Wat zie je?
Een passage uit de column van Beau in Mezza, het tijdschrift bij o.a. onze regionale krant. Beau schrijft (regelmatig) over het uitvliegen van je kinderen en hoe dat je huis én je hart verandert – van volle reuring naar stille mijmering.
Waarom dit kiekje?
Veel herkenning in deze column van Beau van vandaag. Wij zitten er nu nog middenin: de puberjaren.
En eerlijk, ik geniet van de reuring die dat geeft. Er is altijd wel iemand die thuiskomt met verhalen of avonturen, vrienden en vriendinnen die in- en uitlopen of aanschuiven aan tafel. Ze gaan inmiddels later naar bed dan wij als ouders en liggen het liefst tot de middag in bed. Ontbijten met boterhammen…?!?! Wat denk je zelf, jij boomer?
Soms zijn er ook in De Grote Keet die plotselinge ontplofbuien, die het huis binnen een minuut op scherp zetten. Verdwijnen de zakken chips binnen een halfuur na aankoop spoorloos, niemand weet hoe of wat. Of gaat het alarm middenin de nacht af, omdat zus dacht dat broer al thuis was…en andersom. En dan volgt straks ook nog nummer drie, die nu goed oplet hoe zus en broer dat allemaal doen.
De column van Beau laat me ook nu weer zien dat het niet altijd zo blijft. Ooit waaien ze uit. Worden ook hun slaapkamers stille ruimtes en zal het huis als te groot gaan aanvoelen. Tegelijk ontstaat er meer tijd, ruimte én budget voor onze eigen plannen en reisavonturen. Dat laatste vooruitzicht is dan weer fijn, maar het besef dat ze nu zo snel groot worden zorgt nu al voor een vleugje heimwee naar dat rumoerige puberhuis.
Beau, ik snap je gevoel helemaal – jij loopt slechts een paar jaar op me voor.
Meer dagelijkse kiekjes?
Ik neem je mee in wat mij dagelijks triggert, inspireert of verwondert: Koerts Kiekje van de dag
Wat vind jij?