hij vertrok op de laatste dag een paar uur eerder dan wij weer richting zuiden, terug naar zijn vertrouwde thuis bij zijn pleegvader. Het afscheid was hartelijk; tot de volgende keer kerel.

Mooi toch, dat je het in je jonge leven lang niet altijd makkelijk hebt gehad, maar inmiddels op twee ‘vertrouwde thuizen’ kunt bouwen.

Deel je ervaringen

  • Heb je zelf een soortgelijke ervaring als pleegouder? Dat je na jaren een pleegkind weer terugziet en opnieuw een relatie met elkaar opbouwt?
  • Of heb je er wel eens over nagedacht om pleegouder te worden, maar hield iets je tot nu toe nog tegen?

Deel je ervaringen via de reacties hieronder. Contact opnemen mag altijd, ook als je vragen over pleegzorg hebt. Ik vertel je er alles over.

Meer lezen

  • Meer weten over Pleegzorg? Lees andere berichten in het Blogmagazine Pleegzorg.
  • Benieuwd naar de feiten over en achtergronden bij Pleegzorg? Andere verhalen van pleegouders lezen? Pleegzorg.nl is een zeer goed startpunt.
Campagnesong Open je Wereld.nu, ontstaan uit een samenwerking tussen ‘Voice of Holland’ singer-songwriter Collin Hoeve en John Goessens, manager wonen en opgroeien bij een van de pleegzorg/jeugdzorgorganisaties in Nederland.
Samen puzzelen met de routekaart in Girona

Met je pleegkind op vakantie: aandachtspunten

Geschatte leestijd: 10 minuten.

Iedereen die met kinderen in het buitenland heeft gereisd weet dat er een aantal extra aandachtspunten is in je voorbereiding, ten opzichte van wanneer je alleen of met je partner reist. Steeds meer gezinnen gaan tegenwoordig ook met hun pleegkind voor vakantie of het maken van een uitgebreide reis naar het buitenland. Wat zijn de extra aandachtspunten als je op vakantie of reis wilt met je pleegkind? Een persoonlijk verhaal over cadeaudromen, verdwenen reisdocumenten en een herinnering-voor-het-leven.

“Waar maken we jou nou écht blij mee? Wat zou je heel graag willen hebben voor je tiende verjaardag? Of samen met ons willen doen?” Ons weekendpleegkind -hij woonde in een tehuis vlakbij Breda en kwam eens in de twee, drie weekenden bij ons- zou bijna tien worden. Een bijzonder moment vonden wij. Zijn biologische moeder was sinds kort weer in beeld, het moment dat hij zijn biologische vader sinds jaren weer zou ontmoeten zou nog een tijdje op zich laten wachten. Beide ontmoetingen liepen trouwens op niets uit, met heel verschillende uitkomsten trouwens, maar dat is voor een andere keer. Tijd dus voor een bijzonder cadeau bij het vieren van deze mijlpaal.

Omwille van de leesbaarheid én privacy noem ik ons pleegkind vanaf nu ‘Frank’. Diegenen die ons goed kennen, zullen weten om wie het in werkelijkheid gaat.

Wat kiest een tienjarig pleegkind als verjaardagscadeau als hij ‘carte blanche’ krijgt?

Frank moest er even over nadenken.

We hadden hem, opvoedkundig onhandig misschien, geen cadeaurichting aangegeven. Ook geen cadeaubudget genoemd. Ofwel: zoek het lekker zelf uit. We waren gewoon erg nieuwsgierig waar hij mee zou komen. Wat nu écht een grote wens zou zijn.

‘Een tripje naar Barcelona’.

Oeps. Die zagen we echt even niet aankomen. Ons pleegkind wil met ons op vakantie naar het buitenland.

Hij aarzelde flink voordat hij het eruit floepte. Achteraf vertelde hij het ontzettend spannend te hebben gevonden of hij dit wel kon zeggen. Zó’n groot cadeau dat kon hij toch niet noemen? Dat kostte ons vast ontzettend veel geld. We zagen letterlijk de zenuwen, de stress. ‘Opvoedkundig onhandig #2’ misschien ook wel. Maar aan de andere kant…nu kenden we wel een van zijn grote wensen: met zijn pleegouders op vakantie naar het buitenland.

Met ons pleegkind op vakantie in Barcelona
Samen puzzelen over de route in Barcelona

Waarom een tripje naar het buitenland?

We hadden het ook wel kunnen weten. Frank had ook wel door dat het in de weekenden dat hij bij ons was vaak over ‘vakanties’ ging. Carina en ik waren -zijn- nogal dol op op vakantie gaan, reizen in het buitenland. Met ‘Spanje’ als favoriet nummer één. En, omdat ik half-half in de reissector werkte en daarom soms goede ticketdeals kon bemachtigen, ook regelmatig verder weg. Sri Lanka, Costa Rica, Beijing, Bali -we hadden al redelijk wat van de wereld kunnen zien. En vertelden daar ook regelmatig over aan Frank, of lieten foto’s zien. Frank kende het concept ‘vakantie’ eigenlijk helemaal niet. Ja, hij was met de groep van het tehuis wel eens een weekendje naar Zeeland geweest, even uitwaaien aan het strand. Maar dat was eigenlijk ook wel zijn enige vakantietrip in zijn leventje tot dan toe geweest, voor zover wij wisten en voor zover hij zich er van bewust was. Met je pleegouders op vakantie naar het buitenland, naar Spanje, dat was pas écht vet.

