Mensen die een wereldcommunity vormen

(online) Vrijwilligerswerk -juist nu!

Geschatte leestijd: 12 minuten.

Iets doen voor een ander. Je maatschappelijk betrokken tonen. Een steentje bijdragen. Het is van alle tijden en veel mensen zijn op een of andere manier al vrijwilliger. Bij de sportclub, in je buurt, voor je muziekvereniging, door je voor een goed doel in te zetten of door een tijdje bij een project in het buitenland mee te helpen. In deze tijden van corona en (relatieve) opsluiting in huis zou je kunnen denken dat je vrijwilligerswerk even op een laag pitje komt te staan, maar niets is minder waar!

Of je nu meer tijd besteed aan jezelf, aan je gezin, aan een initiatief of hulpvraag in je wijk, dorp of stad, aan een Nederlands initiatief of een goed doel in het buitenland: op alle niveaus kun je bijdragen en ontwikkelen. En júist nu worden veel vrijwilligerstaken en -werkzaamheden omgebouwd naar werk-op-afstand. Een overzicht, waarin ik eerst inzoom en daarna uitzoom.

Bijdragen aan jezelf

Vrijwilligerswerk doen is, naast het helpen van een ander, bij uitstek een manier om vaardigheden aan te scherpen en nieuwe competenties op te doen. Daarvoor heb je wel eerst een goed zelfbeeld en zelfinzicht nodig: wie ben ik, wat kan ik, en wat wil ik ontwikkelen?  

Het is daarbij goed om heel eerlijk naar jezelf te zijn. Dat valt niet altijd mee, als mens heb je allerlei strategieën ontwikkeld om jezelf voor de gek te houden. Maar wil je écht werken aan jezelf, probeer jezelf dan ook écht even in die spiegel aan te kijken. Welke zaken gaan je al goed af, waar heb je juist nog meer moeite mee, en wat wil je dan juist nog verder ontwikkelen? Maar vooral: waarom. Kies het ontwikkelen van die vaardigheden of competenties die je verder brengen in wie je écht wilt zijn, of die je helpen dat (carrière- of levens)pad te volgen dat je altijd al hebt willen volgen.

In deze tijden, waarin je min of meer gedwongen wordt om veel tijd binnenshuis door te brengen, kan je juist goed zelfreflecteren. Of vraag je partner of goede vriend om, al dan niet via een virtuele verbinding, je daarmee te helpen. Kies die mensen uit die het durven om je positief-kritisch te benaderen. En: sta daar voor open. Er zijn online verschillende tests te vinden die je helpen met zelfkennis en het achterhalen van je persoonlijkheid. JoHo heeft er een aantal voor je op een rij gezet; gebruik daarvoor de selectiehulp op de pagina’s over Zelfkennis en Zelfinzicht.

Op welke manier probeer ik mijzelf verder te ontwikkelen?

Ik probeer deze periode extra aandacht te besteden aan een thema waar ik al lange tijd mee bezig ben, maar dan in een andere hoek. Met “subsidies en fondsenwerving” ben ik bij JoHo zo’n tien jaar actief geweest (2005-2015), vooral gericht op jongeren en wereldburgerschap en vooral in projecten met het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Voor Muziekids kijk ik wat meer naar de culturele en zorgsubsidies, een totaal andere sector. Door mijn chronische pijn is de energie die ik aan ontwikkeling kan besteden zeer beperkt, maar toch probeer ik de laatste tijd wat webinars en online trainingen te volgen over dit thema. Mijn kennis van deze sectoren en subsidieregelingen neemt toe en hopelijk kan ik dit later benutten voor Muziekids. Ook ben ik dit blog Erzitmuziekinmijnleven gestart. Enerzijds zit daar een therapeutisch element in :-), het is namelijk wetenschappelijk aangetoond dat “van je afschrijven” helpt om je brein zodanig af te leiden dat de nadruk minder op pijnprikkels komt te liggen. Anderzijds vind ik het leuk WordPress vaardigheden op te doen en ook mijn schrijfcompetenties al doende aan te scherpen.

Bijdragen aan je gezin

Is een stapje extra zetten in je relatie of gezin een vorm van vrijwilligers’werk’? 🙂 Mwah, daar valt over te discussiëren. Maar de tijd die je tot je beschikking hebt kun je maar één keer besteden. Besteed je die aan dat extra rapport? Aan die mails die nog wachten? Aan die online meeting die wel nuttig maar niet persé nodig is? Of besteed je die tijd aan de mensen thuis om je heen?

Door meer tijd met elkaar door te brengen, en dat ook met volle aandacht te doen, krijg je bij uitstek meer kansen om de anderen in je gezin te helpen. Net wat meer interesse te tonen in en vragen te stellen over het werk van je partner. Je kinderen, die thuis aan het leren zijn, extra helpen met de vragen die ze hebben of de (ict)issues waar ze tegenaan lopen. Spontaan voor te stellen een verhaal voor te lezen, los van het dagelijkse avondritueel. Écht tijd te nemen voor elkaar, in plaats van langs elkaar heen te rennen (want er moet nog worden gesport, muziek gemaakt, naar de film of…noem maar op).

Het lijkt zo vanzelfsprekend om tijd aan elkaar te besteden, maar dat is het lang niet altijd. Óók niet in (gezins)relaties die op zich prima lopen. Tijd aan elkaar besteden is een bewuste keuze en gaat ten koste van andere zaken. Je hebt de keuze om wel of niet (meer dan voorheen) bij te dragen aan je gezin.

Op welke manier(en) draag ik (extra) bij aan mijn gezin?

Ik probeer dit principe van bewuste aandacht altijd, maar zeker nu, zo veel mogelijk toe te passen. Dat gaat natuurlijk de ene keer beter dan de andere. Natuurlijk is bijdragen aan je gezin vanzelfsprekend en ligt de tijd dat ‘vader’ altijd alleen maar hard aan het werk was en ‘moeder’ het gezin draaiende hield ver achter ons. Gelukkig ook maar. Maar toch, soms kan ik zo opgeslokt worden door een bezigheid, dat ik vergeet aandacht te besteden aan de mensen om me heen. Op een of andere manier kan ik me vrij goed concentreren en focussen, waardoor er bij wijze van spreken een olifant door de kamer kan lopen zonder dat ik hem opmerk. Zeker in deze social media en smartphone tijden bestaat ook bij mij nog wel eens het gevaar dat je meer op je telefoon bezig bent dan in ‘reallife’. Ik probeer me daar telkens weer bewust van te zijn en ook heel bewust gesprekken aan te gaan met de anderen in het gezin. Zo min mogelijk ‘automatische piloot’. Maar, ik ben zeker geen heilige :-)…dus ook ik moet mezelf soms heel bewust corrigeren…

Bijdragen in je wijk en dorp of stad

Ook al is je mobiliteit beperkter geworden, er is natuurlijk nog steeds veel bij te dragen in je directe omgeving. Iedereen kent inmiddels wel de voorbeelden van de hulpvraag van een oudere in je woonomgeving via je Nextdoor app, de initiatieven om te koken voor ouderen in de buurt, een boodschap te doen, een kaartje of brief in de bus te stoppen. Kleine bijdragen maken soms net dat verschil, of zorgen minimaal voor een contactmoment dat iemands dag kleurt. Heb je eenmaal contact gelegd, onderhoud dat dan, vraag eens door.

Kijk ook eens in de buurt waar je woont welke stichtingen er allemaal zijn, wat zij doen, welke hulpvraag ze normaliter -of juist nu- hebben. Hoe kan jij bijdragen, of wellicht weet je iemand in je netwerk die zou kunnen bijdragen. Hoe kan je -digitaal- contact leggen met groepen mensen in je buurt die nog verder willen integreren, mensen waar je normaliter niet snel contact mee zou leggen. En: welke vaardigheden kan jij aanscherpen door je juist nu in te zetten voor dat project of die minderheidsgroep in je dorp of stad, wat kan het jou opleveren en…op welke manier draagt dat bij aan je eigen ontwikkelingspad?

Op welke manieren draag ik bij aan mijn wijk?

Ik probeer normaliter een zo open mogelijke houding aan te nemen als ik buiten op straat loop. In deze tijd van ‘thuis blijven’ is dat allemaal net wat lastiger en is er minder interactie. Maar spontane gesprekjes op straat zijn -met 1,5 meter afstand- nog steeds mogelijk. Ik let daarbij extra op ouderen, die het vaak heel prettig vinden om even een gesprekje te hebben, hoe kort ook. Vaak is een wandeling buiten voor hen een van de weinige uitjes en contactmomenten op de dag. Al regelmatig zijn daar hele leuke gesprekken uit voortgekomen. Ik woon in de Belcrum, een jaren-30 wijk op de grens tussen Breda-Noord en Breda-Centrum. Een wijk ook die de laatste tien jaar sterk in ontwikkeling is geweest. Ouderen vinden het bijvoorbeeld heel leuk om te vertellen over de wijk vroeger, terwijl ik het juist leuk vind om meer te horen over wat er in al die panden vroeger te vinden was. Van de slager op de hoek tot die groentewinkel midden in mijn vorige woonstraat (we zijn binnen de wijk een keer verhuisd), van de fysio-praktijk in ons huidige huis tot de vroegere veemarkt in het verlengde van…de Veestraat. Daarnaast vind ik vind het leuk om regelmatig te kijken welke initiatieven er in mijn wijk allemaal zijn. Gewoon, rondlopen door de wijk en kijken wat je tegenkomt, of al online googlend. Zo is er nog véél meer te vinden dan je op het eerste oog ziet.

Bijdragen in Nederland

Het kan zijn dat je in deze tijd minder werk hebt dan normaal, hoewel dat natuurlijk niet voor iedereen geldt. Is dat bij jou het geval, denk dan eens na over welke goede doelen of maatschappelijke projecten je altijd al hebben aangesproken, maar waar je normaliter geen tijd voor vrijmaakte om jouw bijdrage te leveren. Check de social media kanalen van deze projecten of doelen om te kijken welke hulpvraag ze juist op dit moment hebben. Of gebruik platforms als NLDoet, NLvoorelkaar, Vrijwilligerswerk.nl om te kijken welke projecten met jouw voorkeuren kunnen matchen. Veel initiatieven zijn hard aan het omschakelen van fysiek vrijwilligerswerk naar vrijwilligerswerk-op-afstand, of hebben juist nu tijd voor die klussen die normaal gesproken blijven liggen. Het is dus niet of minder belangrijk dat je ergens ‘op locatie’ verschijnt, taken en werkzaamheden worden juist online verdeeld.

Natuurlijk is er altijd al volop vrijwilligerswerk-op-afstand te vinden geweest, maar nu al helemaal. Werk mee aan bewustwordingscampagnes van goede doelen, help mee op platforms rondom digitaal leren, verzorg de online boekhouding voor een stichting, schrijf webteksten of werk mee aan rapporten en jaarverslagen, ga bellen met ouderen of anderen met een hulpvraag, biedt huiswerkbegeleiding aan, benader bedrijven of serviceclubs die jouw goede doel financieel willen ondersteunen…activiteiten zijn er volop. Deze maanden vind je er extra veel via bijvoorbeeld de zoekterm “coronaproof vrijwilligerswerk”.

