Er zit muziek in mijn leven

Wat zie je?

Een foto van mijn startbewijs én medaille van de Bredase Singelloop.

Waarom deze afbeelding?

Vandaag liep ik, weer samen met mijn zoon Tijs, mee met de Bredase Singelloop — dit keer de 10 kilometer. Vorig jaar deden we nog de 5, maar ik voelde dat er meer in zat. En dat bleek: met een tijd van 1:03:07 en een gemiddelde snelheid van 9,5 km/u ging het nog wat sneller dan verwacht. Tijdens mijn trainingen loop ik gemiddeld 8,3 km/u, dus dit was een stapje vooruit qua tempo.

Maar snelheid was niet het doel. Uitlopen, dat wel. Weer voelen dat dit kan, haalbaar is. Want dat is lange tijd heel anders geweest.

Wat me elke keer weer raakt, is het publiek. Mensen die klappen, juichen, muziek maken langs het parcours — het tilt je letterlijk op. Pijn of niet, op zulke momenten voel je vooral kracht, energie en verbinding.

Voor mij is dit een mooi voorbeeld van graded activity: stap voor stap opbouwen, luisteren naar je lichaam, maar ook durven uitdagen. Niet forceren, wel groeien. Dat vraagt veerkracht, maar levert ook veel op.

Of er een volgende uitdaging komt? Geen idee. De tijd – en mijn lijf – zullen het leren.

Meer Shorts?

Ik neem je regelmatig mee in wat mij triggert, inspireert of verwondert: Koert, kan het ook kort?