Frank had daarnaast een duidelijke voorliefde voor voetbal. Een zekere ploeg uit Amsterdam (…), maar vooral buitenlands voetbal. Over de Spaanse, Engelse en Italiaanse ploegen wist hij feitjes op te lepelen waar menig voetbalcommentator jaloers op zou zijn. We zeiden hem vaak dat hij dat misschien later ook maar moest worden: voetbalcommentator. Hij wist er écht veel over te vertellen, kende veel spelers bij naam. Ach ja, ik als niet-voetbalkenner was misschien ook al snel onder de indruk, maar ook de mensen die wel verstand hadden van voetbal waren onder de indruk van zijn feitenkennis.

Het zal niet verrassend zijn welke voetbalploeg bovenaan zijn favorietenlijst stond.

Precies.

Gaan we écht met ons pleegkind naar het buitenland?

Toen moesten wíj er even over nadenken. We hadden destijds nog geen ‘eigen’ kinderen. Hoewel we dat onderscheid altijd irritant vonden, het zet je pleegkind zo tegenover je eigen kinderen. Frank hoorde er bij ons gewoon echt bij en dat is nu -drie ‘eigen’ kinderen verder en Frank die inmiddels bijna 24 is- nog steeds zo. Maar goed, we konden er dus heel gemakkelijk even tussenuit voor een lang-weekend-stedentrip. En al helemaal als dat naar een Spaanse stad werd!

Anderzijds: we kenden ook heel goed zijn ‘problematieken’, zoals dat zo mooi heet in de jeugdzorg. Dat maakte het niet onmogelijk om langer dan een normaal weekend weg te gaan naar een omgeving die voor hem niet vertrouwd zou zijn, maar dat zou wel extra veel van ons vragen. We wisten dat hij waarschijnlijk helemaal hyper zou zijn, dat we wat minder goed dan normaal zouden slapen 🙂 en dat vier dagen fulltime samenzijn intensief zou worden.

Na wat onderling overleg besloten we tot een ‘go’. Tuurlijk was het een groot cadeau, maar hij als geen ander verdiende dat. Voor het eerst in zijn leven vliegen. Voor het eerst in een hotel. Überhaupt, voor het eerst in zijn leven naar het buitenland! En die kosten? Ach, dat viel ook wel weer mee, in de tijd dat de lowcost-airlines opkwamen en je sowieso in Barcelona enorme keuzevrijheid had in dure of goedkopere hostels of hotels. En het mócht ook wel wat kosten, we wilden hem een ervaring geven waar hij nog lang aan terug zou denken.

Wat vindt een 10-jarig pleegkind van een cadeautrip naar Barcelona?

Wat denk je zelf?

Sprong Frank een gat in de lucht? Nee, hij sprong een gat dwars door de ozonlaag. Het moment dat hij zijn cadeau, een in elkaar geknutseld a4-tje waarop we de trip aankondigden, uitpakte zal ik nooit vergeten. Er zat een paar weken, misschien wel een paar maanden (ik herinner het me niet precies meer) tussen zijn ‘Barcelona’ uitspraak en het moment van zijn verjaardag. Bij hem was dat idee al weer wat weggezakt. Des te groter zijn ogen werden toen hij las wat we zouden gaan doen. Echt, onbetaalbaar.

We hadden nu al de juiste keuze gemaakt…en toen moest het weekend nog gaan plaatsvinden.

Eén ding hadden we alleen nog niet zo goed over nagedacht.

Kan je als pleegouders eigenlijk zomaar met je pleegkind op vakantie?

Euhm, nee.

Er is namelijk toestemming voor nodig van diegene die het ouderlijk gezag heeft over je pleegkind (tot 18 jaar).

Dat kunnen dus de biologische ouders zijn. In Franks geval was dat zijn voogd van Bureau Jeugdzorg. Laten we zeggen dat we niet de beste relatie hadden met deze mevrouw. Er was in de loop der tijd zóveel voorgevallen in Franks ‘carrière als pleegkind’ waarbij zij -in onze ogen en ook in de ogen van de medewerkers van zijn tehuis- flinke steken had laten vallen. Regelmatig onbegrijpelijke keuzes maakte, die zeker niet in Franks belang waren. Sterker nog, die hem soms nog meer beschadigden. Er zouden ook in de tijd na ‘Barcelona’ helaas nog meer onbegrijpelijke keuzes volgen, die zijn leven tot nu aan toe stevig hebben beïnvloed -en dan niet in positieve zin.

Maar goed, op onze formele toestemmingsvraag aan haar om Frank voor een Barcelona stedenstrip mee te nemen naar het buitenland reageerde ze heel goed. Bijna emotioneel, dat we dat met hem wilden doen. Er kwam een toestemmingsformulier, dat we mee konden nemen en desgewenst aan de autoriteiten konden laten zien. Er reist immers een minderjarige met je mee op een andere achternaam dan je eigen familienaam…en dat kan onbedoeld raar overkomen.

Belangrijkste punt getackeld. Zo dachten we.

Samen met ons pleegkind wandelen we naar het treinstation van Girona
Onderweg naar het treinstation in Girona

Wat zijn andere aandachtspunten als je met een pleegkind op vakantie wilt?