Op welke manieren draag ik bij aan initiatieven in Nederland?

Het zal geen verrassing zijn voor diegene die al wat meer berichten heeft gelezen: ik zet me in voor zowel de JoHo Foundation (stichting waar ik al ruim twintig jaar werk) als voor Stichting Muziekids. Met name die laatste is er recenter bij gekomen. Beide stichtingen hebben het lastig door de gevolgen van corona. Voor JoHo betekent de vermindering of zelfs het volledig stil komen te liggen van alle Nederlanders die naar het buitenland vertrekken vooral een vermindering in verzekeringsinkomsten; een van de belangrijkste inkomstenpijlers van de stichting. Voor Muziekids betekent het het volledig sluiten van de muziekstudio’s waar kinderen in ziekenhuizen normaliter gebruik van maken. Júist in een tijd waar ‘afleiding’ nóg belangrijker is -er komt immers nog minder bezoek langs in het ziekenhuis-, moeten de activiteiten worden stilgelegd. Muziekids en de studioleiders zijn dan ook koortsachtig aan het werk om de muziekactiviteiten naar online vormen te vertalen en de muziektrolleys voor gebruik ‘op afstand’ geschikt te maken. Fundraising acties en evenementen mogen in fysieke vorm niet doorgaan, dus wordt er nagedacht hoe acties ‘op afstand’ kunnen plaatsvinden en hoe er online fondsen kunnen worden geworven. Toch biedt de situatie ook nieuwe kansen; er zijn allerlei bedrijven en initiatieven die juist nu patiënten en medewerkers in de ziekenhuizen een hart onder de riem willen steken.

Bijdragen als wereldburger

Alle activiteiten die je als vrijwilliger-op-afstand in Nederland kunt verrichten kun je ook met een meer mondiale blik uitvoeren. Er zijn wereldwijd honderdduizenden stichtingen, ngo’s en kleinschalige projecten die je hulp altijd al goed, maar nu helemaal goed, kunnen gebruiken. Waar normaliter een deel van de mensen virtueel werkt en een deel er voor kiest zelf een periode fysiek in het buitenland door te brengen, verrichten mensen het werk nu -door alle reisbeperkingen- vooral op afstand.

Naast algehele promotie van het werk van allerlei stichtingen (zorgen voor meer bekendheid op de Nederlandse markt) en lobbywerk voor allerlei campagnes en strijdbare goede doelen, kan je bijvoorbeeld als online psycholoog werken, meewerken aan extra fundraising voor een fairtrade webshop, je kan bloggen, vloggen of content maken voor goede doelen of sociale ondernemingen, nieuwscontent verzorgen of social media kanalen mee helpen onderhouden, logo’s, artwork of websites designen, op afstand lesgeven in bijvoorbeeld de Nederlandse of Engelse taal of mensen coachen op afstand. Ook is er veel werk te verrichten in het managen of modereren van online communities en online platforms.

Wat is mijn bijdrage als wereldburger?

Al lange tijd blog ik bij WorldSupporter, community voor iedereen die op zijn of haar manier een steentje wil bijdragen aan ontwikkelingen in de wereld. Juist ook in deze periode blijf ik dat doen en probeer ik aandacht te vragen voor allerlei stichtingen en initiatieven wereldwijd. Mijn blikveld daarin is breed, maar aan twee initiatieven besteed ik vaker dan gemiddeld aandacht: het werk van Tessa de Goede (Tess Unlimited) voor kinderen met een hazenlip in Guatemala en het werk van Juliette Kwee (Smokey Tours) met opleidingsplaatsen voor tourguides in de sloppenwijken van Manila, op de Filippijnen.

Virtuele vrijwilligersactiviteiten

Wat kan je zoal doen als “virtueel vrijwilliger”? Een aantal voorbeelden van mogelijkheden, als aanvulling op wat je al las bij “bijdragen als wereldburger”:

  • werp je op als online ambassadeur van een goed doel, ngo, stichting
  • bied je diensten aan als vertaler, bijvoorbeeld voor ngo’s die zich in Nederland willen profileren
  • bied coaching, een luisterend oor of sociale steun aan via de telefoon of online (er zijn verschillende organisaties, denk aan de Luisterlijn, Kindertelefoon, Zilverlijn, Crisislijn)
  • organiseer online fundraisers voor een goed doel
  • bied je aan als virtueel volunteer bij de Verenigde Naties
  • ondersteun onderzoekers bij hun dataverwerking, bij het opstellen of meelezen van verslagen of onderzoeksrapporten
  • maak producten vanuit je eigen huis, ter verkoop online voor het goede doel
  • creatief en goed in haken of naaien? Maak dekentjes voor bijvoorbeeld De Regenboogboom of Stichting Fieke
  • muzikaal vaardig? Bied jezelf aan als muziekvrijwilliger bij Muziekids en biedt kinderen in ziekenhuizen virtueel afleiding met muziek. Ben je goed in (virtueel) netwerken en fondsenwerving, zet je energie dan juist in om extra middelen op te halen zodat anderen met muziek in het ziekenhuis aan de slag kunnen.
  • bied je diensten aan aan schrijvers die meelezers zoeken (proeflezen voor individuele schrijvers of uitgeverijen)
  • goed in een bepaald vak of thema? Ontwikkel zelf webinars of een online cursus waarin je een thema eenvoudig uitlegt of juist volledig uitdiept.
  • meld je aan als vrijwilliger bij een historisch archief (digitaal toegankelijk maken van historische documenten)
  • goede stem? Stel deze beschikbaar voor de doorontwikkeling van voice recording systemen, of spreek luisterboeken in.
  • begeleid kinderen en jongeren online bij hun huiswerk
  • werk online aan de digitale vaardigheden van ouderen, maak hen vertrouwder met e-mail, skype of andere online communicatiemiddelen
  • meld je aan voor online onderzoeken of communities waarin je je eigen mening deelt rondom bijvoorbeeld overheidsbeleid

Hopelijk geeft deze lijst je inspiratie om na te denken over waar juist jij goed in bent (of waarin je beter wilt worden) en hoe je dat online kunt toepassen.

Hoe draag ik virtueel bij, als online vrijwilliger?

Mijn blogwerk bij WorldSupporter is een wat meer indirecte manier van online vrijwilligerswerk. Door periodiek te bloggen bij WorldSupporter hoop ik andere mensen te inspireren om óók op dat platform ervaringen te delen als wereldburger, zodat meer mensen elkaar op de hoogte houden van wat zij ondernemen. Niet alleen inspireert dat, hopelijk worden daardoor ook steeds minder vaak ‘wielen opnieuw uitgevonden’. Daarnaast neem ik deel aan diverse (online) panels, met name binnen Nederland, om mijn mening te geven over allerlei zaken. Als Amphia patiënt heb ik mij aangemeld voor het Amphia panel, om regelmatig mee te denken over patiëntgerelateerde vragen die het Amphia heeft. Een in de twee maanden komen er, meestal in enquêtevorm, vragen langs waar ik zo eerlijk en uitgebreid mogelijk antwoord op geef. Daarnaast heb ik me recent aangemeld voor een online discussie-community Nederland Denkt Mee, waarbij de rijksoverheid een selectie van Nederlanders bevraagt over allerlei overheidsgerelateerde thema’s. Ik vind het leuk om na te denken over issues waar de overheid de mening van de burger belangrijk vindt en je kunt ook zelf topics aandragen. In een tijd waarin ik door chronische pijn niet productief kan zijn voor mijn reguliere werkgever, vind ik het prettig om deze manier(en) toch maatschappelijk relevant bezig te kunnen zijn.

Deel je ervaringen

  • Heb jij er juist nu voor gekozen om op een plek bij te dragen waar je dat normaal gesproken niet direct zou doen? Ben je op zoek gegaan naar vrijwilligerswerkmogelijkheden in je directe omgeving, of online?
  • Ben jij al langer actief als (online) vrijwilliger of ‘remote volunteer’ of ‘digital nomad volunteer’? Of ben je juist nu gestart met vrijwilligerswerk op afstand, door de corona omstandigheden?
  • Heb je tips & trucs voor anderen met betrekking tot het vinden van de juiste vrijwilligersvacature? Of zoek je juist vrijwilligers voor jouw specifieke goede doel?
  • Heb je deze corona-tijd gebruikt om juist eens uit te zoomen van je werksituatie, opnieuw stil te staan bij je passies en/of wat je verder wilt ontwikkelen?

Deel je ervaringen en tips via de reacties hieronder.

Meer lezen

  • Voor een inzicht in je talenten en kwaliteiten, of hulp bij het ontwikkelen van een reëel zelfbeeld, is de pagina Persoonlijke ontwikkeling & Internationale samenwerking een mooi startpunt.
  • Wil je beter grip krijgen op de non-profitsector en goede doelen? JoHo wijst je de weg.
  • In de Job Shops van JoHo vind je allerlei vacatures voor vrijwilligerswerk in en buiten Nederland, maar er is ook een shop voor digitaal vrijwilligerswerk.
  • Ook bij JoHo kun je vrijwilligerswerk op afstand verrichten, bijvoorbeeld als tekstredacteur of WorldSupporter ambassadeur. Lees er meer over in de JoHo Job shop.
  • Er zijn talloze online platforms voor vrijwilligerswerk in je stad, in Nederland of wereldwijd. JoHo heeft er een aantal voor je op een rij gezet, biedt een platform voor vacatures van anderen en geeft inzicht in en achtergronden bij vrijwilligerswerk. Of kijk bijvoorbeeld eens bij Idealist.org of Onlinevolunteering.org.
  • Er zijn o.a. op Youtube diverse webinars te volgen over “Virtual volunteering”, zowel gericht op de werkzoeker als op de organisatie die vrijwilligers virtueel aan zich wil binden.
Dorpsschool met Afrikaanse kinderen

Oh? Helpt ontwikkelingssamenwerking dan?

Geschatte leestijd: 9 minuten.

Ontwikkelingssamenwerking? “Weggegooid geld!” “Het gaat allemaal in de zakken van die bureaucratische regeringsleiders”. “Geen cent meer aan geven, hou dat geld maar eens in Nederland, daar is nog genoeg armoede”. “Budget voor ontwikkelingssamenwerking? Snel omlaag brengen.”

Enerzijds zijn begrippen als “duurzaamheid” en “maatschappelijke betrokkenheid” hip, anderzijds zien veel ontwikkelingsorganisaties de steun voor wat ze doen afnemen. Uit een onderzoek in 2016 bleek dat ruim 70 procent van de Nederlanders nog nooit had gehoord van de SDG’s (duurzame ontwikkelingsdoelen), de afspraken die 193 landen, waaronder Nederland, in 2015 hebben gemaakt om armoede en klimaatverandering aan te pakken.

