Wat zie je?
Een afbeelding uit een YouTube filmpje van Zorggroep Drenthe. Je ziet een kort interview met muzikant en accordeonist Roel de Ruiter, actief als muziekvrijwilliger bij mensen met dementie.
Waarom deze afbeelding?
Vrijwilligerswerk, iets bijdragen aan onze maatschappij, heeft veel vormen. Dat kan iets groots of bijzonders zijn, waarvoor je een lintje of andere onderscheiding krijgt. Maar vaak zit de echte waarde juist in kleine momenten en bijdragen. In iemand die er even is, zonder veel woorden, maar met aandacht.
Ik kreeg pasgeleden een kort filmpje doorgestuurd waarin Roel de Ruiter bij Zorggroep Drenthe muziek maakt bij en samen met mensen met dementie. Geen podium, geen grootse aankondiging. Gewoon een moment op een afdeling. En toch gebeurt er iets, zowel bij de mensen met dementie én bij Roel als vrijwilliger, wat je niet altijd goed kunt uitleggen, maar wel meteen voelt.
Wat mij raakt, is dat dit niet zomaar “even wat muziek maken” is. Roel heeft zich hier echt in verdiept. Hij vertelt dat het hem in het begin veel tijd kostte om een passend repertoire op te bouwen en dat hij zich heeft verdiept in muziek bij dementie. Juist dat maakt dat hij zijn muziek zo gericht kan inzetten.
De afgelopen anderhalf jaar heb ik van dichtbij gezien hoe intensief de zorg voor mensen met dementie is. Hoe dagen langzaam leger kunnen worden, hoe contact verandert en soms lastiger wordt. Tegelijk zag ik ook iets anders. Muziek, en de bijbehorende herinneringen, blijft vaak nog lang aanwezig. Een liedje kan ineens iets openen. Een blik die weer even scherp wordt, een glimlach die terugkomt, een stukje verbinding dat er toch nog blijkt te zijn.
Dat zie je ook terug in hoe Roel zijn middagen invult. Hij maakt zijn optredens bewust interactief. Mensen klappen mee, tikken mee, zingen mee. Hij loopt met zijn accordeon door de ruimte en speelt herkenbare liedjes van vroeger. Soms met een klein muzikaal spelletje. Het zijn geen optredens vóór mensen, maar momenten mét mensen.
Het geeft mij veel voldoening. Het is een actieve invulling van mijn vrije tijd, zowel lichamelijk als geestelijk. Ook heb ik veel contact met bewoners en andere vrijwilligers. – Roel
Dat maakt dit soort initiatieven in de zorg zo waardevol. Ze brengen iets wat je niet kunt afdwingen, maar wat wel van grote betekenis is.
Tegelijk schuurt er voor mij ook iets. Want nog veel te vaak zijn dit losse momenten. Afhankelijk van iemand die langskomt, van vrijwilligerstijd, van toeval. Mooi, maar op langere termijn ook kwetsbaar.
Volgens mij ligt de kracht juist in de combinatie. In mensen die muziek professioneel een plek geven binnen de zorg, en in vrijwilligers die daar met hun betrokkenheid en menselijkheid iets extra’s aan toevoegen. Niet als vervanging van elkaar, maar als aanvulling.
Misschien is dat wel precies waarom dit zo werkt. Omdat het voor Roel zelf óók iets betekent. Hij noemt het een actieve en waardevolle invulling van zijn tijd, die hem voldoening en contact geeft. Zodat het niet iets tijdelijks is, maar iets dat blijft. Juist op de dagen die soms steeds leger worden.
Bekijk het filmpje
Meer Shorts?
Ik neem je regelmatig mee in wat mij triggert, inspireert of verwondert: Koert, kan het ook kort?
Wat vind jij?