Je pleegkind heeft, net als ieder ander, een geldig reisdocument nodig. Identiteitskaart of paspoort. Logisch, ook.

We vroegen het tehuis of ze zijn reisdocument wilden opzoeken en aan ons mee konden geven voor het desbetreffende weekend. Tweede punt getackeld.

O nee, toch niet. Het tehuis kon geen reisdocument van Frank vinden. Dat was blijkbaar niet meegekomen toen hij vanuit een eerder pleeggezin verhuisde naar dit tehuis. De coördinator zou een verzoek bij de voogd indienen om na te gaan waar het document was. Of dat er eventueel een nieuw document aangevraagd kon worden.

Lang verhaal (iets) korter: er was helemaal geen reisdocument van Frank. Sterker nog, er leek helemaal geen formeel bewijs van zijn nationaliteit. Op een of andere manier had hij wel een soort Nederlands persoonsnummer gekregen, maar er was geen document te vinden. Nergens in de gemeentelijke systemen die in Brabant en Zeeland (vanwege eerdere pleeggezin) werden geraadpleegd. Ik weet niet precies hoe, maar uiteindelijk hebben ze via de gemeente Roosendaal weten te achterhalen dat Frank niet in Nederland, maar in België ingeschreven stond. Tot ieders verrassing -en al helemaal voor de voogd- bleek ‘onze Frank’ geen Nederlander maar Belg te zijn. Franks vader heeft de Belgische nationaliteit, en daarom Frank ook. We hebben hem er nog lang mee geplaagd 😉

Eind goed, al goed, er kwam een Belgische ID kaart tevens reisdocument. Punt getackeld.

Waar verder op te letten als je een pleegkind voor vakantie of reis meeneemt naar het buitenland?

Samengevat:

  • Toestemming regelen van diegene(n) met het ouderlijk gezag
  • (tijdig!) Geldig reisdocument regelen
    • kinderen vanaf 12 jaar kunnen veelal een identiteitskaart aanvragen en hebben hiervoor geen toestemming nodig. Hiermee kan je binnen Europa reizen.

Maar er is meer.

  • Verblijft je pleegkind permanent(er) bij je in huis, wees dan heel eerlijk bij de vraag ‘gaan we op vakantie met ons gezin, inclusief of exclusief het pleegkind’? Dat klinkt misschien heel raar, maar het is een afweging die vaker wordt gemaakt dan je misschien denkt. En ook terecht. Voor sommigen is het ondenkbaar dat je je pleegkind niet mee zou nemen op vakantie. Voor anderen is het een legitieme keuze om eens per jaar (of vaker) ook ‘vrijaf van je pleegzorgtaken te nemen’. Als pleegouders wil je ook wel eens met verlof. Toch? Even vrijaf, even de 100% focus op je biologische kinderen -die niet zelf voor de status als pleeggezin hebben gekozen. Pleegzorg doe je met je hoofd én je hart, maar het is ook heel verstandig af en toe even letterlijk afstand te nemen, dat hoofd en hart even (relatieve) rust te geven. Het móet niet, maar overleg het op z’n minst, met álle gezinsleden. Waarbij iedereen vrij mag zeggen wat hij of zij denkt.
  • Vaak kun je de vakantieplannen en afwegingen ook voorleggen in een zorgteamoverleg. Een aantal mensen die betrokken zijn bij het pleegkind denkt dan mee over de afwegingen en wat verstandig is. Men kan meehelpen bij eventueel draagvlak bij (biologische) ouders, te regelen zaken met de voogd, alternatieve opvangmogelijkheden voor als je pleegkind in Nederland blijft (bv. een ander tijdelijk pleeggezin, een zomerkamp, etc.) Ik schreef al eerder over als pleegouder effectief samenwerken met anderen.
  • Neem een bewijs mee waaruit blijkt dat je pleegkind tot jouw gezin behoort en dat je een erkend pleeggezin bent. Deze verklaring kan je verkrijgen bij je pleegzorginstelling en laten ondertekenen via je pleegzorgbegeleider. 
  • Indien mogelijk regel een kopie van de ID-bewijzen van de biologische ouders, al dan niet voorzien van handtekening en toestemming om met het pleegkind naar het buitenland te reizen. Ook dat kan vaak je pleegzorgbegeleider regelen. Dat is uiteraard anders als biologische ouders niet in beeld zijn of niet willen meewerken…vaak kan door bijvoorbeeld een voogd toch een andere beslissing worden genomen, ‘in het belang van het kind’.
  • Check tijdig op welke manier je pleegkind verzekerd is voor met name ziektekosten in het buitenland (en dan met name spoedgevallen: ziekte, tandheelkundige spoedzorg).
  • Check in hoeverre je pleegkind bijgeschreven kan zijn bij je (doorlopende) gezinsreisverzekering, of dat je een aparte reisverzekering voor je pleegkind moet afsluiten
  • Gebruikt je pleegkind bepaalde medicatie, check dan tijdig of deze zonder extra documentatie meegenomen mag worden naar het buitenland. Zoek uit welke voorraad noodzakelijk is en neem medicatie altijd mee in handbagage (i.v.m. mogelijk zoekraken van koffers in het ruim). Soms is een extra verklaring van huisarts en het CAK nodig.
  • Afhankelijk ook van de leeftijd, maar bereid je pleegkind bij voorkeur stapsgewijs voor op de vakantietrip. De omstandigheden zijn ‘anders dan anders’, iets waar sommige pleegkinderen moeite mee kunnen hebben, hoe leuk ook. Betrek hem of haar zo goed mogelijk bij de voorbereidingen, laat alvast foto’s zien van het land, neem je kind mee bij het kopen van spullen of boeken van de reis, ‘proefslaap’ een nachtje met z’n allen op één kamer indien mogelijk (alvast laten wennen aan samen slapen op een hotelkamer) of proefkampeer in een tentje in de tuin.
  • Besteed voldoende aandacht aan de ‘verkenning’ na aankomst. Dat geldt natuurlijk ook voor je eigen kinderen, maar pleegkinderen reageren soms extra gevoelig op onbekende omstandigheden en omgevingen.
  • Hou bekende rituelen in je gezin zoveel mogelijk vast op vakantie, zodat je kinderen en pleegkind(eren) houvast houden
  • Neem foto’s mee van de biologische ouders als de relatie tussen hen en je pleegkind positief is en besteed voor vertrek extra aandacht aan het handig plannen van belmomenten of bezoekregelingen. Maak heldere afspraken over contactmogelijkheden tijdens de vakantie.
  • Temper je verwachtingen vooraf wat, maak de plannen realistisch en bouw voldoende rustmomenten in. Dat geldt eigenlijk altijd, maar helemaal voor op vakantie of reis gaan met sommige (pleeg)kinderen. Lastige momenten? Benut de tips over achter het gedrag van kinderen kijken.
De droom van ons pleegkind werd werkelijkheid: op vakantie met zijn pleegouders naar Spanje!
Vamos (lowcost) a Barcelona!