Het ‘verhaal’ van de ontwikkelingsorganisaties is lastig en niet populair. Thema’s als “migratie” en “vluchtelingenproblematiek” dragen er niet aan bij. De problemen in Nederland rondom onderwijs en zorg zorgen er ook voor dat veel Nederlanders kiezen voor “Nederland eerst”. Ook al blijven Nederlanders vrijgevig, de giften voor internationale samenwerking dalen. Zo ook het aantal donateurs van ontwikkelingsorganisaties, al is dat een trend bij bijna álle Nederlandse organisaties die werken met donateurs. De Nederlander is kritisch, maar wil tegelijkertijd wel betrokken zijn bij wat er in de wereld gebeurt. Het lijkt er op dat er een verschuiving gaande is van ‘storten aan de grote organisatie’ naar ‘betrokken raken bij het kleinere goede doel’. Steeds meer mensen zetten zelf een project op, of worden vrijwilliger bij een bestaand initiatief.

Wat vind jij?

Hoe zie jij dit? Wat vind jij van ontwikkelingssamenwerking? Ben je zelf betrokken bij een mondiaal project?
Ik ben nieuwsgierig hoe jij hierover denkt; gebruik de reacties onderaan dit bericht.

Partin en Partos

Hoe wordt het ‘verhaal van ontwikkelingssamenwerking’ weer ‘hip’? Er zijn in de Nederlandse wereld van ontwikkelingssamenwerking twee grote spelers, naast de overheid:

  1. de ontwikkelingsorganisaties, ofwel het ‘maatschappelijk middenveld’ c.q. de ngo’s (non-gouvernementele organisaties), verenigd in Partos
  2. de particuliere initiatiefnemers, ofwel de burgers die op kleine of grotere schaal zélf willen bijdragen, verenigd in Partin

Beide soorten organisaties hebben door hun communicatie impact op de beeldvorming rondom ontwikkelingssamenwerking, internationale samenwerking en wereldburgerschap. Maar de organisaties hebben ook mede ‘schuld’ aan een vaak negatief beeld bij het grote publiek over de resultaten die worden geboekt op het terrein van ontwikkelingssamenwerking.

Wat vind jij?

Was jij al bekend met Partin en Partos? Welke ‘verhalen’ zie jij wel eens voorbij komen in de media?
Ik ben nieuwsgierig hoe jij hierover denkt; gebruik de reacties onderaan dit bericht.

De nuance ontbreekt wederom

Ik hou van nuances. Er zitten nu eenmaal vaak, of altijd, meerdere kanten aan een verhaal. In de ontwikkelingssamenwerking belichten media vaak met name dat wat er fout gaat, wat er mis is of mis gaat, bureaucratie in landen die via ontwikkelingssamenwerking geld ontvangen, inefficiëntie wanneer meerdere hulporganisaties in hetzelfde gebied actief zijn, enzovoort.

Maar het ontbreken van nuance komt ook voort uit de communicatie van de ontwikkelingsorganisaties zélf. Zij belichten in hun uitgaande communicatie (de reclamespotjes, advertenties, campagnes) vaak de ‘hulpvraag’, dat wat er beter moet. En niet dat wat al goed gaat, of dat wat beter gaat juist door de interventie van de ontwikkelingsorganisatie. Uitgaande communicatie is vaak bedoeld om nieuwe donaties, fondsen en financiering te regelen en dan is het vaak slimmer om ‘het probleem’ te schetsen dan een reeds bereikt resultaat.

Gevolg is dus wel dat de nadruk niet vaak bij positieve zaken ligt. Wat zou er gebeuren als de communicatie zich juist richt op de resultaten die worden behaald? Op bijvoorbeeld de bredere vooruitgang in ontwikkelingslanden, het feit dat de extreme armoede daalt, de kindersterfte daalt, 9 van de 10 mensen inmiddels schoon water heeft?

Het idee dat hierdoor ontstaat, namelijk dat er ondanks alle donaties en fondsen weinig vooruitgang is, is de grootste barrière voor steun aan ontwikkelingsorganisaties. De vaste donateur, hij of zij die al betrokken is, wordt via jaarverslagen en nieuwsbrieven wél geïnformeerd over mooie verhalen. Maar het grote publiek niet. ‘Ontwikkelingssamenwerking is zinloos’ dreigt dan het beeld te worden, we geven allemaal wel maar het draagt niet substantieel bij, mensen worden alleen maar armer. Maar dat is dus niet waar. 

Wat vind jij?

Welke boodschappen van ontwikkelingsorganisaties of -projecten zie jij wel eens voorbij komen in de diverse media? Wat is de toon van die verhalen?
Ik ben nieuwsgierig hoe jij hierover denkt; gebruik de reacties onderaan dit bericht.

Framing en de impact van positieve verhalen

World’s Best News (WBN) zendt sinds begin 2016 positieve boodschappen over ontwikkelingssamenwerking uit. Boodschappen over afnemende kindersterfte, dalende aantal slachtoffers van malaria en toenemende aantallen mensen die toegang krijgen tot schoon water. In 2019 is WBN opgegaan in World in Progress: constructieve communicatie over langlopende ontwikkelingen en trends rondom een rechtvaardige wereld. Ook ondersteunt World in Progress ontwikkelingsorganisaties om hun achterban in te lichten over de immense vooruitgang die in het kader van de Sustainable Development Goals (SDGs) wordt bereikt. Hoe breng je realistische beelden en verhalen over ontwikkelingssamenwerking naar buiten? Hoe ga je écht het gesprek aan met doelgroepen en hoe bereik je engagement? Wat is de impact van het naar buiten brengen van ‘verhalen’ rondom gevoelige thema’s?

Wat vind jij?

Hoe zou jij betrokken willen worden bij ontwikkelingsorganisaties? Welke verhalen zou jij wel en niet willen horen als het gaat om mondiaal beleid en concrete doelen van concrete projecten in ontwikkelingslanden? Wat wil jij horen over de sustainable development goals?
Ik ben nieuwsgierig hoe jij hierover denkt; gebruik de reacties onderaan dit bericht.

Het Particulier Initiatief: hoge gunfactor bij het Nederlands publiek

Nederlandse donateurs verkiezen kleine goede doelen boven grote organisaties. Dit blijkt uit een eerste analyse van de resultaten van de 2020 Donatietest van het CBF, de Toezichthouder Goede Doelen: 68% verkiest een klein doel boven een grootschalige organisatie. 

  • Voor alle respondenten staat gezondheid (24%) op nummer één, gevolgd door Internationale Hulp en Mensenrechten (21%) en Dieren en Welzijn (beide 18%).
  • Het liefst ziet men dat het geld in Afrika besteed wordt (31%). Europa staat op de tweede plaats (20%). Azië maakt de top-3 compleet, met een percentage van 15%.
  • Uit een onderzoek in 2017 onder 800 PI’s (particuliere initatiefnemers) blijkt dat bijna 17% actief is in Kenia, gevolgd door India (ruim 10%) en Uganda (ruim 9%), Ghana (ruim 8%) en Indonesië (een kleine 8%)

De kracht van die kleine goede doelen, ofwel het Particulier Initiatief, is de directe betrokkenheid van de burgers. Juist die betrokkenheid zorgt voor een verbinding onder mensen wereldwijd. Burgers die vrij direct andere burgers elders op de wereld steunen, zelfredzaamheid promoten, maatschappelijke veranderingen stimuleren, en in dat proces samenwerking zoeken met andere partijen in ontwikkelingssamenwerking. Het internationale contact is vaak heel direct en lokaal.

Wie zijn die particuliere initiatiefnemers?

Uit het 2017 onderzoek onder 800 initatiefnemers komen de volgende statisitieken:

  • De gemiddelde leeftijd van mensen in PI’s is 53 jaar.
  • Er zijn evenveel mannen als vrouwen actief in PI’s.
  • Gemiddeld hebben de organisaties 50.500 Euro per jaar te besteden.
  • In 94% van de PI’s werkt iedereen vrijwillig.
  • De meeste PI’s hebben 5 mensen die actief betrokken zijn bij de organisatie.
  • Voor bijna de helft van de onderzochte PI’s zijn giften van particuliere donateurs de belangrijkste bron van inkomsten, gevolgd door vermogensfondsen.
  • Kinderen ontvangen de meeste steun van PI’s, gevolgd door jongeren, vrouwen en kinderen.
  • De belangrijkste aanleiding om een PI te starten is een reis naar het betreffende land
  • De thema’s waar PI’s vooral in investeren zijn onderwijs en gezondheidszorg.

De schattingen van het totale aantal Particuliere Initiatiefnemers lopen nogal uiteen. Er is een grote versnippering te zien van initiatieven over de hele wereld, de initiatieven en projecten zijn soms zo kleinschalig dat ze nergens worden ‘aangemeld’ en lang niet alle initiatiefnemers zijn deel van Partin, CBF of schrijven zich in bij de Kamer van Koophandel. Een voorzichtige schatting stelt dat er tussen de 1200 en 1500 initiatieven zijn ingeschreven bij KvK als ANBI (Belastingdienst). Daaromheen zit een veel grotere schil van enkele duizenden losse initiatieven.

Die versnippering zorgt er ook voor dat er geen algehele resultaten van al die initiatieven bekend zijn. Partin zorgt met de website Kleinegoededoelen.nl voor het optekenen van ‘Wereldverhalen’ uit deze projecten, waarin resultaten en positieve boodschappen aan bod komen, maar ook de valkuilen en mislukkingen worden benoemd. Er kan worden gezocht op land, thema en doelgroep.

Wat vind jij?

Ken jij zelf mensen die betrokken zijn bij een ontwikkelingsproject? Of ben je zelf misschien betrokken? Op welke manier(en) steun jij ontwikkelingen buiten Nederland?
Ik ben nieuwsgierig hoe jij hierover denkt; gebruik de reacties onderaan dit bericht.

Spotlight: Tess Unlimited, verbeteren van levensomstandigheden van kinderen in Guatemala geboren met schisis

Ik heb een zwak voor het land Guatemala. Dat komt, ik was zo’n vijf maanden in Guatemala in 1995. Ik liep er destijds stage voor mijn NHTV opleiding. Een stage bij INGUAT, de nationale overheidsorganisatie die er alles op het gebied van toerisme regelt. Tijdens die stage is er hard gewerkt, maar heb ik ook veel van het land en omringende landen als Belize, Honduras en El Salvador kunnen zien. Een collega Alfredo, cultureel antropoloog, vertelde me veel over de roerige geschiedenis van het land en de voortdurende onderdrukking van de Maya bevolking.

Sindsdien volg ik de ontwikkelingen in Guatemala. Ook vind ik het leuk activiteiten van Nederlanders in Guatemala te volgen. In het bijzonder één particulier initiatief is me bijgebleven en blijf ik periodiek volgen: de initiatieven van Tessa de Goede met Tess Unlimited. Tessa heeft een stichting opgericht voor het verbeteren van de levensomstandigheden van kinderen in Guatemala geboren met schisis. Ook bij Tessa was een backpackreis door Zuid-Amerika en een verblijf in Guatemala om Spaans te leren aanleiding voor haar uiteindelijke levensdoel. Tijdens de taalcursus deed ze vrijwilligerswerk in een ziekenhuis met kindjes die geboren waren met schisis. Er was in Guatemala geen enkele instantie die deze kinderen hielp. Na terugkeer in Nederland startte Tessa in 2008 de stichting en emigreerde ze naar Guatemala.

