Wat zie je?
Een door AI gegenereerd beeld -ja, ook dat kan een Kiekje van de dag zijn- van een oudere dame en man van middelbare leeftijd die zichtbaar plezier beleven aan samen zingen.
Waarom deze afbeelding?
In de krant lees ik vandaag over het overlijden van Joke Bruijs; het nieuws van gisteren dus. Ze had progressieve Parkinson, inclusief geheugenverlies. En toch: de liedjes die ze zo vaak met Gerard Cox zong, kende ze nog feilloos, zo vertelde Gerard in een eerder interview. Ik vind dat zo bijzonder: dat muziek zó diep in je hersenen verankerd kan zijn.
Hoogleraar neuropsychologie Erik Scherder legt vaak uit hoe dat werkt: muziek prikkelt verschillende hersengebieden tegelijk – emotie, motoriek, taal. Juist daardoor blijft muziek vaak langer beschikbaar dan gewone herinneringen. Ik schreef daar eerder al blogs over, bijvoorbeeld Wat is dat nou, die kracht van muziek en Muziek is van invloed op je lijf, geest en welzijn.
Het raakt me telkens weer. Muziek in de zorg sijpelt steeds meer door. Maar vaak zijn het kleinschalige, goedbedoelde initiatieven, kwetsbaar omdat structurele financiering ontbreekt. Terwijl muziek juist zoveel vreugde, verbinding en zelfs pijnverlichting kan brengen – óók in de ouderenzorg. Hoe mooi en oprecht ook, het zou niet moeten afhangen van één enthousiaste verzorgende die af en toe een karaoke set uit de kast trekt.
Morgen zendt NPO2 (Omroep Max) een documentaire uit: Het Muziekmedicijn, die dit prachtige onderwerp verder verkent. Een aanrader!
Check ook eens mijn altijd groeiende overzicht van organisaties en initiatieven die muziek inzetten in de zorg. Of: Waarom ieder ziekenhuis muziekbeleid zou moeten ontwikkelen.
Meer Shorts?
Ik neem je regelmatig mee in wat mij triggert, inspireert of verwondert: Koert, kan het ook kort?
Wat vind jij?