En, hoe was de Barcelona trip?

Fantastisch. We kozen voor een vlucht op Girona en hadden daar ook ons hotel. Reisden met een snelle trein op en neer naar Barcelona. Álles was een belevenis: voor de eerste keer vliegen, voor de eerste keer inchecken in een hotel, voor het eerst een hotelkamer in, met z’n drieën samen in de kamer slapen was ook al zo gezellig, die gigantische stad Barcelona op je in laten werken, mensenmassa’s, de gekkigheid van ‘La Rambla’, eten in restaurantjes, in de metro onder de grond (?), natuurlijk een bezoek aan Camp Nou voetbalstatdion (helaas, een wedstrijd bijwonen lukte dat weekend niet, maar in het stadion staan was al zo’n belevenis), de terugvlucht. Frank stuiterde het weekend door van alle indrukken, andere omgeving…alles was anders. Maar door die gelukzaligheid het hele weekend op zijn gezicht namen we de momenten van té hyper zijn voor lief.

We hadden de goede keuze gemaakt door hem dit topcadeau, eigenlijk deze top-ervaring, te geven. We hebben het er nu, bijna 15 jaar later, nog regelmatig met hem over en pakken er af en toe nog eens de foto’s bij.

Deel je ervaringen over met je pleegkind op vakantie gaan en reizen in het buitenland

  • Ben jij zelf wel eens met je pleegkind op vakantie naar het buitenland geweest? Wat zijn je ervaringen, heb je aanvullende tips & tricks?
  • Hebben jullie wel eens de afweging gemaakt om juist mét of juist zonder je pleegkind op vakantie te gaan? Welke meningen waren er en hoe hebben jullie uiteindelijk de beslissing genomen?
  • Heb je wel eens moeite gehad rondom het regelen van het papierwerk, de formele documenten? Welke moeite, en hoe is e.e.a. uiteindelijk toch gelukt? Of is het ook wel eens niet gelukt?

Ik ben erg benieuwd naar je input: gebruik de reactiemogelijkheid.

Lees meer

Banner pleegzorg Open je Wereld nu

Wat zijn de criteria om pleegouder te kunnen worden en hoe ziet het wervingsproces er uit?

Geschatte leestijd: 5 minuten.

Iedereen zal begrijpen dat, om pleegouder te kunnen worden, het handig is om goed te kunnen samenwerken, open te communiceren en niet te snel te oordelen. Maar wat zijn nu precies de criteria waarmee pleegzorginstellingen aspirant pleegouders screenen?

Om de selectie en screening van pleegouders landelijk zo eenduidig mogelijk te maken, is er in 2011 een kwaliteitskader ontwikkeld. Sindsdien krijgt het kader regelmatig updates.

Kwaliteitskader Voorbereiding en screening in de pleegzorg

Het kwaliteitskader biedt duidelijkheid, transparantie en eenduidigheid voor de pleegzorgaanbieder en haar medewerkers, maar ook en misschien wel vooral voor de mensen die als pleegouder tijdelijk willen zorgen voor een kind van een ander.

Kwaliteitskader Voorbereiding en screening in de pleegzorg

Het kwaliteitskader identificeert diverse soorten criteria: Wettelijke criteria, Landelijke criteria en eventuele Aanvullende criteria. Aspirant-pleegouders krijgen tijdig inzicht in alle geldende criteria; ook de door de pleegzorgaanbieder eventueel vastgestelde aanvullende criteria moeten tijdig en schriftelijk, bijvoorbeeld via een website of brochure, kenbaar worden gemaakt.