Communicatie op resultaten

Iets dat Tess Unlimited in mijn ogen heel goed doet, is het heel direct en veelvuldig communiceren van resultaten. Lezers en donateurs worden op diverse manieren gewezen op de resultaten van de verschillende activiteiten en projecten. Ik zie, via het hoofdmenu-item “Resultaten”, doorlopende tellers die onder andere registreren:

  • 2163 kinderen geopereerd
  • 75 operatieweken georganiseerd
  • 1910 kinderen op gewicht gebracht via het melkproject
  • 9076 logopediesessies en 1496 psychologiesessies gegeven
  • 160 tandartspatiënten geholpen

De tellers zijn behoorlijk up-to-date (een verloop van slechts 2-3 maanden) én worden bijgewerkt. Dat levert de stichting ongetwijfeld extra werk op om dat allemaal bij te houden, maar geeft je als lezer sterk inzicht en creëert een gevoel van betrokkenheid, “ze weten daar heel goed wát ze doen, voor wie en met welk resultaat”. Daarnaast is natuurlijk ook het meest recente jaarverslag online te vinden, maar dat is ‘slechts’ een -natuurlijk relevante- terugblik op wat al gedaan is. Ook het jaarverslag is geschreven rondom resultaten van de diverse projecten.

Wat vind jij?

Heb jij, net als ik, zo’n “zwak” voor een bepaald land op de wereld? En zo ja, welk land en waarom? Volg jij ook projecten in die landen? Op welke manier communiceren zij over hun resultaten? En op welke manier(en) betrekken ze Nederlanders bij hun werk? Ben je zelf actiever betrokken?
Ik ben nieuwsgierig hoe jij hierover denkt; gebruik de reacties onderaan dit bericht.

Deel je ervaringen

Ik heb nog geen goed antwoord op de vraag hoe we Nederlanders weer meer betrokken kunnen maken bij ontwikkelingssamenwerking. Ik geloof wel in het ‘zelf doen’, in het particulier initiatief, maar vind ook dat wielen nog vaak opnieuw worden uitgevonden. Mensen stappen te vaak nog eerst in al die valkuilen, met alle gevolgen van dien, voordat projecten zakelijker worden ingericht en er wordt nagedacht over lokale betrokkenheid, lokaal eigenaarschap, doelen, betrekken van vrijwilligers en donateurs, etc.

Het is goed dat een organisatie als Partin bestaat, zodat in ieder geval een deel van de initiatiefnemers elkaar leert kennen en van elkaar kan leren. Maar ik denk dat er nog relatief weinig ‘verbinding’ wordt gemaakt, los van een jaarlijkse “dag”, het beschikbaar stellen van Toolkits en het optekenen van verhalen. Maar ik kan er ook naast zitten.

Ik denk dat de oplossing van de framing van ontwikkelingssamenwerking vooral zit in het zenden van positieve boodschappen over behaalde resultaten. Gecombineerd met het verhaal dat “we er nog lang niet zijn” en dat er continu nieuwe doelen worden gesteld. Nieuwe betrokkenheid dus nodig is. Daarnaast geloof ik in een mix van het werk van de wat meer traditionele, grotere, ontwikkelingsorganisaties en de vele duizenden kleinere particuliere initiatieven. Wat zou het mooi zijn als die elkaar wat meer kunnen vinden en onderling kennis kunnen -en durven- overdragen. Geen concurrentie, maar samenwerking!

  • Ik ben benieuwd naar jouw antwoorden op de vragen die ik je in dit blog heb gesteld. Deel ze via de reacties hieronder!
  • Hoe denk jij dat de grotere organisaties en kleinere initiatieven van elkaar kunnen leren? En welke ‘instrumenten’ zijn daar voor nodig?
  • Heb jij een mooi verhaal van een goed resultaat dat is geboekt in een project ergens op de wereld? En wil je dat delen?

Gebruik de reactiemogelijkheid hieronder.

Meer lezen

  • Benieuwd naar genuanceerde communicatie over vooruitgang en mislukkingen? Bekijk Oneworld eens, of neem er een nieuwsbrief-abonnement voor periodieke mailings. OneWorld.nl is met 2 miljoen unieke bezoekers per jaar de grootste Nederlandse journalistieke website voor een eerlijke, duurzame wereld. Je kunt ook abonnee worden, het print magazine verschijnt tien keer per jaar.
  • Nieuwsgierig geworden naar positieve verhalen over ontwikkelingssamenwerking? Bezoek World in Progress online en meld je aan voor de nieuwsbrief.
  • Wil je meer inzicht in Particuliere Initiatiefnemers? De resultaten van het onderzoek in 2017 vind je op Private Development Initiatives – Unfold.
  • Zelf een project starten? Gebruik de keuzehulp van JoHo, met veel praktische tips en checklists.
    • Maak ook gebruik van de Toolkits van Partin en kijk eens bij Hulp & Tips Wilde Ganzen.
    • Deel je concrete ervaringen en praktische tips via het platform WorldSupporter met anderen die willen leren en bijdragen.
  • Bijdragen als vrijwilliger in projecten van anderen, wereldwijd? JoHo heeft uitgebreide keuzehulp en organisatieprofielen van projecten wereldwijd.
  • Meer lezen over ontwikkelingssamenwerking in het algemeen? Naast Oneworld is ook Vice Versa is het journalistieke platform over mondiale vraagstukken.

To'ak chocolade box Origin Aged Andean

To’ak chocolade: betaal jij tot 450 euro voor een (hele bijzondere) reep chocolade uit Ecuador?

Geschatte leestijd: 3 minuten.

450 euro voor een reep chocolade. En nee, dat is geen typefoutje. The High Five Company adviseert deze winkelprijs als Europees distributeur van To’ak chocolade. Je krijgt er wel een handgesneden doosje van hardhout bij, ontworpen door de in 1999 overleden Ecuadoriaanse kunstschilder Oswaldo Guayasamín.

Vierhonderdenvijftig euro??

Waarom zo’n hoog bedrag? De importeur draait die vraag om, zo lees ik in de meest recente editie van het KoffietCacao tijdschrift. Waarom is chocolade tegenwoordig zo goedkoop, terwijl het in de tijd van de Inca’s meer waarde had dan goud? De doelgroep van deze highest quality chocolade is te vinden in bovenal de Verenigde Staten, met Europa als goede nummer twee. Mensen die van een goede whiskey, een mooi glas wijn en het geven (of ontvangen) van een uniek cadeau houden.

Herkomst en productieproces

Dertien kleinschalig opererende Ecuadoriaanse cacaoboeren selecteren handmatig, boom na boom, de cacao voor dit ultieme To’ak product. Dat gebeurt in de omgeving Piedra de Plata op zo’n 30 kilometer van de stad Calceta, ruim vier uur rijden ten noorden van Guayaquil. Deze bomen zijn zo’n 80 tot 120 jaar oud en geven de ‘100% nacional’ cacaovrucht af…zegt men. Jaarlijks worden daar een paar honderd repen in verschillende uitvoeringen van gemaakt.

Jama-Coaque Ecological Reserve

Van de genetisch pure ‘100% nacional’-variëteit worden inmiddels nakomelingen gekweekt in het Jama-Coaque Ecological Reserve, in het noordwesten van Ecuador dichtbij de kust van de Stille (Pacific) oceaan. Na de oogst van de cacaovruchten brengen de boeren deze naar de To’ak boerderij waar de cacao wordt verwerkt (o.a. fermenteren en rijpen). De boeren krijgen hiervoor vier tot acht keer meer dan op de lokale markt. To’ak houdt het hele productieproces in eigen hand, waardoor ze veel invloed hebben op de uiteindelijke smaakbepaling.

De boeren ontvangen ook trainingen, de chocolade wordt gecertificeerd en er wordt geld besteed aan genetisch onderzoek van andere cacaobomen in de regio.

Boeren plukken de cacaovruchten om ze vervolgens te laten verwerken op de To'ak boerderij

Troostprijs

Niet iedereen zal direct 450 euro op tafel leggen voor een reep chocolade. Ik in ieder geval niet. Speciaal voor mensen zoals ik ontwikkelt To’ak signature bars voor ongeveer 25 dollar. Dat komt meer in mijn budget…voor een wel héél speciale chocoladereep dan. Ook wordt er nagedacht over het ontwikkelen van cacaopoeder (chocolademelk) en de verkoop van cacaosap in blik, waardoor er nóg meer van de vrucht kan worden gebruikt. Hiermee verdienen de boeren ook weer meer aan hun product, is de gedachte van Ta’ok. Ook wil men meer gaan werken met mengsoorten cacao, in verschillende kwaliteitssoorten. Daarmee kunnen meer boeren uit de regio hun cacao afzetten.

Vind je een Ta’ok reep met een schildpad op de met tekeningen versierde papieren crème doosjes, dan heb je een eveneens speciaal exemplaar. Deze nacional-cacao komt van de Galapagos-eilanden, zo’n duizend kilometer uit de kust van Ecuador. Beroemd om het natuurschoon…én de reuzenschildpadden.

To'ak chocolade signature reep, met cacao van zorgvuldig geselecteerde bomen op de Galapagos eilanden, Ecuador.
To’ak signature bar met cacao vanuit de Galapagos eilanden

Deel je ervaringen

  • Wat is de hoogste prijs die jij een keer betaald hebt voor een chocoladereep? Van welk merk?
  • Wat vind je van deze manier van productie, is het inderdaad fairtrade of verstoort het toch de lokale markt met vier tot acht keer zo hoge prijzen voor een select gezelschap van (‘zorgvuldig geselecteerde’) boerenfamilies?
  • Heb jij een product waarvoor je véél meer uitgeeft dan de gemiddelde Nederlander? Zo ja, welk product en waarom ben je bereid meer te betalen?

Meer lezen?

Uitgebrande auto in de woestijn in Namibië

Doorlopende reis- en annuleringsverzekeringen waarmee je bijdraagt aan een duurzame en tolerante wereld

Geschatte leestijd: 3 minuten.

Sinds 1998 werk ik bij Stichting JoHo; een ontwikkelingsorganisatie met wereldwijd winkels en websites, waar mensen en organisaties worden gestimuleerd en geholpen bij talentontwikkeling en internationale samenwerking. Door verzekeringen bij JoHo onder te brengen, kies je voor voordelige kwalitatief goede reis- en annuleringsverzekeringen, verzeker je jezelf passend, krijg je hulp bij het afsluiten én gedurende de looptijd, profiteer je van diverse voordelen én draag je bij aan een meer tolerante en duurzame wereld.

Waarom zou je je verzekeren?

