Wat zie je?
Een foto die ik maakte in de grote zaal van het Chassé theater.
Waarom deze afbeelding?
West Side Story, wie kent ‘m niet? Een musical die al sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw meeloopt, en dat voel je. 2,5 uur geschiedenis.
Wat meteen indruk maakt: de muziek.
Een groot orkest, vol kleur en muzikaliteit. Die bekende songs van Leonard Bernstein, Maria, I Feel Pretty, America krijgen daar hun volle gewicht. Soms hoef je alleen maar te luisteren om te snappen waarom dit stuk is blijven bestaan.
De cast in deze productie van De Graaf & Cornelissen Entertainment is opvallend jong. Zangers en dansers met energie, lef en ongetwijfeld ook discipline. Technisch sterk, fysiek indrukwekkend. Alles klopt, alles beweegt. Continu. 😅
En toch… raakt het me inhoudelijk minder dan ik had gehoopt. De emoties blijven allemaal wat op afstand. Alsof het verhaal vooral goed wordt verteld, maar nog minder wordt doorleefd. Soms lijkt het eerder een toneelstuk dan een musical, althans, vergeleken met de musicals die ik eerder heb gezien.
Misschien zit daar ook iets qua ’tijd’ in.
Een verhaal dat vast ooit rauw en confronterend was, maar nu soms een beetje achterhaald voelt.
Ik ging naar huis met muziek in mijn hoofd, niet met emotie in m’n lijf.
En soms is dat uiteraard ook helemaal oké.
Meer Shorts?
Ik neem je regelmatig mee in wat mij triggert, inspireert of verwondert: Koert, kan het ook kort?