A. Wettelijke screening criteria

  • Als pleegouder ben je 21 jaar of ouder
  • Als pleegouder kun je niet tegelijkertijd ook begeleider van pleegouder(s) zijn
  • Als pleegouder beschik je over een verklaring van geen bezwaar voor het verzorgen en opvoeden van een pleegkind, afgegeven door de Raad van Kinderbescherming
  • Als pleegouder heb je het door de pleegzorgaanbieder aangeboden voorbereidings- en selectietraject ‘met goed gevolg’ afgerond
  • Voorafgaand aan de plaatsing vindt een beoordeling plaats (door de pleegzorgaanbieder) of het pleegkind in je gezin geplaatst kan worden, gelet op leeftijd van het pleegkind, samenstelling van je gezin en de verwachte duur van de plaatsing

Soms is een pleegkind al in je gezin aanwezig als er een pleegcontract wordt gesloten. De verklaring van geen bezwaar, het afronden van het traject en de beoordeling zoals hiervoor benoemd mag dan uiterlijk binnen 13 weken na het sluiten van het contract plaatsvinden. Wel wordt er dan extra op gelet of het pleegkind een passende en veilige verzorging en opvoeding in het gezin kan krijgen.

B. Landelijke criteria

De volgende zes criteria vormen het landelijke voorbereidings- en screeningstraject waarmee de beoordeling van aspirant pleegouders plaatsvindt:

  1. openheid en duidelijkheid: het kunnen onderhouden van positieve contacten met pleegkind en omgeving, kunnen luisteren, vragen stellen, praten zonder (ver)oordelen etc.
  2. samenwerken en delen van opvoederschap: in zowel als praktische als gevoelsmatige zin de opvoeding kunnen delen met de ouders van het kind, kunnen samenwerken met hulpverleners, begeleiders en andere betrokkenen
  3. jeugdigen helpen een positieve kijk op zichzelf te ontwikkelen: ondersteunen bij het begrijpen van hun levensgeschiedenis, goed voelen over zichzelf
  4. gedragsverandering stimuleren, versterken van de eigen kracht van jeugdigen en het aanboren van talenten en mogelijkheden: doorbreken van cirkel van geweld of verwaarlozing, positieve aandacht geven en gewenst gedrag stimuleren
  5. kunnen inschatten welke uitwerking het pleegouderschap op de eigen situatie heeft: om kunnen gaan met veranderingen in het gezin, omgaan met verlies
  6. bieden van een veilige leefomgeving aan een pleegkind: bieden van een stabiele gezinssituatie, stimuleren van een gezonde seksuele ontwikkeling van jeugdigen, om kunnen gaan met eventuele traumatische voorgeschiedenis en signaleren van grensoverschrijdend gedrag

C. Aanvullende criteria

Iedere pleegzorgaanbieder kan extra criteria vaststellen, aanvullend op de wettelijke en landelijke criteria. Vaak worden extra voorwaarden gesteld aan de stabiele situatie binnen het pleeggezin of rondom ingrijpende levensgebeurtenissen zoals verhuizing, kinderwens of verandering van werkgever. Soms heeft een pleegzorgaanbieder een specifieke eigen identiteit, waar extra voorwaarden uit voortvloeien.

D. Algemene voorwaarden.

Onderdeel van het screeningproces vormt ook het akkoord gaan met de Algemene voorwaarden van de pleegzorgaanbieder. Daarbij moet je denken aan formele en juridische afspraken tussen jou als pleegouder en de pleegzorgaanbieder, bijvoorbeeld op het gebied van referenties of over de mogelijkheid tot uitvoeren van een herscreening.

Voorbereiding en screening

Door middel van zelfselectie en bindende selectie vanuit de pleegzorgaanbieder wordt het voorbereidings- en screeningstraject door de pleegzorgaanbieder vormgegeven.

Iedere screening omvat:
1. informatiepakket
2. Voorlichtingsbijeenkomst
3. Voorbereidingsprogramma
4. Huisbezoek(en)
5. Rapportage
6. Definitieve selectie / inschrijving

Het voorbereidings- en screeningsprogramma wordt opgezet als een trechter: van hele algemene informatie naar steeds specifiekere aspecten waardoor uiteindelijk selectie plaatsvindt. Natuurlijk zijn er landelijk verschillen tussen de pleegzorgaanbieders in het voorbereidend traject; sommige organisaties kiezen voor een meer individueel traject, andere voor meer groepsgewijze onderdelen. Wat overlapt is dat er nadrukkelijk aandacht is voor eigen (en/of adoptie)kinderen in het gezin, waar van toepassing.

Tijdens de voorbereidingen komen de thema’s, die voortkomen uit de wettelijke en landelijke criteria, zowel theoretisch als praktisch aan bod; dat laatste bijvoorbeeld door oefeningen en rollenspellen. De pleegzorgaanbieder wil een goed beeld krijgen van de aspirant pleegouders en van hun leefsituatie en -omgeving. Vaak worden door de medewerker van de pleegzorgaanbieder referenties opgevraagd en ook kan een medisch adviseur of behandeld arts van één of beide pleegouders worden geraadpleegd, waar relevant. Welke gevolgen de religie en cultuur hebben voor het dagelijks leven van de pleegouders wordt meegenomen in het gezinsonderzoek, tijdens de huisbezoeken en in het voorbereidingsprogramma.

Selectie

Na een uitgebreid en zorgvuldig voorbereidings- en screeningstraject volgt het definitieve selectiebesluit vanuit de pleegzorgaanbieder.