  • De kans op ongelukken en ziekte is in het buitenland groter dan thuis, vooral als je ook gaat werken
  • Medische zorg in het buitenland is duur, zeker als je in een privékliniek belandt
  • Als je met spoed terug naar Nederland moet omdat er iets met jou of je directe familie gebeurt, kunnen de kosten flink oplopen
  • Je kunt te maken krijgen met beschadiging, verlies of diefstal van je bagage
  • Het kan lastig zijn in noodsituaties zelf te achterhalen welke stappen je moet nemen. Met een goede verzekering kun je 24/7 rekenen op hulp van een (Nederlandse) alarmcentrale
Eten kopen aan de rand van de weg is zó leuk, maar kan ook zó’n gevaar voor je darmen zijn…

Waarom een reisverzekering afsluiten naast een zorgverzekering?

  • Niet alle zorgverzekeringen dekken medische kosten in het buitenland, of ze bieden maar dekking voor een beperkte periode of tot een maximum bedrag.
  • Indien de zorgverzekering vergoedt tot het Nederlands tarief betekent dit dat je niet alle kosten vergoed krijgt als je medische kosten in het buitenland hoger uitvallen dan de kosten voor een soortgelijke behandeling in Nederland. Je moet dan zelf het verschil betalen.
  • Met een reisverzekering kun je je aanvullend verzekeren voor medische kosten in het buitenland waardoor dit tot kostprijs (dus de daadwerkelijke kosten!) verzekerd is.
  • In het algemeen moet het wel gaan om onvoorziene, spoedeisende medische kosten.

Hoe lang mag je met een reisverzekering naar het buitenland?

  • Bij doorlopende reisverzekeringen is het uitgangspunt dat je vaker per jaar voor een (relatief) korte periode naar het buitenland gaat.
  • Kort is daarin een rekbaar begrip en varieert van bijvoorbeeld 30, 60, 90 tot 180 aaneengesloten reisdagen per keer.
  • Soms kan je, tegen een toeslag of door een uitgebreidere variant te kiezen, het aantal aaneengesloten reisdagen uitbreiden
  • Weet je niet precies hoe lang je van plan bent op reis te zijn? Lees meer over verzekeren bij lange reizen of lang naar het buitenland

Welke reis- en annuleringsverzekeringen zijn er?

JoHo heeft een breed assortiment van voordelig geprijsde reis- en annuleringsverzekeringen. Iedere verzekering heeft zo zijn specifieke kenmerken; vergelijken is dus raadzaam. Bij de doorlopende reisverzekeringen kan je een module ‘annuleringsverzekering’ afsluiten. Maar je kunt een annuleringsverzekering ook los afsluiten.

JoHo World Europeesche

  • Flexibele doorlopende reis-, en/of annuleringsverzekering met goede prijs-kwaliteitsverhouding. Voor reizen tot 60, 90 of 180 dagen.

JoHo ISIS Continu

  • De voordelige verzekering voor reizen en vakanties tot 90 dagen voor jonge reizigers, backpackers en budgetreizigers.

JoHo Special ISIS

  • Bij avontuurlijke reizen waarbij werkzaamheden of speciale sporten worden uitgeoefend.
In de World of JoHo sluit je eenvoudig een voordelige en duurzame doorlopende reis- en annuleringsverzekering af.

Waarom zou je je verzekeren via JoHo?

  • Specialisatie: op het gebied van emigratie, werk, stage, studie en reizen in het buitenland
  • Specifiek: bij het samenstellen van het verzekeringsaanbod is het uitgangspunt dat men moet kunnen kiezen uit het beste, meest voordelige en het meest gespecialiseerde aanbod
  • Service: aanbod van meerdere verzekeraars – uitgebreide ervaring met en ondersteuning bij problemen met verzekeraars – advies op maat – snelle en persoonlijke afhandeling
  • Safe: JoHo is erkend tussenpersoon op het gebied van verzekeringen
  • Sociaal: door je verzekering bij JoHo af te sluiten, verzeker je ook een ander van een beter leven

Verzekeren via JoHo: voordeel voor jezelf, voordeel voor een ander.

  • JoHo donateurs krijgen korting op de premies van verzekeringen
  • JoHo donateurs met een service-abonnement krijgen naast de korting ook extra credits en kunnen hun credits inzetten voor cashbacks
  • JoHo donateurs die hun verzekering via JoHo laten lopen steunen zichzelf en de JoHo missie om mensen en organisaties in staat te stellen beter samen te werken en daardoor bij te dragen aan een tolerante, verdraagzame en duurzame wereld

Meer lezen & afsluiten

Geïnteresseerd en wil je meer lezen? Verdiep je vooraf goed in de soort verzekering die het beste past bij je plannen. Lees het dekkingsplan en de polisvoorwaarden globaal door, zodat je weet waarvoor je wel (en niet) verzekerd bent.

  • Lees meer over alle verzekeringen die je via JoHo kunt afsluiten; van vakantie en reizen tot backpacken en wereldreizen, van stage in het buitenland tot expat- en emigratieverzekeringen en van zorgverzekering tot werken in het buitenland.
  • Gebruik de links bij ‘Welke reis- en annuleringsverzekeringen zijn er’ om de verzekeringen te bekijken en direct af te sluiten.
Voordat je in het buitenland op de operatietafel beland moet er heel wat gebeurd zijn. Maar toch…de meeste vakantiegangers en reizigers onderschatten de kans dat hen wat overkomt tijdens de vakantie of reis.

Waterflesjes actie voor Muziekids door Monné Zorg & Beweging Breda

Geschatte leestijd: 1 minuten.

Wat een leuke klantenactie van de fysio waar ik al +25 jaar 😱💪 kom!

Vanaf februari 2020 ondersteunt Monné Zorg & Beweging Stichting Muziekids.

Heeft u gedurende uw wachttijd of tijdens het sporten zin in een flesje water? Voor slecht €1,-kunt u een flesje water bij de fitnessbalie pakken. Het volledige bedrag gaat naar Muziekids.

Ook wil Monné Zorg & Beweging samen met scholen in de regio bekijken om bijvoorbeeld een leuke ‘Run’ te organiseren voor Muziekids. Onder het motto ‘iets super tofs terug doen voor de maatschappij.’

Wat doet Stichting Muziekids?

Met muziekbeleving biedt stichting Muziekids zieke kinderen in ziekenhuizen en zorginstellingen ontspanning, afleiding en plezier, om zo hun zorgsituatie – daar waar mogelijk – te verzachten. Muziekids maakt de wereld van het zieke kind een beetje aangenamer en leuker door het zelf en samen maken van muziek. Dat doet hun zorgen even vergeten, het stressniveau verlagen en het genezingsproces aanwijsbaar stimuleren.

Muziekids wil daarom in ziekenhuizen en zorginstellingen zieke kinderen de mogelijkheid bieden om muziek te kunnen maken en /of te beluisteren middels Muziekids studio’s of Muziekids pop-up studio’s.

Kom ook in actie!

  • Heb jij ook een idee voor een actie met je werkgever voor Muziekids? Laat het me weten! 👍
  • Wil je meer lezen over Muziekids? Kijk op de speciale Muziekids pagina met meer blogs over het werk van deze bijzondere stichting.
Stadsgezicht Malaga kathedraal

Business bootcamp Malaga: werken aan je business skills

Geschatte leestijd: 2 minuten.

Recent las ik Transfer Magazine, dit keer volledig in het teken van de ‘International classroom’. Centraal in de artikelen staan vragen als:

  • Hoe stimuleer je interactie tussen Nederlandse en internationale studenten, ‘at home’ of tijdens een uitwisseling?
  • Op welke manier(en) kunnen scholen (meer) invulling geven aan internationale samenwerking, of ‘mondiaal’ burgerschap?
  • Hoe voorkom je dat internationale studenten in een internationale ‘bubbel’ blijven hangen?
  • Wat is de meerwaarde van samenwerken in internationale projectgroepen?

International classroom: intercultureel contact geen vanzelfsprekendheid

Het blijkt dat Nederlandse en internationale studenten die (verplicht) samenwerken in projectgroepen niet elkaar ‘vanzelfsprekend’ ook voor of na de projectgroep blijven ontmoeten. Samenwerking verloopt vaak stroef omdat studenten elkaar nog niet of niet goed genoeg kennen, omdat er onbedoelde communicatiemisverstanden zijn, maar ook omdat docenten geen of te weinig ‘ijs-brekende’ elementen in het programma hebben ingebouwd. “Onbekend” maakt zelfs bij studierichtingen die volledig geënt zijn op international business of internationale samenwerking toch nog “onbemind”. Nederlandse studenten missen -zeker in de eerste studiejaren- simpelweg vaak ook nog de tools (competenties, vaardigheden) om makkelijk contact te leggen met hun internationale studiegenoten.

Ontwikkeling van internationale competenties en een breder wereldbeeld

Ook komt in het magazine naar voren dat (middelbare) scholen, HBO’s en universiteiten op een veelvoud aan manieren zoeken naar mogelijkheden om studenten te betrekken bij “het buitenland”. Ofwel, men is zoekend en experimenterend om invulling te geven aan het door opeenvolgende ministers zo gewilde ‘mondiaal burgerschap’. Sommige opleidingen hebben vaste en flink ontwikkelde structuren en offices voor internationale stages, uitwisselingen, internationale cases en onderzoeksopdrachten met een buitenland-component; bij andere opleidingen zorgt een individuele enthousiaste docent of dekaan voor eerste experimentjes. Als treffend voorbeeld van dat laatste wordt een docente geïnterviewd die, voor haar eigen professionele en persoonlijke groei, een half jaar een hr-stage ging lopen bij een bedrijf in Singapore. Opnieuw feeling krijgen met de hr-werkvloer, gedwongen worden om weer out-of-the-box te denken, nieuwe internationale competenties ontwikkelen, ervaring opdoen met werken in een andere cultuur. Sinds haar eigen ‘stage’ motiveert de docente haar studenten nu veel steviger om óók een internationale (werk)ervaring op te doen. In Singapore wierf zij verschillende stageplaatsen en regelde internationale business cases.

Business Bootcamp: twee vliegen in één klap?

Al lezende in het magazine moest ik denken aan een andere interessante optie die ik recent voorbij zag komen. Namelijk de mogelijkheid voor (Nederlandse) studenten om deel te nemen aan een Business Bootcamp in het zuid-Spaanse Málaga. Tijdens dit project staan taalontwikkeling en ondernemerschap centraal. Studenten én docenten verblijven twee (tot vier) weken in Málaga en werken aan een (real-life) ondernemersopdracht. Men ontmoet de (Spaanse of internationale) ondernemer, werkt een plan van aanpak uit, gaat aan de slag, presenteert het eindproduct en natuurlijk wordt er ook geëvalueerd. Het betrokken bedrijfsleven, gemeente én het internationaal onderwijs blijken deze “nieuwe” manier van werken bijzonder te waarderen, blijkt uit reeds uitgevoerde bootcamps.

Zo’n bootcamp lijkt mij een mooi voorbeeld van wat Transfer magazine benoemt. De Nederlandse student (én docent!) werkt aan internationale competenties. De internationale classroom komt in beeld; Spaanse studenten worden in het project betrokken en ook diverse Malageense onderwijsinstellingen blijken bootcamp-opdrachtgever te zijn. Door de groepsgewijze aanpak kan er in relatief korte tijd veel werk worden verzet. De betrokkenheid van een Málaga taalinstituut zorgt voor een taalkundige boost en draagt zorg voor de omliggende reisregelzaken.

