Wat zie je?
Een printscreen van SportsTracker, de app die ik gebruik om mijn hardloopacties vast te leggen en loopdata bij te houden. Een pittig rondje vanochtend van 7.3 km, waarbij de temperaturen -ondanks de vroege run- al snel opliepen.
Waarom dit kiekje?
Vandaag verlegde ik mijn grenzen niet in de lucht, zoals gisteren, maar met beide benen op de grond. Ik train voor de Bredase Singelloop 2025; dit jaar 10 km in plaats van de 5 km vorig jaar.
Een échte uitdaging! 7+ kilometer hardlopen, trainend richting de 10, is voor mij – met chronische pijn – geen vanzelfsprekendheid. Het vraagt om luisteren naar mijn lijf, niet teveel en niet te weinig. Om doorzetten in mijn hoofd en om het lef het toch te proberen.
Hiervoor trainen is zo’n ander mindset als de pijnpieken waar ik tot voor enkele jaren middenin zat. En ik weet het: op die momenten lijkt dit soort vooruitgang vaak onmogelijk.
Maar een mens met pijn kan uiteindelijk vaak meer dan hij zelf denkt. Ik schreef er al vaker over hoe dat mechanisme bij mij werkt, hoe ik langzaamaan en stap-voor-stap die ‘knop omzette’. Hoop houden en echt zélf willen werken aan een ‘andere aanpak/benadering’, fysiek én mentaal, is misschien wel de grootste uitdaging. Hulp in het begin, professioneel en vanuit mensen uit je omgeving, kan steun en houvast geven. Maar uiteindelijk ben jij degene die het moet doen. Volledig herstel, of het ‘oplossen/wegwerken’ van je pijn is juist niet het doel. Ermee leren omgaan en de impact ervan in je leven verkleinen: dat is realistischer.
En vergeet niet jezelf te belonen: bijvoorbeeld met een vliegticket voor een weekendje weg 😉, of gewoon met een klein uitstapje of leuke activiteit in je eigen buurt.
Wil je me supporten? Jouw aanwezigheid ergens op de route op zondag 5 oktober 2025 geeft me een grote boost. Ook een donatie aan Pijnstad of Muziekids, of een boeking voor een van mijn bands, helpt!
Meer dagelijkse kiekjes?
Ik neem je mee in wat mij dagelijks triggert, inspireert of verwondert: Koerts Kiekje van de dag
Wat vind jij?