Nadrukkelijk wordt er tijdens de voorgaande fase van jou als aspirant pleegouder gevraagd om doorlopend zelfkritisch te zijn op geschiktheid voor het pleegouderschap: zelfselectie. Veelal is het definitieve selectiebesluit, positief of negatief, dus ook geen verrassing meer.

Is het eindoordeel positief, dan wordt een rapportage met een pleegouderprofiel opgesteld, inclusief kracht en competenties van de pleegouders en eventuele aandachtspunten. Bij een afwijzing wordt altijd schriftelijk kenbaar gemaakt wat de reden van afwijzing is, en op basis van welke criteria tot afwijzing is besloten.

Matching

Na een uitgebreid en zorgvuldig voorbereidings- en screeningstraject volgt het definitieve selectiebesluit vanuit de pleegzorgaanbieder. Na het besluit volgt de fase van matching.

Bij het opstellen van het pleegouderprofiel geef je als pleegouder(s) ook aan welke achtergronden van kinderen wel en niet bij jou als pleegouder passen. Denk bijvoorbeeld aan jongen/meisje (in relatie tot eventuele eigen kinderen), wel of niet een handicap en mate daarvan, achterliggende problematiek of trauma’s waar je mee te maken kunt krijgen, achtergronden van de eigen ouders van het pleegkind, etc. Dat lijkt soms wat bevreemdend, maar tegelijkertijd is een passende match zo ontzettend belangrijk voor het laten slagen van een plaatsing. Noch het kind noch jullie of jij als pleegouder(s) hebben er iets aan als er foutief gematcht wordt. Het is dus raadzaam goed na te denken over wat je aankunt en daar open en duidelijk over te communiceren.

Afhankelijk van je pleegouderprofiel, de voorkeuren die je hebt opgegeven en het aantal en soort kinderen dat wacht op plaatsing in een pleeggezin kan een match soms enkele weken, maar vaak ook enkele maanden, op zich laten wachten. Matching is echt maatwerk en het proces dient zorgvuldig plaats te vinden.

Kunt u een kind structuur, warmte en veiligheid bieden? Dan kunt u in principe pleegouder worden.
Zoveel mensen, zoveel pleegouders.

Pleegzorg Nederland

Tijdens de plaatsing

Periodiek worden er door de pleegzorgaanbieder voorlichtingsavonden, informatie-avonden, trainingen of bijvoorbeeld specifieke thema-avonden georganiseerd. Niet alleen is het goed om na een plaatsing -of tussen twee plaatsingen in- betrokken te blijven bij je pleegzorgaanbieder, maar ook krijg je er extra tools en vaardigheden die je kunt toepasssen in je rol als pleegouder. Daarnaast is het vaak bijzonder leuk om contact te hebben met andere pleegouders en ervaringen uit te wisselen.

Ook pleegouder worden?

Jaarlijks zijn er ongeveer 3.500 nieuwe pleegouders nodig.

Cijfers over 2018

Bron: Factsheet pleegzorg 2018

  • In totaal zetten 16.534 pleeggezinnen zich in voor de opvang van 22.741 pleegkinderen.
  • In 2018 zijn 2.566 nieuwe pleegouders geaccepteerd: 1.465 netwerkpleegouders en
    1.101 bestandspleegouders.
  • In 2018 zijn 2.317 pleegouders gestopt:1.374 netwerkpleegouders en 943 bestandspleegouders.

Welke eigenschappen komen goed van pas als je pleegouder wilt worden?

Kind zit alleen op de trap

Welke vaardigheden komen van pas als je pleegouder bent: achter het gedrag van kinderen (en ouders) kijken

Geschatte leestijd: 5 minuten.

In deze blogomgeving blog ik regelmatig over vaardigheden en competenties die bij uitstek van pas komen als je pleegouder bent. In dit blog: achter het gedrag van kinderen (en ouders) kijken.

Toen ik startte met mijn pleegouderschap had ik een paar maanden daarvoor de STAP cursus gevolgd, verzorgd door Juzt-voorganger Tender. STAP staat voor Selectie Training Aspirant Pleegouders. Enerzijds is STAP inderdaad bedoeld als ‘selectie-mechanisme’ en er vielen in ‘onze’ ronde daadwerkelijk ook meerdere ouders af. Anderzijds gaf de training ruimte om te werken aan competenties en vaardigheden die nodig zouden blijken te zijn bij het omgaan met pleegkinderen. In een aantal trainingsavonden werd aandacht besteed aan o.a.

  • Openheid en duidelijkheid in het contact met pleegkinderen
  • Samenwerken als team en het delen van ouderschap
  • Kinderen helpen een positieve kijk op zichzelf te ontwikkelen
  • Kinderen helpen hun gedrag te veranderen zonder hen pijn te doen
  • Het inschatten van de uitwerking die het pleegouderschap op de eigen situatie heeft
  • Veiligheid: pleegouders bieden een pleegkind een veilige leefomgeving

Na de -ik geloof acht- trainingsavonden met een leuke combinatie van theorie en praktijk dacht ik er wel klaar voor te zijn. Genoeg geoefend, genoeg rollenspellen gedaan, genoeg oefeningen ingevuld, genoeg gespard met andere pleegouders. Diploma op zak, voorkeuren voor de eerste match aangegeven en huisbezoeken van de pleegzorgorganisatie afgerond. Ik zat er naast.