Entonces, movamos la clase a Málaga!

Meer lezen

Op een fraaie manier een duik nemen vanaf de rotsen

Met je tieners voor langere tijd naar het buitenland: eerste aandachtspunten

Geschatte leestijd: 4 minuten.

Vertrek je met je kinderen voor langere tijd naar het buitenland, voor een lange reis, voor het werk van een van de ouders, of voor een ‘echte’ emigratie, dan is er een aantal aandachtspunten. Op welk moment vertel je het je kinderen, hoe zit het met de leerplicht, welke school ga je kiezen, hoe neem je zorgvuldig afscheid, etc. Heb je één of meerdere tieners onder je kinderen, dan zijn er wat extra things-to-tackle…

Formeel, volgens de definitie, is een tiener ‘iedereen tussen de 13 en 19 jaar’, maar uiteraard ligt deze leeftijdsrange in de praktijk wat breder. Een tiener is geen ‘kind’ meer die je in de meeste gevallen haast automatisch volgt, maar ook nog geen volwassene met wie je op een bepaald level overlegt. Hoe voorkom je totale anarchie en het verwijt dat je “hun leven ruïneert” als je meedeelt dat jullie als gezin voor langere tijd naar het buitenland verhuizen?

Belangrijkste achtergronden

  • als gevolg van veranderende hormonen handelt en reageert een tiener onvoorspelbaar en vaak met veel emotie
  • vooral voor tieners zijn sociale relaties uitermate belangrijk; ze ontlenen er in deze leeftijdsfase hun identiteit aan
  • een tiener ziet zichzelf als het middelpunt van het universum
  • een tiener beschouwt zichzelf wél als volwassene…en wil dan ook als zodanig worden behandeld

Niet iedere tiener is uiteraard een direct gevaar voor zichzelf en de omgeving. Er zijn tieners die makkelijk meebuigen en een vertrek naar het buitenland als één groot avontuur aangaan. Mocht dat bij jou niet helemaal het geval zijn, maak dan gebruik van onderstaande tips.

(waar wordt gesproken over ‘hij’ wordt uiteraard ook ‘zij’ bedoeld)

Communicatie

  • anticipeer: stel je voorafgaand aan de “we vertrekken” boodschap al in op veel drama, een scheldkannonade en het veelvuldig ‘rollen met de ogen’. Maak je eerder zorgen als je helemaal géén reactie krijgt…dan zou je tiener zijn probleem met het aanstaande vertrek voor zichzelf kunnen houden.
  • betrek je tiener zo vroeg als mogelijk bij de plannen voor een lang verblijf in het buitenland of emigratie. Natuurlijk nog niet als je zelf nog in de twijfel- of uitzoekfase zit, maar wel als je (eventuele) partner en jij er uit zijn.
  • maak snel duidelijk per wanneer jullie gaan vertrekken uit Nederland
  • luister (écht!) naar reacties die je tiener geeft op de boodschap; geef hem het gevoel dat de reactie wordt gehoord

Controle & invloed

  • geef je tiener het gevoel dat hij enige invloed heeft op de (sub)beslissingen die worden genomen; dat hij (haast) als ‘volwassene’ mee mag denken
  • zit je tiener in een belangrijk school(examen)jaar, overweeg dan de optie dat hij tijdelijk nog in Nederland blijft, bijvoorbeeld bij familie om dit jaar -samen met eigen vrienden- af te maken. Daarna verandert er toch vanalles en gaan vrienden deels hun eigen weg; jullie nareizen zal dan nog steeds niet altijd eenvoudig maar wel makkelijker worden.
  • heeft je tiener een té groot bezwaar tegen een lang verblijf in het buitenland en haal je die bezwaren in de loop der tijd echt niet weg, overweeg dan de optie dat hij vervroegd op kamers gaat of intern verblijft (waar dat kan)
  • plan eerste bezoeken van (voor hem belangrijke) vrienden aan jullie nieuwe woonland en/of eerste retourbezoeken aan Nederland alvast in; maak de drempel lager en geef iets om naar uit te kijken
  • laat tot een bepaald level merken dat je begrip hebt voor bezwaren en geruzie over de beslissing om te verhuizen. Besef dat je tiener dat vooral doet omdat hij zich uiteindelijk het meest veilig bij jou of jullie voelt.

Benadruk het positieve

  • je tiener ‘omkopen’ zal niet meer werken, ga subtieler te werk maar benoem zeker wel de positieve zaken aan het vertrek naar het buitenland. Wat voor jou vanzelfsprekend is hoeft dat voor je tiener niet altijd te zijn.
  • Ga je naar een hippe plaats benoem dat. Moet er worden geshopt benoem dat. Worden nieuwe spannende activiteiten of hobby’s mogelijk op de plek waar je gaat wonen benoem dat. Kan een rijbewijs eerder worden behaald benoem dat.

Respecteer de privacy

  • wals vooral niet over het verdriet heen dat je tiener zal hebben bij het achterlaten van voor hem belangrijke vrienden en familie.
  • gun je tiener zijn eigen proces en tijd om te wennen aan het idee van een vertrek uit Nederland
  • onderzoek tegelijkertijd -subtiel- of vrienden of familie kunnen bijdragen aan een positievere houding ten opzichte van het aanstaande vertrek

Voorkom dat je gaat pushen

  • natuurlijk heeft je tiener maar tot een bepaald niveau invloed op het vertrek; is de beslissing door jou of jullie gemaakt dan is het dat.
  • toch zal je meer tegengas gaan krijgen als je dat ook erg uitstraalt
  • help hem liever de voordelen (en nadelen) te onderzoeken, benoem samen de emoties die er zijn, stel ook de moeilijke vragen en vind er samen de antwoorden op.
  • voorkom wel dat je (teveel) meegaat in drama en geruzie; geef ruimte maar sta er ook boven

Deel je ervaringen

  • Ben je zelf met je kinderen al in het buitenland, voor langere tijd of emigratie? Hoe heb je het proces voorafgaand aan het vertrek ervaren? 
  • Heb je tips voor ouders die met tieners nog in de pré-vertrekfase zitten?
  • Heb je bepaalde voor- en nadelen ervaren ten tijde van het verblijf in het buitenland?

Deel je ervaringen via een reactie hieronder of schrijf er een eigen blog over.

Lees meer

Twee digital nomads werken achter hun laptop

Flag theory: het ideaal van permanent reizen en grenzeloos ondernemen?

Geschatte leestijd: 5 minuten.

Flag theory. Ik had er nog nooit van gehoord. ‘Vlaggetjes planten’, dat wel. Ofwel in je reizende leven zoveel mogelijk verschillende landen aandoen. Lijstjes bijhouden met waar je al geweest bent, scrap landkaarten openkrassen bij een volgend nieuw land, of -heel modern- in je socials een digitale wereldkaart bijhouden zodat al je volgers verlekkerd en jaloers kunnen kijken waar je nu weer bent geweest. Maar…er blijken ook hele theorieën over te bestaan. En niet pas heel recent; de geschiedenis van ‘flag theory’ gaat terug naar 1964.

Flag theory is the art and science of being a permanent traveler.

How to Keep Your Money and Your Freedom

Al in 1964 sprak Harry D Shultz in zijn boek ‘How to Keep Your Money and Your Freedom’ over het zodanig inrichten van je (zakelijke en privé) leven dat je zoveel mogelijk vrijheid behoudt en op een belastingvriendelijke manier je inkomen genereert. De vroegere ‘flag theory’ bevatte drie kernelementen/’flags’:

  1. Het hebben van een tweede paspoort, zodat je voorkomt dat je (hoge) belasting betaalt in het enige land waar je geboren bent en als staatsburger ingeschreven staat. Of wellicht staat de regelgeving, de rechten en plichten, van het land waar je nu nog staatsburger bent je wel niet (meer) aan.
  2. Het veiligstellen van je bezittingen buiten je vaste woonland, zodat je die kostbare bezittingen vooral stalt in een land dat stabiel is en door een stabiele, betrouwbare overheid wordt gerund. En ze dus niet zomaar verliest aan, bijvoorbeeld, wanbeleid.
  3. Het regelen van een legaal verblijfsadres in een belastingvriendelijk land -een ‘tax haven’, zo je wilt. Kortom: inkomstenbelasting betalen dáár waar de belastingtarieven voor jouw privé-situatie zo laag mogelijk zijn…of waar je zelfs helemaal géén belasting betaalt (nou ja, een beetje dan). Het ontduiken van belastingbetaling is nog steeds -waar ook ter wereld- illegaal. Maar het ontwijken van belastingen, het inruilen van een vriendelijker belastingsysteem voor een onvriendelijker systeem, niet.

Van drie naar vijf

In de jaren ’80 van de vorige eeuw werd de oorspronkelijke theorie gebaseerd op het werk van Shultz omgezet naar een ‘five flag theory’.

  1. Vlag nummer 4 betreft het vestigen/verplaatsen van je zakelijke onderneming in een land dat een zo vriendelijk mogelijk belastingklimaat schept voor ondernemers -of specifieker, voor de branche of soort producten/diensten waarin jij onderneemt. Vennootschapsbelasting, dividentbelasting, omzetbelasting, etc. Zéker een optie als je toch al locatie-onafhankelijk onderneemt.
  2. De vijfde vlag wordt gegeven aan het land waar je je dagelijkse leven doorbrengt, waar je je meeste privé-tijd spendeert. Ook wel de ‘playground’, ofwel speelplaats genoemd.

Een voorbeeld

Het volgende praktijkvoorbeeld, geleend van freedomsurfer.com:

John is a Canadian citizen and a tax resident of Malaysia (domicile rules). Canada does not usually tax its non-resident citizens and Malaysia does not tax its residents if they spend under 60 days in-country in any given year. John’s business is based in the Cayman Islands, with a payment processing subsidiary in the UK. Neither countries tax the type of income that John’s business generates. John’s liquid assets are held in Hong Kong and Singapore where they are not subject to any form of taxation. John spends most of his time on the road, traveling from country to country. He never stays long enough to become a tax resident nor does he establishes sufficient local ties to move his domicile. John lives tax-free and runs his business tax-free.

John uit het voorbeeld is een typische ‘PT’ – een ‘permanent traveler’ – ook wel ‘perpetual tourist’ genoemd. De eeuwigdurende reiziger dus. Ook al wordt bovengenoemde theorie al tientallen jaren toegepast door avonturiers, vrijheidszoekers of slimme zakenlui, veel landen hebben hun belastingstelsel er niet in de loop der tijd op aangepast. Ofwel, veel van de ‘mazen’ in de wet, waarop de theorie is gebaseerd, bestaan nog steeds. De nieuwste termen die aan deze ‘flag theory aanhangers’ worden gegeven zijn ‘working nomads’, ‘digital nomads’, ‘global nomads’.

