Schrijffocus

Schrijffocus Koert

Mijn schrijffocus? Over deze drie thema’s zie je mij op dit blog veel schrijven:

  1. Leven met pijn
  2. De kracht van muziek (in de zorg)
  3. Reizen & bijdragen

Ik schrijf omdat woorden ruimte openen waar pijn soms alles dichtduwt.

Ik leef met pijn, maar ik ben mijn pijn niet (meer).
Pijn reist met me mee, soms op de voorgrond, soms op de achterbank.
Ik leer leven in beweging, ook als mijn lichaam grenzen stelt.

Mijn wereld is gelukkig weer groter dan mijn postcode.
Door te reizen verleg ik niet alleen grenzen op de kaart, maar ook in mezelf.
Onderweg ontdek ik dat anders leven niet beter of slechter is, alleen anders, en dat verschil leert me mild kijken. Naar anderen, en naar mezelf.

Wereldburgerschap betekent voor mij: open blijven.
Nieuwsgierig blijven naar hoe anderen omgaan met kwetsbaarheid, met verlies, met veerkracht.

Het herinnert me eraan dat mijn verhaal niet losstaat van dat van anderen, waar ook ter wereld.

Muziek is mijn vaste reisgenoot.
Muziek overstijgt taal, cultuur en uitleg.

In een akkoord, een refrein of een gezamenlijk optreden voel ik verbinding, zelfs waar woorden soms ontbreken. Samen spelen laat me ervaren wat samen leven is: afstemmen, ruimte laten, durven vertrouwen op elkaar.

Vastlopen en weer op weg gaan

Ik schrijf voor mensen die vastlopen terwijl ze vooruit willen.
Voor wie merkt dat het leven soms vraagt om vertragen, en soms om een sprong.
Voor wie voelt dat je niet alles hoeft te begrijpen om toch verder te gaan.

Ik geloof niet in snelle oplossingen, wel in onderweg zijn.
In oefenen, bijstellen en opnieuw beginnen.

Zoals je op reis soms een andere route neemt, leer ik ook met pijn meebewegen in plaats van ertegenin te vechten.

Eigen regie en verbinding

Ik geloof in eigen regie zonder eenzaamheid.
In zorg die ondersteunt, niet overneemt.
In verhalen die verbinden, ook als ze rauw zijn.

Welkom: er zit muziek in mijn leven!

Deze plek is geen eindbestemming.
Het is een rustpunt, onderweg.
Een plek om ervaringen te delen, klanken te laten resoneren en het leven weer iets breder te voelen.

Ik blijf hier schrijven.

Omdat er weer méér leven is dan pijn.
En omdat er altijd meer wereld is dan pijn alleen.