Achter het gedrag van kinderen (en ouders) kijken

Ik zat er ontzettend naast. In de ruim vijftien jaren pleegzorg die volgden heb ik regelmatig behoefte gehad aan extra theorie en/of praktische training. Ik miste bagage op het gebied van bijvoorbeeld hechting(sproblematiek), omgaan met loyaliteit, omgaan en samenwerken met ouders. Wat betekent het eigenlijk als je pleegkind al bij de eerste kennismaking je hand grijpt tijdens een eerste wandeling buiten? Wat doe je als de eigen ouder, na het terugbrengen na een weekendbezoek, je belt met de vraag hoe haar kind aan die nieuwe blauwe plek komt? Waarom geeft je pleegkind je vrouw een flinke stomp in haar rug en jou een knuffel? En hoe reageer je eigenlijk op die stomp? Hoe ga je er mee om als de eigen ouder voor de zoveelste keer belt dat het weekendbezoek niet door kan gaan omdat de auto stuk is? Of de favoriete slaapknuffel niet in zijn weekendtas blijkt te zitten en je daar achterkomt als het om 21:00 uur slaaptijd is?

Ik begon in mijn rol als pleegouder zonder dat ik zelf al eigen kinderen had leren opgroeien. Ik had dus geen referentiekader en kon moeilijk inschatten welk gedrag nu gewoon ‘kind-eigen’ is en welk gedrag misschien kon voortkomen uit het ‘pleegkind zijn’.

Creatief zijn in oplossingen

De vaardigheid die ik in het begin nog niet echt had ontwikkeld was ‘achter het gedrag van kinderen leren kijken’. Maar óók achter dat van de ouder(s) van het pleegkind. Ik leerde al snel dat je op twee manieren kon reageren op gedragsuitingen die ik hiervoor al benoemde. Vanuit je eerste impuls, licht paniekerig, of beschuldigend, of juist juichend, zelfvoldaan, boos, of verwijtend: “hé wat doe je nu, waarom sla je haar”, “och, wat schattig, kijk eens hoe goed contact we al maken, het is nog maar de allereerste ontmoeting”.

Die speelgoedknuffel…

… zat vrij bewust niet in de tas van ons pleegkind. Want, slapen zonder knuffel, dat zat er bij hem niet in. Maar wáárom is zijn moeder nu ‘vergeten’ die knuffel in de tas te doen? Onze pleegzoon vroeg ons zijn moeder te bellen -vrijdagavond, negen uur- om de knuffel te komen brengen. Of, beter nog, het weekend af te blazen en ‘de volgende keer’ opnieuw te proberen. Moeder had een eigenbelang bij het vergeten van die knuffel, want dan zou het weekend een slechte start hebben, haar kind slecht slapen (dus chagrijnig zijn), of dan kon ze toch nog even opnieuw langskomen. Maar soms was een ouder gewoon echt chaotisch bij het inpakken van de tas. Of was de knuffel gewoon écht vergeten. We losten het op door niet te gaan bellen of het bezoek dan maar af te blazen, maar door in onze enorme knuffelberg naar een ‘vriendje’ te zoeken die héél sterk leek op zijn eigen knuffel. Na wat extra geruststelling bleek dat voldoende.

Dat snelle handje bij de eerste kennismaking…

…was helemaal geen teken van ‘super geslaagde eerste ontmoeting’. Het was een handje omdat hij nu eenmaal niet anders gewend was, volwassenen wisselden elkaar in rap tempo af in zijn leven en hij had met niemand meer een band, was slecht, onvoldoende of gewoon niet gehecht. ‘Hand in hand lopen’ had voor mij een hele andere lading dan voor hem. Of, die optie was er ook, het kon een direct en snel en krampachtig vastklampen zijn geweest aan de eerste de beste volwassene die méér voor hem wilde betekenen dan puur opvangen en verzorgen (dit pleegkind woonde in een tehuis, vader was er niet, moeder niet in beeld). Inclusief de angst dat ook jij als volgende volwassene weer snel verdwenen zou zijn…en dat gaan we dan ook eens even lekker uittesten, bleek in de daarna volgende ontmoetingen: hoe ver kan ik gaan voordat ook jij me in de steek laat?

‘Achter het gedrag van kinderen en hun ouders kijken’ was een vaardigheid die ik met vallen en opstaan in de loop der jaren heb ontwikkeld. En nu ook veel en vaak probeer toe te passen op al onze kinderen.

Versterken van de kracht van pleegouders

In het programma Versterken van de kracht van pleegouders is door Jeugdzorg Nederland en de Nederlandse Vereniging voor Pleeggezinnen (en in samenwerking met de Vereniging Nederlandse Gemeenten) een impuls gegeven aan een betere samenwerking op het vlak van kennisversterking van pleegouders. De komende jaren wordt er stapsgewijs gewerkt aan het online beschikbaar maken van alle trainingen, cursussen en andere vormen van ondersteuning die, verspreid over heel Nederland, worden aangeboden. Een van de einddoelen is dat je online je eigen ontwikkelpad als pleegouder kunt vastleggen en bijwerken.

Mogelijke eindtools Versterken van de kracht van pleegouders

Deel je ervaringen

  • Heb jij, bij je eigen kinderen of pleegkinderen (die zeker ook het gevoel van ‘eigen’ kunnen zijn), ervaringen met achter het gedrag leren kijken dat je kind laat zien?
  • Of misschien wel ervaringen met volwassenen, familie, collega’s, waarbij je hetzelfde ‘achter het gedrag kijken’ leerde toepassen?
  • Deel ze via de reacties hieronder!