Van vijf naar zes, zeven, acht en meer ‘flags’

Het toepassen van flag theory is tegenwoordig haalbaar voor iedereen die zich er een beetje in wil verdiepen. Natuurlijk, heb je een stevig inkomen te besteden dan huur je de betere adviseur in om oplossingen te bedenken voor de (belasting)uitdagingen die je in de loop der tijd tegenkomt. Maar door de opkomst van internet kan iedereen die zich wil inlezen en bereid is een internationaal perspectief als uitgangspunt te nemen een zekere (belasting)vrije status bereiken. Vrij verkeer van personen en goederen wordt steeds verder uitgebreid; ervaringen van voorgangers zijn eenvoudig te vinden, lezen en kopiëren op je eigen situatie; overheden strijden vaker met elkaar dan vroeger om het aantrekken van nieuwe werkgelegenheid en investeringsgelden. Wel lijken de regels rondom het mogen hebben van een dubbel paspoort weer strenger te worden als gevolg van ongewenste migratie; hoewel de discussie daarover nog volop gaande is.

Uitgangspunt wordt meer en meer dat je, wederom vanuit een internationaal perspectief, doorlopend de beste oplossing(en) realiseert voor zaken waar je tegenaan loopt.

  1. offshore company: het opzetten van een legal entity, meestal een bedrijf of trust, die onroerend goed kan aan- of verkopen, handelstransacties kan verrichten, bankrekeningen kan openen, aanvragen voor staatsburgerschap kan indienen, belastingvoordeel kan genereren, etc.
  2. offshore banking: het kiezen van één of meerdere internationale of lokale banken die je tegoeden en bezittingen beschermen tegen verlies, diefstal, faillisementen, e.d.
  3. digitale veiligheid / digitale bescherming: het zorgvuldig kiezen van één of bij voorkeur meerdere landen waar je belangrijke documenten, bedrijfsservers, wachtwoord-overzichten, patenten, domeinregistraties etc. onderbrengt. In een tijd waarin haast alles via internet loopt, of daarmee verbonden is, is deze vlag een van de belangrijkste tools ter bescherming van je ultieme vrijheid.
  4. digital asset management: (nog) niet voor iedereen weggelegd, maar de ontwikkeling gaat snel: het kiezen voor digital wallets waarmee je digitaal grenzenloos betaalt. Crypto currency, blockchain, bitcoins: het zouden zomaar eens de standaard betalingsinstrumenten van de nabije toekomst kunnen worden.

Kern van de ‘flag theory’, al sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw, is dat je díe rechtspraak of dát rechtsgebied kiest voor het onderwerp wat op dat moment belangrijk voor je is. In plaats van dat je ‘het ermee doet’ waar je geboren en getogen bent, kies je voor een veel flexibeler omgeving: de wereld. Het één breng je onder in land x, het ander in land y, of verschuif je van land a naar land b omdat de regelgeving verandert.

Deel je ervaringen

  • Hoe heb jij je privé en zakelijke leven ingericht als permanent reiziger of working nomad? Waar betaal jij belasting en waar heb jij je onderneming geregistreerd?
  • Heb jij ervaring met sterke veranderingen in wet- en regelgeving doordat je ‘Nederland’ hebt verruild voor een andere bestemming, of bestemmingen? Wat is daarin in je voordeel, en wat in je nadeel? Heb je geprobeerd die nadelen om te buigen, door delen van bijvoorbeeld je bezittingen of zakelijke activiteiten onder te brengen onder andere wetgeving in een ander land?
  • Deel je kennis, ervaring,tips en tricks door reacties op dit blog. Of schrijf er zelf een (kort) blog over.

Meer lezen

  • Meer weten over het bestaan van Digital nomads, Working nomads, Global nomads of Remote Workers? Gebruik JoHo’s keuzehulp Working nomad & Digital nomad.
  • Je vindt er bijvoorbeeld richtinggevende antwoorden op vragen als:
    • Werk je als digital of working nomad altijd op zelfstandige basis?
    • Op welke manier blijf je als working nomad of rondtrekkend werknemer bereikbaar en hoe regel je onderweg een werkplek?
    • Wat zijn fiscale aandachtspunten als je voor langere tijd in het buitenland gaat wonen, werken of reizen en een eigen onderneming in Nederland hebt?
    • Op welke manier kan je jezelf verzekeren als digital nomad of rondtrekkend werknemer?
  • Geïnteresseerd (geraakt) in de Flag Theory? Lees er meer over op https://flagtheory.com/.
Verwoeste huizen als gevolg van een orkaan

Ramptoerisme: wel of niet afreizen naar een getroffen gebied?

Geschatte leestijd: 4 minuten.

Een tsunami die verwoestend werkte in grote delen van Indonesië, Thailand, Sri Lanka en India. Een terreuraanslag in Sri Lanka. Een orkaan die huishoudt op de Bahama’s. Door de jaren heen worden populaire reizigersbestemmingen regelmatig getroffen door natuur- of ander geweld. Noodhulpverleners reizen af, donaties stromen vaak in grote getale binnen, maar wat iedere keer voorál ook helpt is dat toeristen, vakantiegangers en reizigers de niet getroffen delen van een land of regio gewoon weer bezoeken.

Dubbel getroffen

“Donaties zijn welkom, maar mensen kunnen ons vooral erg helpen door weer op bezoek te komen. De niet getroffen delen van de Bahama eilanden zijn gewoon open voor toeristen.” Een uitspraak van Ellison Thompson, directeur van het ministerie van Toerisme en Luchtvaart van de Bahama’s, vrij snel nadat de eilandengroep begin september 2019 door een verwoestende orkaan was getroffen. Dorian bleek de krachtigste orkaan ooit gemeten die over de Bahama’s ging, met windsnelheden van bijna 300 kilometer per uur. Gevolg van de orkaan: een aantal dodelijke slachtoffers, de noodtoestand werd uitgeroepen, ‘catastrofale’ schade op de eilandengroep en ruim 13.000 zwaar beschadigde of vernietigde huizen, aldus de vrijwillige brandweer in Hope Town. Het nationaal inkomen van de Bahama’s bestaat voor ongeveer de helft uit opbrengsten van het toerisme. Weinig landen zijn zó afhankelijk van bezoekende toeristen als deze Caribische eilandengroep. Veel hotels, vakantiehuizen en airbnb’s zijn door de orkaan verwoest of beschadigd. De infrastructuur op met name de noordelijke Bahama’s is voor een groot deel weggevaagd.

Vaak is de beeldvorming in de media wereldwijd na zo’n verwoestende gebeurtenis zodanig dat veel mensen afzien van hun geplande bezoek aan de getroffen bestemming, als hoofddoel van hun vakantie of onderdeel van een langere reis. Door het uitblijven van toerisme wordt een bestemming dan nóg een keer getroffen, met niet zelden verwoestende gevolgen voor de lokale economie. Mensen werken als lokale chauffeur of reisleider, werken in een hotel of bij een van de vele toeleveranciers van toeristische faciliteiten, souvenir shops hebben opeens veel minder klanten, restaurants zien hun omzet kelderen. 

Spagaat

Getroffen bestemmingen zitten na zo’n ramp vaak in een spagaat. Enerzijds is men bezig met het verlenen van noodhulp, vaak met ondersteuning van mensen en middelen vanuit het buitenland. Men kan en mag niet voorbijgaan aan het leed dat in het getroffen gebied wordt geleden, want dat is vaak enorm. Anderzijds is men, zoals hierboven in het voorbeeld van de Bahama’s al beschreven, sterk afhankelijk van het weer zo snel mogelijk op gang komen van het toerisme. Vaak zijn andere niet getroffen delen van het land of de regio ook prima bereisbaar, er is daar weinig of niets aan de hand. De inkomsten die in die gebieden door het toerisme worden gegenereerd zijn essentieel voor héél veel inwoners, maar ook voor de overheid. Júist in een tijd dat extra financiële middelen nodig zijn voor wederopbouw van huizen, bedrijven en infrastructuur in getroffen gebieden.

Natuurlijk is het niet altijd mogelijk om het toerisme weer direct op gang te krijgen. Bij een aardbeving is er een kans op naschokken, bij een aanslag is er naderhand vaak een verhoogde staat van paraatheid en kan de veiligheid in een groter gebied dan waar de aanslag plaatsvond niet altijd worden gegarandeerd. Maar in veel gevallen zijn andere delen van een bestemming al snel weer prima bereisbaar, mits de hoofdinfrastructuur (belangrijkste vliegveld, wegen of treinverbindingen) niet getroffen is.

Toerisme als hulpverlener

Een bijkomend verschijnsel in de wat recentere tijden is dat mensen júist naar een getroffen gebied willen reizen om met eigen ogen te kunnen bekijken wat er is gebeurd. Deze vorm van ‘ramp’toerisme wordt terplekke meestal niet gewaardeerd. Ook komen er steeds vaker stromen reizigers op gang die in het getroffen gebied willen gaan helpen; de tsunami in Zuidoost-Azië van 2004 is daar een treffend voorbeeld van. Met grote groepen mensen opruimklussen aanpakken, of er worden bijvoorbeeld projectjes gestart rondom extra voedsel, kleding of ander materiaal dat in extra grote aantallen nodig is. Belangrijk bij deze vorm van ‘hulptoerisme’ is vooral dat men zich -waar mogelijk- probeert aan te sluiten bij lokale initiatieven; projecten die beheerd en uitgevoerd worden door locals onder toezicht van de lokale of regionale overheid. Dat stimuleert dat projecten ook voortgang vinden nadat de tijdelijke reizigers/hulpverleners weer vertrokken zijn uit het rampgebied, het zorgt ervoor dat hulp (enigszins) gecoördineerd plaatsvindt, dat -goedbedoelende- hulptoeristen de professionele noodhulpverleners niet in de weg gaan lopen en dat hulp wordt geboden binnen de lokale (culturele) context.

Het recente voorbeeld op de Bahama’s, maar ook bijvoorbeeld de periode na de tsunami aan het begin van de 21e eeuw, laat echter vooral zien dat de grootste vorm van hulp die geboden kan worden het weer zo snel mogelijk op gang krijgen van het reguliere toerisme is. Het is de taak van het ministerie van Toerisme om efficiënt en effectief te laten zien welke delen van het land of de regio wél prima bereisbaar zijn, waar wél veilig gereisd kan worden -binnen de normale risico’s die ‘reizen’ met zich meebrengt voor individuele veiligheid en gezondheid. Ofwel: er zo snel als mogelijk voor zorgen dat de lokale duikinstructeur zijn werk weer kan doen, de hostels en hotels weer vollopen, het excursiebureau weer excursies kan verkopen en de souvenirsshops de stromen toeristen weer langskrijgen.

Deel je ervaringen

Heb jij wel eens gereisd in een gebied dat net getroffen was door een natuur- of andersoortige ramp?

  • Wat waren jouw ervaringen?
  • Maakte je andere keuzes dan je normaal gemaakt zou hebben?
  • Hoe keek de lokale bevolking aan tegen het feit dat jij er ‘gewoon’ op vakantie was?
  • Deed je terplekke andere dingen dan dat je normaal gedaan zou hebben?
  • Heb je ergens kunnen meehelpen om de gevolgen van de ramp te verzachten, en zo ja via wie of wat verliep die hulp?
  • Wat waren je gedachten over je eigen veiligheid en gezondheid op dat moment, nam je extra voorzorgsmaatregelen of was je bijvoorbeeld extra waakzaam?
  • Welke bronnen raadpleegde je om op de hoogte te blijven van (lokale) ontwikkelingen, veiligheid en gezondheid?

Meer lezen

Typische kiosk in Japan

Duurzaam reizen: hoe doe je dat?

Geschatte leestijd: 5 minuten.

Duurzaam reizen is ‘vakantie vieren met op de bestemming rekening houden met het milieu, de mensen, de natuur en de cultuur, zodat reizen in de toekomst ook nog goed mogelijk is’ (Handboek Duurzaam Toerisme VVKR, oorspronkelijke bron: MVO Nederland). Het is een verantwoordelijke vorm van reizen die het milieu op de bestemming geen schade toebrengt en het welzijn van de lokale bevolking bevordert.

In de reisbranche worden allerlei termen gebruikt om duurzame vormen van reizen te benoemen. Denk bijvoorbaald aan Duurzaam toerisme, Eco toerisme, Community based tourism, Pro poor tourism, Agrotourism, Geo tourism en, een bijzondere vorm, Voluntourism. Sommige vormen zijn meer gericht op natuur- en milieueducatie, andere op kleinschaligheid of beperking van milieuschade, weer andere respecteren lokale culturen en/of mensenrechten.

Criteria Duurzaam reizen

De Verenigde Naties stelden al in 2005 diverse criteria vast om te bepalen of een vorm van reizen als ‘duurzaam’ bestempeld mag worden:

Duurzaam toerisme moet:

  • in economisch opzicht levensvatbaar zijn;
  • bijdragen aan de lokale economie en welvaart;
  • bijdragen aan goed werkgeverschap, zoals goede en goedbetaalde banen zonder discriminatie op grond van geloof, geslacht of lichamelijke conditie;
  • bijdragen aan gelijke verdeling van de economische en andere baten onder de lokale gemeenschap;
  • bijdragen aan de verwachtingen van de bezoekers, zoals het leveren van goede en veilige diensten zonder onderscheid te maken naar geslacht, ras of lichamelijke conditie;
  • de lokale gemeenschappen en andere lokale betrokkenen bij besluitvorming over en beheer van toeristische activiteiten in hun gebied betrekken;
  • de kwaliteit van leven van de lokale gemeenschappen beschermen of verbeteren, inclusief de sociale structuren en de kwaliteit van de leefomgeving, waarbij uitbuiting vermeden wordt;
  • de culturele identiteit, tradities en cultuurhistorie van de gemeenschappen in het gebied respecteren;
  • de kwaliteit van landschap en milieu respecteren;
  • de biologische rijkdom, flora, fauna en hun leefgebieden en –omstandigheden respecteren;
  • het gebruik van schaarse en niet vervangbare natuurlijke hulpbronnen minimaliseren;
  • de vervuiling van water, bodem en lucht minimaliseren.

(bron: Handboek Duurzaamheid voor kleinschalige reisorganisaties, VVKR, 2018)

Duurzaam reizen in de praktijk

Tot zover de definities en criteria. En of iets nu onder ‘duurzaam reizen’ valt, daar kan ontzettend over worden gediscussieerd. Maar belangrijker nog is de vraag ‘hoe geef je nu in de praktijk invulling aan een verantwoorde manier van reizen’?

Door één of meerdere van de volgende elementen/gedrag in te bouwen in jouw reis draag je bij aan een verantwoorde manier van reizen. Hoe meer elementen, hoe duurzamer -over het algemeen- je reis wordt. Uiteraard kan je ook kiezen voor reisorganisaties in Nederland, of op locatie, die dergelijke elementen hebben ingebouwd in hun reis, als je je reis niet zelfstandig samenstelt.

  • Overnachten in accommodaties die gerund worden door locals, kleinschalige accommodatieverblijven, hostels of kleinschaliger hotels
  • Eten in restaurantjes die door de lokale bevolking worden gemanaged
  • Boeken van tours bij lokale touroperators en/of travel agencies, die bijdragen aan werkgelegenheid voor de locals
  • Deelnemen aan tours die aandacht besteden aan kleinschalige duurzame projecten, bijvoorbeeld doordat een deel van de reissom ten goede komt aan dergelijke projecten
  • Checken of het vervoer tijdens de tours waar je aan deelneemt op basis is van schonere brandstof en/of elektrische vervoersmiddelen, of zoveel mogelijk zelf kiezen voor dergelijke vervoersmiddelen
  • Compenseren van de CO2 van je vervoersmiddel, bijvoorbeeld door initiatieven te ondersteunen die met reizigersbijdragen nieuwe bomen planten om zo het tropisch regenwoud te laten groeien
  • Kiezen voor andere vervoersmiddelen dan het vliegtuig, waar haalbaar (kortere afstanden: de internationale trein, de lange afstandsbus)
  • Aandacht besteden aan het zo min mogelijk vervuilen van de omgeving als je een excursie maakt (geen flesjes water in de auto of tijdens excursies, geen lunch in plastic zakjes, afval verzamelen tijdens hiken, geen materialen op het strand achterlaten, etc.)
  • Letten op je waterverbruik tijdens verblijf in hostels en hotels; niet onnodig lang de kraan laten lopen, hergebruik van handdoeken door deze nog niet ter vervanging aan te bieden)
  • Kiezen voor reisorganisaties die bepaalde internationale of lokale duurzaamheidskeurmerken voeren (check wel de achtergronden van die keurmerken, want er is een grote wirwar aan keurmerken die soms niet zo veel of niets toevoegen)
  • Ervaringen delen met andere reizigers en/of reisleveranciers over bedrijven of bedrijfjes die op een goede manier omgaan met duurzaamheid, of juist niet (doe dat altijd genuanceerd, met aandacht voor lokale omstandigheden)
  • Kiezen voor elementen in je reis waarbij je écht in de levenssfeer komt van inwoners van het land dat je bezoekt (samen koken, samen sporten, de taal leren van het land waar je reist, samen aan een kleinschalig project werken, workshops volgen etc.)
  • Kritisch zijn op excursies waarbij sprake lijkt te zijn van exploitatie van dieren, exploitatie van kinderen, beschadiging van het lokale milieu (maar ook hier: wees terughoudend in te snelle of ongefundeerde kritiek, niet altijd is er direct sprake van ‘exploitatie’, hou rekening met andere omstandigheden en gewoontes dan je vanuit Nederland gewend bent)
  • Signaleren en doorgegeven van misstanden rondom bijvoorbeeld sekstoerisme, oplichting, fraude (gebruik hiervoor zo veel mogelijk de lokale én internationale kanalen van de autoriteiten)
  • Bewust handelen bij het kopen van souvenirs; verdiep je in de douane-richtlijnen: wat mag je wel meenemen, wat niet, terughoudend zijn bij afdingen (gun de verkoper die extra winst ook eens)
  • Gebruik maken van apps of andere services die het mogelijk maken dat je bij de locals eet, verblijft of een activiteit samen uitvoert
  • Bewust nadenken bij het maken van foto’s waar inwoners (ouderen, jongeren) op staan; vraag bij voorkeur vooraf om toestemming of maak de foto ook eens níet
  • Kies, waar mogelijk, eens voor een reisperiode buiten de topdrukte: zo help je mee aan spreiding van inkomsten en voorkom je piekbelastingen op bijvoorbeeld milieu of lokale faciliteiten
  • Kiezen voor milieuvriendelijke versies van reis- en verzorgingsproducten, koop reisproducten waarbij de inkomsten voor een deel weer worden ingezet voor het steunen van duurzaamheid en/of kleinschalige projecten
  • Bewust kiezen voor de ‘fair’ uitvoering van producten die je tijdens je reis gebruikt (bijvoorbeeld op het gebied van voeding), maar let ook hier op de achtergronden van het ‘fair’ label; in een aantal gevallen is het meer slimme marketing dan echt ‘fair’

Een kanttekening

Zoals hierboven al aangegeven; wees bij alles wat je kiest, boekt of waar je gebruik van maakt wel positief-kritisch.

  • Is “kleinschaligheid” wel áltijd de betere vorm?
  • Wat heeft meer impact op de lokale economie; een groot internationaal gerund hotel met honderden gasten tegelijkertijd dat werkgelegenheid biedt aan honderden medewerkers uit het land en tientallen toeleveranciers…of dat kleinschalige guesthouse met drie klanten per keer?
  • Is dat fair label wel zo fair als het lijkt, wat zijn de achtergronden van het label of keurmerk, is het niet meer een marketingterm dan een écht verantwoord label?
  • Ga uit van de goede bedoelingen, maar verdiep je ook eens in de achtergronden en lees meegeleverde of online beschikbare teksten door.
  • Probeer zelf ook eens ‘duurzame’ elementen toe te voegen als je niet anders kunt of wilt dan gebruikmaken van minder duurzame vervoersmiddelen of accommodaties.
  • Voorkom te kort-door-de-bocht-kritiek of het bekende belerende vingertje als er gewoon nog geen betere alternatieven voorhanden zijn of wanneer de oplossing in een grotere (beleids)context plaats moet vinden. De oplossing is dan niet altijd ‘verbieden’ of ‘geen gebruik maken van’. De oplossing kan ook zitten in het bespreekbaar maken, in gesprek gaan, bepaalde aspecten voor lief nemen als het betekent dat je, door er gebruik van te maken, op die manier tóch een bijdrage kunt leveren. Soms kost een oplossing gewoon tijd, geduld en is een meer stapsgewijze benadering nodig.

Deel je ervaringen

  • Ken je uit eigen ervaring hele goede of juist mindere voorbeelden van ‘duurzaam reizen’, ‘ecotoerisme’, ‘verantwoord backpacken’, e.d.? Deel je met andere Worldsupporters!
  • Ken je leuke duurzame initiatieven in het land of de landen waar je hebt gereisd? Benoem en beschrijf ze kort in een reactie op dit blog, of schrijf er zelf een aanbeveling of blog over.

Lees meer

  • Benieuwd hoe de reisbranche ‘duurzaamheid’ steeds meer implementeert? Lees de berichten van koepelorganisatie ANVR over duurzaamheid. Internationaal vind je publicaties over dit onderwerp bij bijvoorbeeld UNWTO.
  • In de World of JoHo vind je tientallen voorbeelden van kleinschalige reisorganisaties, zowel vanuit Nederland als op locatie. Maak gebruik van de organisatieprofielen en lees hoe je als reiziger gebruik kunt maken van hun aanbod aan diensten en producten.
  • Check de Magazines opvallende niche-reisbedrijven of de initiatieven van “The Dutch” working and living abroad, via de links bij dit blog.
  • Gebruik JoHo’s keuzehulp, bijvoorbeeld Reiscontact & respectvol reizen of Bewustzijn & Duurzaamheid