Bijblijven over pleegzorg

Er zijn veel bronnen als je regelmatig wilt lezen over de ontwikkelingen in pleegzorg.

  • Als goed startpunt kun je de websites Pleegzorg Nederland en de NVP regelmatig bekijken. Je vindt er veel achtergrondinfo en praktische tips, bijvoorbeeld over verzekeren, financiële regelingen of op vakantie gaan met pleegkinderen. Ook wordt er regelmatig geblogd over allerlei aspecten rondom pleegzorg.
  • Vraag eens bij je eigen pleegzorgaanbieder of er de komende tijd cursussen en trainingen worden aangeboden. Goed om theoretisch sterker te staan of juist praktische handvatten te krijgen bij een bepaald pleegzorgthema. Maar vooral ook leuk, want je ontmoet er andere pleegouders die zaken soms net anders aanpakken dan jijzelf. Soms kun je ook (gratis of tegen lage kosten) cursussen van andere pleegzorgaanbieders bijwonen. Én er wordt gewerkt aan een landelijke cursusdatabase.
  • De kennisbank van BIJ Ons, een voormalig tijdschrift over pleegzorg, is nog steeds online in te zien. Daarbij wordt er gewerkt aan een doorstart van het magazine.
Er wordt een nieuw huis gebouwd voor dit mooie pleeggezin

Pleegouders zijn hard nodig, maar stoppen er ook vaak weer mee.

Geschatte leestijd: 1 minuten.

Ondanks hun verschillende achtergronden, woonplaatsen en situaties lopen de pleegouders tegen dezelfde dingen aan, blijkt al snel. Hoe ga je om met wisselende voogden, of voogden door wie je je niet gehoord voelt? Welke plek geef je de biologische familie van je pleegkind in het leven van het pleeggezin? En welke steken die jeugdzorg – door onmacht of overmacht – laat vallen, kun en wil je als pleegouder opvangen?

In Nederland zijn er zo’n duizend pleeggezinnen te weinig om alle kinderen die het nodig hebben te kunnen plaatsen. Elk jaar melden zich nieuwe pleegouders, maar een even grote groep stopt ermee. Waarom? En hoe voorkomen we dat? De redactie van De Correspondent praatte met vijf (pleeg)ouders over het pleegouderschap – en wat ze nodig hebben.

Lees het hele artikel bij De Correspondent. Aanrader voor als je geïnteresseerd bent in pleegzorg!

Kids spelen in het gras met ballonnen

Videoreeks voor pleegouders

Geschatte leestijd: 1 minuten.

“Ik heb ontdekt dat mijn manier van opvoeden bij mijn pleegkinderen niet werkte…..”

Pleegouder Inge Vandeweege

Met deze zin opent pleegouder Inge Vandeweege een serie van 6 korte video’s over het opvoeden van pleegkinderen. Inge neemt je op een persoonlijke manier mee in haar ervaringen als pleegouder en vertelt op heldere wijze hoe zij en haar gezin hier een weg in hebben gevonden.

De videoreeks is geschikt voor zowel pleegouders als (startende) pleegzorgprofessionals.

Wil je alle video’s zien, dan kan dat gratis als je je even online registreert.

Over Inge Vandeweege

Pleegkinderen kunnen gedragsproblemen vertonen, soms worden ze zelfs onhandelbaar. Hierdoor kun je als pleegouder het gevoel krijgen dat je opvoeding niet lukt.

Met vallen en opstaan, heb ik ontdekt wat er wel werkt. Ik wil je inspireren om pleegkinderen anders te durven aanpakken. Zodat we de kinderen een stabiele omgeving bieden waarin ze zich ontwikkelen tot evenwichtige jongeren die het leven aankunnen.

Pleegouder Inge Vandeweege

Inge en haar gezin zijn zeer ervaren pleegouders.

Inge schreef eerder haar boek ‘Een (h)echte uitdaging’, en blogt over “Pleegkinderen, opvoeden met vallen en opstaan” op https://ingevandeweege.blog/.

Versterken van de kracht van pleegouders

De videoreeks is mede mogelijk gemaakt door het programma ‘Versterken van de kracht van pleegouders’. Om een verschil te blijven maken in het leven van pleegkinderen is het belangrijk dat pleegouders kunnen blijven leren en zich zo blijven ontwikkelen. Want pleegzorg is waardevol, maar kan ook zwaar en ingewikkeld zijn. In het programma Versterken van de kracht van pleegouders is door Jeugdzorg Nederland en de Nederlandse Vereniging voor Pleeggezinnen (en in samenwerking met de Vereniging Nederlandse Gemeenten) een impuls gegeven aan een betere samenwerking op dit vlak.

Wat zou het mooi zijn als leren en je blijven ontwikkelen voor alle pleegouders vanzelfsprekend is. En dat zij op één plek een compleet overzicht kunnen vinden van alle cursussen, trainingen en andere ondersteuning in heel Nederland. Waar ze zelf hun ontwikkelpad kunnen uitstippelen. En waar ze zich in kunnen schrijven voor een (online) training waar en wanneer het hen uitkomt.

Je leest meer over dit programma op de website van Pleegzorg Nederland.